ବାଷ୍କଲ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅତି ଆଦର ସହିତ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ । ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ହୃଦୟପୂର୍ବକ ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କଲେ । ବାଷ୍କଲ କହିଲେ, “ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ଫଳବତୀ ହେଲା, ମୋର ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହେଲା; କାରଣ ଆପଣ ଶକ୍ର ନିଜେ ମୋ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି । ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଆପଣ ମୋ ଘରକୁ ଆସିବାରୁ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ନାମ ବଡ଼ ହେଲା । ପୁରନ୍ଦର, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ଯଜ୍ଞ କରି ମିଳେ, ସେହି ଫଳ ମୋତେ ମିଳିଛି । ଭୂମି ଦାନ, ଗୋଦାନ, ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ଯେଉଁ ମିଳେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଆଜି ମୋତେ ମିଳୁ । ବାସବ, ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସାଧାରଣ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଭ ହୁଏନାହିଁ; ଆପଣ ମୋ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ମୋ ପାଇଁ ଆପଣ କଣ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଦୟାକରି କହିବେ । ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବ ନ ରହୁ; ଆପଣ ଯାହା ଚାହିଁବେ, ଯଦି ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ହେଉଥିବା ସେହି କାମ ମଧ୍ୟ, ତାହାକୁ ସଫଳ ହେବା ପାଇଁ ଭାବିବେ । ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ କୃତାର୍ଥ ହେଲି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଆପଣଙ୍କ ପାଦ, ଯାହାକୁ ଦେବମାନେ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ପୂଜିଛି । ଆପଣ କିପରି ଆସିଛନ୍ତି, କି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କଥା କହନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମନୁଛି ।” ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ବାଷ୍କଲ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଜାଣିଛି; ତୁମକୁ ଦେଖିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ । ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଘରକୁ ଅନୁରୋଧ କରି ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ କ୍ଷୁଭ୍ ହୋଇ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ଚାହିଁବା ଗଛ ପରି, ଦାନ କରିବାରେ ଅନ୍ୟ କିଏ ନାହିଁ । ତୁମେ ତେଜରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗଭୀରତାରେ ସାଗର, ଧୈର୍ୟରେ ପୃଥିବୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ନାରାୟଣ ପରି । ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାମନ, କଶ୍ୟପ ଗୋତ୍ରରେ ଜନ୍ମିତ, ମୋତେ ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କରିଛି: ‘ମୋତେ ତିନି ପଦ ଭୂମି ଦିଅ ।’ ମୋ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଏହି ଭୂମି ଆବଶ୍ୟକ । ବାଷ୍କଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଦେ ତିନି ଲୋକ ଅଧିକାର କରିଛ; ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଅଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଦେଇପାରିବି । ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରିବି, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ କି ନିଜ ପାଇଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅନୁରୋଧକ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯାହା ଯଥାଯଥ, ତୁମେ କର । ତୁମେ କଶ୍ୟପ ଗୋତ୍ରରେ ଜନ୍ମିତ, ଦିତି ତୁମ ମାତା, ତୁମ ପିତା ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜ୍ୟ । ଏପରି ଜାଣି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛି: ଏହି ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତିନି ପଦ ଭୂମି ଦିଅ । ଏହି ଭାମନଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ଶରୀର ଅତି ଛୋଟ, ମୁଁ ଅନ୍ୟର ଭୂମି ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ । ତୁମେ ଯାହା ଅନୁରୋଧ କରିଛ, ତାହା ଦେଉଛି; ଯଦି ବଡ଼ମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇଥିବେ, ତିନି ପଦ ଭୂମି ଦିଅ । ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ, ପରିବାର, ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନୁରୋଧକ ଆସିଲେ, ଯାହା ଯଥାଯଥ, ତାହା କରିବି । ଦାନବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆପଣଙ୍କୁ ଯଦି ଭଲ ଲାଗେ, ତେବେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାମନଙ୍କୁ ତିନି ପଦ ଭୂମି ତୁରନ୍ତ ଦିଅ ।” ବାଷ୍କଲ ଏହିପରି କହିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଅଭିନନ୍ଦନ; ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ସୁଭ ଲାଭ କରନ୍ତୁ । ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ସମସ୍ତର ପରମ ଆଶ୍ରୟ । ପିତାମହ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଇ ନିଜର ଧ୍ୟାନ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ବିଲୀନ ହୋଇ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି । କେଶବ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ଜଗତ ଚିନ୍ତା ଛାଡି ଦୁଧ ଶାଗର ଦ୍ୱୀପରେ ଶୟନ କରୁଛନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରହରଣ ସହିତ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକା ହାରିଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ କୌଣସି ସାହାଯ୍ୟ ଲାଗିନାହିଁ । ଏଠି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଵସୁ, ଓ ଧର୍ମ ଅଛନ୍ତି । ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭରସା କରି ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ଆପଣ ଶତ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରି, ଦାନ ଓ ଦିନ ଦେଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି । ଆପଣ ଭୃତ୍ର ଓ ନାମୁଚିକୁ ହତ କରିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ହତ ହୋଇଥିଲେ । ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଭାଇ, ମଧ୍ୟ ହତ ହୋଇଛି; ଏଠି ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନିଜର ଉରୁଉପରେ ରଖି ହତ ହୋଇଛି । ଆପଣ ବଜ୍ର ଧରି ଏଇରାବତ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତ ଦାନବ ନାଶ ହୋଇଯାନ୍ତି । ଆପଣ ଯେଉଁ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ମୋରେ ନାହିଁ । ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କି? ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି । ମୁଁ ଏହି କାମ କରିବି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଆପଣ ଚାହିଁଲେ ମୁଁ ନିଜ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେବି । ଆପଣ ଏହି ଭୂମି ଦେଇବା କଥା କାହିଁକି କହିଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା? ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ଗୋ, ଅନ୍ୟ ଧନ, ଏହି ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଅ । ଶକ୍ର ମୋ ଘରକୁ ଆସି ଦାନ ପାଇଲେ, ମୁଁ ଦେଇନାହିଁ, ତେବେ ମୋର ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଅପମାନ ହେବ । ଅନ୍ୟ ଅନୁରୋଧକ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ମୋରେ ପ୍ରିୟ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ତ ଅତିବିଶେଷ; ଏଠି କ୍ଷୁଭ୍ ହୋଇବେ ନାହିଁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନି ପଦ ଭୂମି ପାଇଁ ମୋର ଅପମାନ ହେଲା; ଆପଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି । ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗ୍ରାମ ଦେଇବି, ଆପଣ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇବି; ଘୋଡା, ହାତୀ, ଭୂମି, ଧନ, ଓ ଉତ୍ତୁଙ୍ଗ ଉରୁ ଥିବା ନାରୀମାନେ ଦେଇବି । ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ବୃଦ୍ଧମାନେ ଯୁବକ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଏହି ଭୂମି ଭାମନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛି ।