ମୃକଣ୍ଡୁ ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମରେ ରହିଥିଲେ। ସେଠାରେ ରହିଥିବାବେଳେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅର ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ଅବଗତି ପାଇଲେ। ଏହି ଅନୁଭୂତି ପରେ, ମୃକଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ମୋ ପୁଅ କେତେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିବେ—ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍?” ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ ପୁଅଙ୍କର ଆୟୁ ନିର୍ଣୟ କରିଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା—ମାତ୍ର ଛଅ ମାସ। ମୁଁ ଏହା ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଶୋକ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।” ଏହି ଶୁଣି, ଭୀଷ୍ମ, ତାଙ୍କ ପିତା ପୁଅଙ୍କ ପାଇଁ ଉପନୟନ କ୍ରିୟା କରାଇଦେଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର।” ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେ ଏଠାରେ କୌଣସି ଜାତି ଭେଦ ଜାଣୁନଥିଲେ, ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରଣାମ କରିଥିଲେ। ଏଭଳି, ପାଞ୍ଚ ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ପ୍ରତିଶେଷ ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା ପଚିଶି ଦିନ। ଏହି ସମୟରେ, ସପ୍ତ ଋଷି ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଛୁଆଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ ଓ ମେଖଳାଧାରୀ ଛୁଆଁକୁ କହିଲେ, “ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଛୁଆଁର ଆୟୁ ଶେଷ ହେବାକୁ ଆସିଛି। ଏହି ଜାଣି, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଛୁଆଁକୁ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ରାଜା, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସାଧୁମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଘୋଷଣା କଲେ—ଏହି ପିଲା ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସାଧୁମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରିତ ହୋଇ, ପଚାରିଲେ, “ତମେ କାହିଁକି ଆସିଛ, ଏହି ପିଲା କିଏ? ସଫଳ କଥା କହ।” ତେଣୁ ସାଧୁମାନେ କହିଲେ, “ଏହି ମୃକଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ, ଅଳ୍ପାୟୁ; ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ କର।” ଏହି ଅଳ୍ପାୟୁ ପୁଅ ପାଇଁ ଋଷି ଉପନୟନ କରାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ଜନୱ ଓ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ, ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ପିତା କହିଲେ, “ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଅଛନ୍ତି, ସବୁକୁ ଆଦର ସହିତ ପ୍ରଣାମ କର।” ଏଭଳି, ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଦ୍ୱାରା ପୁଅ ବଡମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ସେଠାରେ, ପୁଅକୁ କହାଯାଇଥିଲା, “ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ, ବାଳକ।” ଏହି ଆମର ଶବ୍ଦ କିପରି ସତ୍ୟ ହେବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶବ୍ଦ ସହିତ? ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର କଲେ, “ପୃଥିବୀ ସବୁଦିନ ବାଣୀର ସତ୍ୟତାରେ ଉପସ୍ଥିତ।” ପୁନି, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଆୟୁ ମୋତେ ସମାନ ହେବ; କଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବଞ୍ଚିବେ।” ଏପରି, ସାଧୁମାନେ ତାଙ୍କ କାମ ସଫଳ କରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରୁ ପୁଅକୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଠାଇଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାକୁ ଚାଲିଗଲେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ମୋତେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଅନେକ ଵର ମିଳିଛି, ପୁନି ଛାଡ଼ିଦେଲେ।” “ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ଚିନ୍ତା ଦୂର ହେଲା; କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ମୁଁ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବି।” “ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରେ, ମୁଁ ପୁଷ୍କରକୁ ଯିବି, ତାପସ୍ୟା କରିବି।” “ସେଠି ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜିବି।” “ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତାମହ।” ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମହାମୁନି ମୃକଣ୍ଡୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଏକ ଦୀଘଳ ଶ୍ୱାସ ନେଲେ। ସେ ମନକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, କହିଲେ, “ଆଜି ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ଜୀବନ ସଫଳ ହେଲା।” “ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଛି, ସେ ମୋ ପୁଅ ଓ ବଂଶଧର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଗୌରବାନ୍ବିତ।” “ଏବେ ଯାଅ, ପୁଷ୍କରରେ ବିରାଜିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖ; ସେଠି ଜଗତ୍ର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ।” “ସେଠି ଲୋକମାନେ ସୁଖ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅକ୍ଷୟ ତପସ୍ୟା ଲାଭ କରନ୍ତି। ତିନିଟି ଦ୍ରୁତ ଶିଖର ଓ ତିନିଟି ସ୍ନାନ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।” “ସେଠି ତିନିଟି ପୁଷ୍କର ଅଛି—କାହିଁକି ଏପରି ଅଛି, ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ। ଏକ ଅନୁ, ଏକ ମଧ୍ୟମ, ଏକ ବୃଦ୍ଧ। ଶିଖର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ନାନକୁଣ୍ଡ ନାମରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର ସେଠି ସଦା ବିରାଜିତ।” “ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ପୁଷ୍କର ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର; ସେଠିର ପାଣି ନିର୍ମଳ, ଦୋଷରହିତ, ତିନିଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।” “ଯେଉଁ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପୁଷ୍କରକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପଥ ଦେଖନ୍ତି; ସେଠି ଯେଉଁମାନେ ଶତ ବର୍ଷ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି—” “କିମ୍ବା କେବଳ ଏକ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ପୁଷ୍କରରେ ବସନ୍ତି—ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ କରିପାରିଲି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସଫଳ କରିପାରିଲି ନାହିଁ।” “ଏହିପରି, ପୁତ୍ର, ତୁମେ ସହଜରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଛ; ସେଠି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାକୁର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ।” “ପୃଥିବୀରେ କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଏହିପରି ପୁଅ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅନୁଭବ କରୁଛି, ଯିଏ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା।” “ମୋର ବର ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥା ପାଇବ; ଏହି ଉପରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଏହି ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ।” “ଏପରି, ସମସ୍ତେ କହନ୍ତି: ‘ତୁମେ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ଚାହ, ଯାଅ।’ ଏହିପରି ମୃକଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ କୃପାରେ, ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହେଲା।