ଏକ ଦିନ, ଶୁଭ୍ର କାନ୍ତିର ଅଧିକାରିଣୀ ସତୀ ଦେବୀଙ୍କର ବିବାହ ଯୁଗପତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆତ୍ମା, ମହାଦେବଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ବିବାହ ପରେ ତୃତୀୟ ଦିନରେ, ମହାପ୍ରଭୁ ଏବଂ ସତୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ଦୀପ, ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଗୋ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପଞ୍ଚ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ ବିଗ୍ରହକୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ ଗୌରୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପୂଜା କରିବେ। ଏହାପରେ, ପାଟଳା ଓ ଦେବୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର କରି, "ଶିବାୟ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜୟାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ର ଗୁଟିଏ ଗୁଟିଏ ନମସ୍କାର କରିବେ। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ "ତ୍ରୟମ୍ବକାୟ" ଓ ଦୁଇ ଉରୁକୁ "ଭବାନ୍ୟୈ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡକୁ "ରୁଦ୍ରେଶ୍ବରାୟ" ଓ ଗୁଡ଼ାକୁ "ବିଜୟାୟ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ଉରୁକୁ "ହରିକେଶାୟ", କଟିକୁ "ଈଶାୟ", ରତିଙ୍କୁ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବେ। ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଢେଉଳକୁ କୋଟବୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବେ। "ସର୍ବାତ୍ମନେ" ଓ "ରୁଦ୍ରାୟ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦୁଇ ଉଦରକୁ ଈଶାନୀଙ୍କୁ, ଗଳକୁ ଶିବ ଓ ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ। ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଜଗନ୍ନାଥ, ଅନନ୍ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତ, ତ୍ରିନେତ୍ର ହରାଙ୍କୁ ହାତ ଓ କାଳାଗ୍ନିପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ବାହୁରେ ପୂଜା କରିବେ। ଶ୍ରୀ ଧାମକୁ ଅଳଙ୍କାର ଉପରେ, ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧାକୁ ମୁଁହ ଉପରେ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଉପରେ ପୂଜା କରିବେ। ଅଶୋକବନବାସିନୀଙ୍କୁ ଅଧର ଉପରେ, ସ୍ଥାଣୁ ଓ ହରାଙ୍କୁ ମୁଁହ ଉପରେ ପୂଜା କରିବେ। ନାସିକା ଉପରେ ନାରୀନାଥ ଓ ହରାଙ୍କୁ, ଭୂକଳ ଉପରେ ଉଗ୍ର ଓ ଲଳିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବେ। ଶର୍ବ ଓ ନଗରବିନାଶକଙ୍କୁ, ଭାସୁଦେବୀଙ୍କୁ କେଶ ଉପରେ, କଣ୍ଠନାଥ ଓ ଶିବଙ୍କ ଚୂଡ଼ାରେ ପୂଜା କରିବେ। ଭୟାନକ ରୂପୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ହରାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅଷ୍ଟମଙ୍ଗଳ ଶ୍ଲୋକ ପଢିବେ। ଏହାପରେ କ୍ରମଶଃ କୋମଳ ନିଷ୍ପାବ, କୁସୁମ୍ଭ, ଦୁଧ, ଜିରା, ତରୁ, ରାଜକ୍ଷବ, ଲବଣ, କୁସ୍ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ମଥା ଏହି ଅଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶିବ-ଶିବାଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରଦାନ କରିବେ। ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହାପରେ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଭୋଜନ କରି, ଭୂମିରେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି ହୋଇ ପାଠ କରିବା ପରେ, ଦମ୍ପତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବେ, ଅଷ୍ଟମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତି ଦେବେ। "ଲଳିତା ମୋପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ" ବୋଲି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବେ। ଏହିପରି, ପ୍ରତିବର୍ଷ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଖାଇବା ଓ ଦାନ ନିୟମ ଅନୁସାରେ: ଚୈତ୍ରରେ ଗାଈ ଶୂଙ୍ଗ ଜଳ, ବୈଶାଖରେ ଗୋମୟ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ବିଲ୍ବପତ୍ର, ଶ୍ରାବଣରେ ଦହି, ଭାଦ୍ରପଦରେ କୁଶ ଜଳ, ଆଶ୍ୱିନରେ କ୍ଷୀର, କାର୍ତ୍ତିକରେ ଦହି ଘୃତ, ମାର୍ଗଶିରେ ଗୋମୁତ୍ର, ପୌଷରେ ଘୃତ, ମାଘରେ କଳା ତିଳ, ଫାଲ୍ଗୁନରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବର୍ଷରେ ଲଳିତା, ବିଜୟା, ଭଦ୍ରା, ଭବାନୀ, କୁମୁଦା, ଶିବା, ଭାସୁଦେବୀ, ଗୌରୀ, ମଙ୍ଗଳା, କମଳା, ସତୀ, ଉମାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ। ଦ୍ୱାଦଶ ମାସରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ସହ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ଭୟ ମୁକ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ଅଷ୍ଟମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀମାଲତୀ, ଅଶୋକ, ପଦ୍ମ, କଦମ୍ବ, ଉତ୍ପଳ, ଚମ୍ପକ, କୁବ୍ଜକ, କରବୀର, ବଣ, ତାଜା ପଦ୍ମ ଓ ସିନ୍ଦୁବାର ଫୁଲ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଜବା, କୁସୁମ୍ଭ, ମଲ୍ଲିକା, ପଦ୍ମ ଓ କରବୀର ଫୁଲ ଯେତେବେଳେ ମିଳିବ, ଦେବା କଥା ଉଚିତ। ଏପରି ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷ, ନାରୀ ବା କୁମାରୀ ନିୟମାନୁସାରେ ଉପବାସ ରଖି, ରାତିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ଉପବାସ ସମାପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଏକ ଶୟନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏକ ବୃଷଭ ଓ ଗାଈ ଦାନ କରିବେ। ଶୟନ ବିନ୍ୟାସ କରି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନେ ଏହି ଶୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇ, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ମନେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଅନ୍ୟ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଧାନ୍ୟ, ଅଳଙ୍କାର, ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। କଞ୍ଚନ ଲାଗି ଦୟାଳୁ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବେ। ଏପରି ଭାବେ ଯେଉଁ ଜଣେ ଶୁଭ ଶୟନ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଆନ୍ତି କିମ୍ବା ଶାଶ୍ୱତ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ବ୍ରତର ଫଳ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାସନା କରି, ପ୍ରତି ମାସରେ ଖ୍ୟାତି, ଶ୍ରୀ, ଆରୋଗ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ମଣିମାଳା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଯିଏ ଶୁଭ ଶୟନ ଦାନ କରେ, ସେ କେବେ ଅଭାବ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବା ସାତ ବା ଆଠ ବର୍ଷ ଏହି ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି ଓ ଦଶ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ରହନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ଲୋକକୁ ଯାଇ ମହିଳା ବା କୁମାରୀ ଏହି ବ୍ରତ କଲେ, ସେମାନେ ମହା ଫଳ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।