ବ୍ରହ୍ମା ଠାରୁ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ପାଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଲା, “ମାଧବ, ତୁମେ ସେଇ ଧର୍ମମୟୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର, ତାହାଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଖୁସି ହେବେ। ବିଳମ୍ବ କରନି, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଯାଅ। ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପବିତ୍ର ନିବାସକୁ ପ୍ରଥମେ ପଠାଅ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ପଛରେ ଯାଇ ମୋ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ। ଏଇ ଦେବୀ କେବେ ତୁମ ଗୋପନ ଅପ୍ରସନ୍ନ କାମ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ସଦା ତୁମ ମୁହଁ ଦେଖି ହିଁ କାମ କରନ୍ତି। ଏପରି ମଧୁର ଓ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ଦେବୀଙ୍କୁ କୁହ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ତୁରନ୍ତ ସାବିତ୍ରୀ ଅବସ୍ଥିତ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଦୂରରୁ କେଶବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସହିତ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ସାବିତ୍ରୀ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଦାଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଦେବତାଙ୍କର ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଆପଣ ପତିନିଷ୍ଠା, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଦିନ ରାତି ଲୋକେ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହାନ୍ତି। ଯଦି ମୋ କଥାରେ ଆପଣ ଆସ୍ଥା ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଭୃଗୁତନୟୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ।” ଏପରି କହି, ବିଷ୍ଣୁ ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣରେ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, “ମୋ ଅପରାଧକୁ ଖ୍ମା କରନ୍ତୁ, ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।” ତାଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ଜଗତ୍ଜନନୀ, ବିଶ୍ୱ ପୂଜିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶତ୍ଶତ୍ ପ୍ରଣାମ।” ଦେବୀ ତାଙ୍କ ଚରଣ ଫେରାଇ, ନିଜ ହାତରେ ହରିଙ୍କ ହାତ ଧରି କହିଲେ, “ଏ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୁଁ ସବୁ ଅପରାଧକୁ ଖ୍ମା କରିଛି। ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଦା ତୁମ ହୃଦୟରେ ବାସ କରିବେ। ତାଙ୍କ ବିନା କେଉଁଠି ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ନପାଇବ। ଭୃଗୁଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏଇ ସତୀ ତୁମ ପତ୍ନୀ। ଦେବତା-ଦାନବଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ସମୁଦ୍ରରୁ ପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ଏଠି ଭଗବାନ୍, ସେ ପୁନଃ ଅବତରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବ ଦେହରେ, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ମାନବ ଦେହରେ, ସେ ତୁମ ସହଚରୀ, ଦୀର୍ଘ କାଳ ଧରି ପତିନିଷ୍ଠା।" "ଏଠି ମୁଁ କ’ଣ କରିବି କୁହ, ପ୍ରଭୁ?" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି। ଶୀଘ୍ର ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ସ୍ନାନ କରିବି। ଦେବୀ, ଖୁସି ହୋଇ ଯାଅ।" ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ, "ମହିଳାମଣି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।" ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମେ ଥିଲେ ବିନା ଯିବିନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମ ଚରଣ ଛୁଇଁଛି।" ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ, ନିଜ ଡାହାଣ ହାତରେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତ ଧରିଲେ। ଏଠି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବିଳମ୍ବ ଦେଖି, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ନିକଟରେ ଥିବା ମହାଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପାର୍ବତୀ ସହିତ ଯାଅ, ଦାନବ ନାଶିନୀ। ଗୌରୀ ପ୍ରଥମେ ଯାଉ, ତୁମେ ପଛରେ ଯାଅ, ଶଙ୍କର। ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରି ଶୀଘ୍ର ଆଣ, ଦେରି କରନି।" ଏପରି ଆଦେଶ ମିଳି, ପାର୍ବତୀ ଓ ଶିବ ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ କରିବାକୁ ଅଛ। ଚାହୁଁଥିଲେ ଏହି ଗୌରୀ, ପାର୍ବତୀ, କିମ୍ବା ଏହି ଚକ୍ଷୁଶୋଭିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପଚାର। ଯାହାକୁ ଭରସା କର, ସେଠାରେ ପଚାର। ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, "ଗୌରୀ ସଦା ତୁମ ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗ ଅଟୁଟ ରହିବେ, ଶଙ୍କର। ତାଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ଶୋଭା ପାଉଛ।" "ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଛି, ଶତ୍ରୁନାଶକ।" ଏପରି କହି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ନେଇ ଚଲିଗଲେ। ଗୌରୀ ତାଙ୍କ ବାମ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡାହାଣ ହାତ ଧରିଥିଲେ। ପ୍ରଣାମ କରି, ଶିବ କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ତୁମ ପତିଠାରେ ଯାଅ। ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପତି ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।" "ଏହି ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେବୀ, ଭଲପାଇ ଯାଅ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପାର୍ବତୀ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ତୁମେ ଅସମ୍ମାନିତ ହେଉନାହିଁ। ଆମେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ, ଦେବୀ, ଖୁସି ହୋଇ ଯାଅ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟା, ଦେବୀ, ଯେପରି ତୁମେ କହ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମ ହାତରେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଛି। ଏ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ, ତୁମ ପତିଠାରେ ଚଲିଯାଅ।" ଏପରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପାର୍ବତୀ ମଧ୍ୟରେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ନେଇଯାଇଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର ସାମ୍ନାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣ ସହିତ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀ ସେଠାରେ ଆସିଲେ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସାବିତ୍ରୀ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ କହିଲେ, “ଏହି ଦେବୀ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଫଳ କରନ୍ତି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ଅଧୀନ। ଦେବୀ, ଯେଉଁ କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଆଦେଶ ଦିଅ।” ଏପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ଦେଖି, ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମାଇ ଚୁପ ରହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣରେ ପଡି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ଅପରାଧ କରିଛି; ଦେବୀ, ମୋତେ ଖ୍ମା କର, ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।” ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ଗଳାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୁଃଖିତ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା କହିଲେ, “ସେ ମୋର ପୂଜ୍ୟ ପତି।