ମନ୍ୱନ୍ତର ସମାପ୍ତି ପରେ, ଯେତେବେଳେ ବିଶିଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞର ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ହେଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହୋତୃଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଯିବା ପ୍ରଥା ଅନୁସୃତ ହେଲା। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁଙ୍କୁ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଉଦ୍ଗାତୃଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଆଗଲା; ବ୍ରହ୍ମା ସମଗ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଭାବେ ଦେଲେ। ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶତ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅଠଚାଳିଶିଟି ଯଜ୍ଞିକ ପଶୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ସ୍ଥିତ ଯଜ୍ଞିକମାନେ ପାଇଁ ଚବିଶିଟି, ତୃତୀୟ ପାଇଁ ଷୋଳ ଶୁଭ୍ର ଗାଈ ଦେବା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଆଗ୍ନୀଧ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ, ସହିତ ଗ୍ରାମ, ଦାସୀ ଓ ପଶୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ପରେ ଏକ ହଜାର ପ୍ରସାଦ ଭୋଜନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏହିପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ। ଯଜ୍ଞରେ ସହଯୋଗୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ସହାୟକମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦାନ କରିପାରିବେ। ଏହିପରି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଅନନ୍ଦରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଖୁସି କରି, ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ ନାହିଁ। ତୁମର ମୃଦୁ, ମଧୁର ଓ ଯୁକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥାଏ; ତୁମ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶବ୍ଦ ମଧୁର ଅମୃତ ସମାନ। ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି କେହି ତିନି ଲୋକରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ, ମୋର ପ୍ରିୟାକୁ ଆଣ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିପାରିବେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେ ଖୁସି ହେବେ; ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମାଧବ, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଯାଅ। ତୁମର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରଥମେ ଯାଉନ୍ତୁ, ସେଠାରେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଶୁଭ ନିବାସକୁ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଚରଣରେ ଅନୁସରଣ କରି ମୋର ପ୍ରିୟାକୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ। ସେ, ହେ ଦେବୀ, କେବେ ତୁମକୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ସବୁବେଳେ ତୁମର ମୁହଁ ଦେଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏପରି ମଧୁର ଓ ଅନେକ ଶବ୍ଦ ତାଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇ ବିଷ୍ଣୁ ତୁରନ୍ତ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇଲେ। ଦୂରରୁ କେଶବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ସାବିତ୍ରୀ ଦ୍ରୁତ ଉଠି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଲେ, "ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଆପଣ ପତିନିଷ୍ଠା, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଦିନ ରାତି ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା କରି ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କ କୃପା ଚାହାନ୍ତି। ଯଦି ଆପଣ ମୋର କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ଭୃଗୁପୁତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ।" ଏପରି କହି, ଶୌରି ଦୁଇ ହାତ ଯୋଡି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଚରଣେ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, "ମୋ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ, ହେ ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" ତାଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, "ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ବିଶ୍ୱପୂଜିତା, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଚରଣ ପଛକୁ ଟାଣି, ନିଜ ହାତରେ ହରିଙ୍କ ହାତ ଧରି କହିଲେ, "ମୁଁ ସବୁ କ୍ଷମା କରିଛି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ; ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଦା ତୁମ ହୃଦୟରେ ବାସ କରିବେ। ତୁମ ବିନା ସେ କେଉଁଠି ମଧୁରତା ମିଳିବେ ନାହିଁ; ଏହି ଭୃଗୁପତ୍ରୀ ତୁମର ଧର୍ମପତ୍ନୀ। ସେ ପୁଣି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ; ଏଠି, ହେ ଭଗବନ୍, ସେ ଅବତରିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଦେବତା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ଭାବେ କିମ୍ବା ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନବୀ ଭାବେ, ସେ ସଦା ତୁମ ସହ ରହିଛନ୍ତି, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଭାବେ।" "ମୋତେ କ'ଣ କରିବାକୁ ଅନୁଶାସନ କରିବେ, ପ୍ରଭୁ?" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି। ଶୀଘ୍ର ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମୋ ସହ ସ୍ନାନ କରିପାରିବେ। ଦେବୀ, ଖୁସିରେ ଦ୍ରୁତ ଯାଅ। ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଅଛନ୍ତି।" ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ, "ମହିଳେ, ଦ୍ରୁତ ଉଠଅ ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।" ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ବିନା ଯିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି।" ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ ଉଠେଇ, ନିଜ ଦାୟେଁ ହାତରେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଦାୟେଁ ହାତ ଧରିଲେ। ଏଉଁପରି ସାବିତ୍ରୀ ଦେରି କରୁଥିବା ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା, ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଡାକି କହିଲେ, "ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହ ଯାଅ, ଦାନବ ନାଶିନୀ। ଗୌରୀ ପ୍ରଥମେ ଯାଉନ୍ତୁ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଯାଅ, ହେ ଶଙ୍କର। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଜଗାଇ ଦ୍ରୁତ ନେଇଅ, ଯେଉଁଠି ସେ ଆସନ୍ତି।" ଏହି ଆଦେଶ ପାଇ, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏକ ମହାକାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ହେ ପତିବ୍ରତା।" "ଏହି ମହାପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଗୌରୀକୁ ପଚାର, କିମ୍ବା ଏହି ଚଉଡ଼ି ନୟନ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀକୁ, ଯାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ।" "ଯାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତାଙ୍କୁ ପଚାର, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।" ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, "ଗୌରୀ ସଦା ତୁମର ଅର୍ଧ ଶରୀରରେ ବାସ କରିବେ, ହେ ଶଙ୍କର। ସେ ସହିତ ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ଶୋଭା ପାଉଛ। ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଲାଭ କରୁଛି, ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ।" ଏହିପରି କହି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ନେଇ ଚାଲିଲେ। ଗୌରୀ ବାୟେଁ ହାତ ଧରିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦାୟେଁ ହାତ ଧରିଲେ। ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ କହିଲେ, "ଏଉଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମ ପତିଠାରେ ଯାଅ। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ପତି ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।" ଏହି ମହାନ ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ, ଦେବୀ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଯାଅ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପାର୍ବତୀ ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।