ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେଉଁଠି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ, ସେଠି ଉର୍ବଶୀ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଏକ ବେଶ୍ୟା ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସେଉଁଠି ଆଜି ଦେବଲୋକରେ ଗୋପିକା ରୂପେ ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ଉର୍ବଶୀ ପରେ ବଣିକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୁରୁହୂତଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଲୋମାଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କର ସଂଗିନୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ମୋର ପ୍ରିୟା ସତ୍ୟଭାମା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ବେଦବତୀ ନାମକ ଦ୍ୱିଜାତି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଶୁଭ ତିଥିରେ, ଏକଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ଯେ, ସୌର୍ୟଦେବ ରଶିମାଳିକା ନେଇ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ, ଫଳରୂପେ ଗ୍ରହପତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବ-ଦାନବ ମିଶି କରିଛନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଜିଭ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଏହି କଥା ଯିଏ ଶ୍ରବଣ, ପାଠ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଏ। ଏକଥା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି ଯେ, ପୂର୍ବକାଳରେ କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମକ ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ପୂଜା ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଏବଂ ପରେ ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କରିଥିଲେ। ଏଠିରେ ଜିଜ୍ଞାସା ହୁଏ—ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ଆଚରଣ କେମିତି ଥିବା ଉଚିତ? ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କହାଯାଏ, ଏକ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ, ଏକ ବର୍ଷ ଏବଂ ଏକ ମାସ ଅର୍ଥାତ୍ ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାସ୍ଥ ଧାନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ତେରମ ମାସରେ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ନାରୀ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଜା ଶଯ୍ୟା, ତାଳପାତି, ଚାଦର, ଶୁଭ ସଜାଣା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ ଦୀପ, ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ପାଦପୀଠା, ଆସନ, ସୁନା ମୁଦ୍ରିକା, ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର, ଚୂଡ଼ା, ଧୂପ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଦେଇ, କାମଦେବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ର ଘଡ଼ା ଉପରେ ବସାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ତାମ୍ର ପାତ୍ର ଉପରେ ସୁନା ଛାଡ଼ ଦେଇ, ଭଲ କାଂସା ପାତ୍ର ଓ ଖଣ୍ଡ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏକ ଦୁଧାଳ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ କାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇଦେବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଯେଉଁପ୍ରତି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିବେ, ସେଉଁଠି ଦିନ ରବିବାରରେ ଏହି ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲିବ। ସେଉଁଠି ପୁରୁଷ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଘରକୁ ପଠାଇଦେବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ ତେବେ ଅନ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରୁଷ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ। ଯଦି ଗର୍ଭଧାରଣ, ପ୍ରସବ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ଦୈବ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଆସିଲେ, ତେବେ ଯେଉଁଠି ସମ୍ଭବ, ପଞ୍ଚାଶଟି କଞ୍ଚନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ସବୁବେଳେ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଶଯ୍ୟା କ୍ଷେପ କରିବା ଯଥା ବିଷ୍ଣୁ କିଛି ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଶଯ୍ୟା କ୍ଷେପ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୋର ଶଯ୍ୟା କଦାଚିତ୍ ଖାଲି ନ ହେଉ, ଏହି ଭଳି ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ ନୀତି, ପୁରୁହୂତ ଓ ଦାନବ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କହିଥିଲି, ଏବଂ ଏହି ନୀତି ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି କଠିନ ବ୍ରତ ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରେ, ସେ ମାଧବଙ୍କ ଭକ୍ତ ଭାବେ ସ୍ଥିର ହୁଏ ଓ ସତୀ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ସେ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଲୋକରେ ବାସ କରେ। ଏହି ବ୍ରତ ନୀତି ରତ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହ ଦିଆଯାଏ, ଏହା କରିଲେ ସେମାନେ ନିଜ ଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ଜିଜ୍ଞାସା କରିଲେ—ଏଠି ଏମିତି କ'ଣ ଉପାୟ ଅଛି, ଯାହା ନର-ନାରୀଙ୍କୁ ଭଲ ଫଳ ଦେଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଭୟ, ଦୁଃଖ ନାଶ ହୁଏ? ତେବେ ଶଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ଶ୍ରାବଣ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନେ, ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହ ଦୁଧ ଶାଗରରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେହି ଦିନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଏବଂ ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଦାନ ର ଏକ ଶତ ଯୁଗ ପରି ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ଦିନ ପୂଜା ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଅଶୂନ୍ୟଶୟନା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ଦିନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ: "ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ନାଥ, ଅକ୍ଷୟ।" ଏବଂ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ: "ମୋର ଘର କଦାପି ଶୂନ୍ୟ ନ ହେଉ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ପ୍ରାପ୍ତି ହେଉ, ଅଗ୍ନି ଶୂନ୍ୟ ନ ହେଉ, ଦେବତା ନ ହେଉ।" ଆଉ "ମୋର ପୂର୍ବଜମାନେ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୟ ନ ହେଉ, ଯେପରି ହରିଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ମୋ ଘରେ ମଧୁସୂଦନ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।" ଏହି ଦିନ ଗୀତ-ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ, ସେମାନେ ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନି କରିବେ, କାରଣ ଏହି ଘଣ୍ଟା ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟର ସାର। ଏପରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତେଲ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ଲୁଣ ଓ ଖାର ଛାଡ଼ି ଚାରିଥର ଯାଏଁ ଭୋଜନ କରି, ପ୍ରଭାତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ସହ ଏକ ବିଶେଷ ଶଯ୍ୟା, ଖାଦ୍ୟପାତ୍ର, ଦୀପ, ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ପଙ୍ଖା, ଆସନ ଦେଇ, ଶୁଭ ଫୁଲ ଓ ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ, ଦୋଷହୀନ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନୀତି ଓ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ, ସେ ପ୍ରଶସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ କରି ଦେବଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।