ଏକ ଜଣେ ଜ୍ଞାନି ନାରୀ, ନିଜ ଦେହରେ ଶୁଭ କାମନା ସହିତ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପକରଣ ଦିଆଯାଇଥିବା, ଉଚିତ ଭାବରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ଏକ ଶୈୟା, ତାଳପାତ୍ର, ଶୁଭ ଚାଦର ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଦୀପ, ଚପଲ, ଛତା, ପାଦପୀଠ, ଆସନ, ସୁନା ଅଂଗୁଠି, ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର, କଙ୍ଗନ, ଧୂପ, ମାଲା, ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ, ନିଜ ସହଯାତ୍ରୀ ସହିତ କାମଦେବ ଓ ତାଙ୍କର ସଂଗିନୀଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ର ଘଡ଼ା ଉପରେ ବସାଇ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, କଂସା ପାତ୍ର ଉପରେ ବସି, ସୁନା ଚାଦର ଦେଇ ଡ଼ାକି, ଭଲ କଂସା ପାତ୍ର ଓ ଇକା ଖଣ୍ଡ ଉପରେ ଏକ ଦୁହା ଗାଈ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ—କାମ ଓ କେଶବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ବି ବିଚ୍ଛେଦ ଦେଖିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, "ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ ହେଉ," ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହି, ସୁନା ମୂର୍ତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ ମନ୍ତ୍ର "କୋଦାଟ୍କାମୋଦା" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରିକ୍ରମା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ଶୈୟା, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ। ଏହାପରେ, ଯେକୌଣସି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ଯଦି ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମାନ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଓ ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଘରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ। ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ରହିଲେ, ଅନ୍ୟ ହସ୍ତଦର୍ଶୀ ପୁରୁଷ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ। ଯଦି ଗର୍ଭାବସ୍ଥା, ପ୍ରସବ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ଦୁର୍ଗତି, ମାନବ କାରଣ, ବା ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଆସିଥାଏ, ତେବେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପଚାସ ମୁଦ୍ରା ଦେଇବା ଉଚିତ, ଯଦି ହାରାଇଯିବା କିମ୍ବା କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ ବି। ଏହି ନିୟମ ବିଶେଷ ଭାବରେ ତୁମେମାନେ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ହେଉଛି। ଏହି ନିୟମ ସମସ୍ତ କାଳରେ ବେଶ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଶୈୟା କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମଧୁସୂଦନ ଯେପରି ନିଜ ଶୈୟାକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। "ମୋର ଶୈୟା କେବେ ବି ଖାଲି ନ ହେଉ," ଏହିପରି କାମନା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକପତି ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଚର୍ଯ୍ୟାକ୍ରମ ପୁରୁହୁତ ଓ ଦାନବ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗରୁ କହିଥିଲେ। ଏହି ନିୟମ ତୁମେମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହେଉଛି; ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କଠିନ ବ୍ରତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ହେଉଛି; ଯିଏ ଏହାକୁ ଉତ୍ସାହ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କରେ, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ନାରୀ ହୋଇ ମାଧବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଅନ୍ତି। ତିନି, ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଋଷି, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ ଉପଦେଶ କରି, ଆଭରଣ ଦେଇ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଏହିପରି ବ୍ରତ କରିବେ। ଏହି ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହିଠାରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବର ଦେଉଥିବା ବିଧି କହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କେବେ ବି ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଭୟ, କଷ୍ଟ ନଥାଏ।" ତାପରେ ଶଙ୍କର କହିଲେ, "ଶ୍ରାବଣ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ, ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କ ସଂଗିନୀ ସହିତ ସଦା କ୍ଷୀରସାଗରରେ ବସନ୍ତି।" ଏହି ଦିନରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଦାନର ଫଳ ସାତ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳେ। ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ, ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ; ଏହାକୁ 'ଅଶୂନ୍ୟଶୟନା' ବ୍ରତ କୁହାଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ। ଏହି ଦିନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଶୁଭ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ: "ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଧାରୀ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ଶ୍ରୀଙ୍କ ନାଥ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ଧାରଣକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ।" "ମୋର ଗୃହ କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଦେଉ; ଅଗ୍ନି କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ, ମହାପୁରୁଷ, ଦେବତାମାନେ କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।" "ମୋର ପୂର୍ବଜମାନେ ବିବାହ ଲଘୁତାରେ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଯେପରି ଭଗବାନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ କେବେ ବି ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ଏପରି ମୋ ପାଇଁ ହେଉ।" "ଏହିପରି, ମୋର ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ଏକତା କେବେ ବି ଭଙ୍ଗ ନ ହେଉ; ହେ ଦାନଦାତା, ମୋର ଶୈୟା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଶୈୟା ପରି ସଦା ଭରି ରହୁ।" "ମୋର ଶୈୟା କେବେ ବି ଖାଲି ନ ହେଉ, ମଧୁସୂଦନ; ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକପତି ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।" ଯାହା ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ପାଇଁ ଘଣ୍ଟା ଦିଆଯାଏ, କାରଣ ଏହାରେ ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ କରେ; ଏପରି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତେଲ ବିହୀନ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ଲୁଣ ବିହୀନ, ଖାର ବିହୀନ ଖାଦ୍ୟ ଚାରିଥର ଖାଇବା ଉଚିତ; ପ୍ରଭାତ ଆସିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ସହିତ ଏକ ବିଶେଷ ଶୈୟା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଭୋଜନ ପାତ୍ର, ଦୀପ, ଚପଲ, ଛତା, ପଙ୍ଖା, ଆସନ ସହିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ଚାହିଁଥିବା ଉପକରଣ ସହିତ, ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଚାଦର ଦେଇ ଭଲ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ପରିବାର ସହିତ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରତ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଶୂନ୍ୟ ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଂଗିନୀକୁ ବସାଇ ଶୁଭ କ୍ରମରେ ସଜାଇ ଦିଅ। ନାରୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଓ ମିଠା ପାତ୍ର ଦିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ପାତ୍ର ସହିତ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ଦିଅ। ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଜଳପାତ୍ର ଦିଅ; ଏହିପରି ଯିଏ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ 'ଅଶୂନ୍ୟଶୟନା' ବ୍ରତ କରେ, ନିଜ ମନରେ କଞ୍ଚନ ନ ରଖି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ସେ କେବେ ବି ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ବିଚ୍ଛେଦ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ। ନାରୀ କେବେ ବି ବିଧବା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା ଯାଏଁ ରହିଥାଏ; ଦମ୍ପତି କେବେ ବି ଅପଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଗାଈ, ଓ ରତ୍ନ କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ସାତ ହଜାର କଳ୍ପ ଓ ସାତ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, 'ଅଶୂନ୍ୟଶୟନା' ବ୍ରତ କରିଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "କିପରି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଶ୍ରୀ, ଚିତ୍ତର ଦୃଢତା, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ସଦା ରହିଥାଏ?