ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ବୈଷ୍ଣବ ଉପଚାର ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଜଳ ଧାରାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଢାଳିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବେଦୀରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପେରିକାର୍ପ ସହିତ ଏକ ପଦ୍ମ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ, ହସ୍ତ ପରିମାଣର ବେଦୀ ତିଆରି କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ତିନିଟି ଆବରଣ ଓ ଯୋନି-ଆକୃତିର ମୁଖ ରଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯବ, ଘୃତ ଓ ତିଲ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଏହିପରି ବୈଷ୍ଣବ ଯଜ୍ଞ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରି, ଅର୍ପଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁ ନିରନ୍ତର ଧାରାରେ ଘୃତ ଢାଳିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଜଳର ତତ୍ତ୍ୱ ଚିହ୍ନିତ ପ୍ରତିମାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଧାରା ଢାଳିବା ଓ ଅର୍ଧ ନିଷ୍ପାବ ପରିମାଣ ଘୃତ ଢାଳିବା ଉଚିତ। ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ, ଦୁଧ ଓ ଜଳର ଅଟୁଟ ଧାରା ସାରା ରାତି ଚାଲିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିପରି, ଦ୍ରଢ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ତେରଟି ଜଳପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜଳପାତ୍ରଗୁଡିକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପାକାଣ୍ଡି, ଧଳା ପୋଷାକ ଓ ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ବାସନା ସହିତ ସଜାଯିବା ଉଚିତ, ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ରତ୍ନ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏଠାରେ, ଚାରିଟି ବହୃଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ, ଚାରିଟି ଯଜୁର୍ବେଦୀୟ ରୁଦ୍ର ଉପାସକ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବେ, ଚାରିଟି ସାମବେଦ ଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବ ସାମନ୍ ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏହିପରି, ଦ୍ୱାଦଶ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ପୋଷାକ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗୁଠି, କଙ୍ଗନ, ସୁନା ତାଗ, ପୋଷାକ ଓ ଶୟନ ବିନା କଞ୍ଜୁସି ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତ ସହିତ ରାତି କାଟିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଗୁରୁ ପାଇଁ ସବୁ ଦ୍ୱିଗୁଣା ଦେଇବା ଉଚିତ। ଶୁଭ ପ୍ରଭାତରେ, ତେରଟି ସୁନା ଶିଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଦେଇବା, ଶୁଭ ଚରିତ୍ର, କଂସ ଦୁଧ ଦେଇବା ଭାଣ୍ଡ, ଚାନ୍ଦି ଚରଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଈ ପିଲା ସହିତ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ସଜିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏମ୍ତି ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଛତା ଦିଅନ୍ତୁ, ଖାଇବା ପରେ ନମକ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ପରେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଜନାନୀ ସହିତ ଅଠ ପଦ ଚାଲି ଦେଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ କେଶବ ଚିର ଦୁଃଖ ହରିବାର ନିମିତ୍ତରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଳପାତ୍ର, ଶୟନ ଓ ପୋଷାକ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୟନ ଦେଇବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯଦି ଅନେକ ଶୟନ ନଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଗୃହସ୍ଥ ଏହି ଶୟନ ମଧ୍ୟ ଦେଇ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ପଠାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନରେ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଧର୍ମରେ ଭରସା ରଖି, ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଏହି ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରତ, ଯେଉଁଠାରେ ଭୀମ ନାମେ ପରିଚିତ ହେବା, ଅତି ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ହରିବାର ଶକ୍ତି ଥିବା। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମ ଥିଲା। ତୁମେ ପ୍ରଧାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମହାବୀର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଉଥିବା। ଏହିପରି, ଦେବ ଅପ୍ସରା ଉର୍ବଶୀ, ଯାହା ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ବେଶ୍ୟା ରୂପ ନେଇଥିଲେ, ଏବେ ଦିବ୍ୟ ଗୋପି ରୂପରେ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ବଣିକ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା ଓ ପୁରୁହୂତାର ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ, ଏବେ ମୋର ପ୍ରିୟ ସତ୍ୟଭାମା। ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ବେଦବତୀ ଦ୍ୱିଜ କନ୍ୟା ଜନ୍ମରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦିନରେ, ଶତ ରେ କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ, ଏହିପରି ଗ୍ରହପତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଥିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବ ଓ ଦାନବ ମାନେ କରିଥିଲେ; ଏହାର ଫଳ କୋଟି କୋଟି ଜିହ୍ୱା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅସମ୍ଭବ। ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଜଣେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବେ, ପଢିବେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପଢିବେ, ସେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରେମୀ ହେବେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପାଇବେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କଳ୍ୟାଣିନୀ ନାମର ଏହି ଦ୍ୱାଦଶୀ ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିଲା; ପଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମ ଏହା କରିଥିଲେ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ଅନ୍ୟମାନେ କରିବେ। ଏବେ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ଏଠାରେ, ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଚାଉଳ ଦେବା ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ତେର ମାସରେ, ଏକ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ନାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୟନ, ତକିଆ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚଦର ଓ ଶୁଭ ଭାବରେ ଦେଇ, ଦୀପ, ପାଦୁକା, ଛତା, ପାଦପିଠା, ଆସନ, ସୁନା ଅଙ୍ଗୁଠି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୋଷାକ, ଚୁଡ଼ା, ଧୂପ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଦେଇ, କାମଦେବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରୀଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ ପାତ୍ର ଉପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ଉପରେ ବସାଇ, ସୁନା ଚଦର ଦେଇ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଂସ ପାତ୍ର ଓ ଇଖ ଦେଇ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦୁଧ ଦେଇବା ଉଚିତ, କେଶବ ଓ କାମଦେବ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ନ ଦେଖି। ଏହିପରି, ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ ହେଉ, ବ୍ରାହ୍ମଣ। ଏହିପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁନା ପ୍ରତିମା ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ବେଦ ମନ୍ତ୍ର 'କୋଦାତ୍କାମୋଦା' ପଠି, ପରିକ୍ରମା କରି, ସମ୍ମାନ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଶୟନ, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିବେ, ତାଙ୍କୁ ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଖୁସି କରି, ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ଅନୁଯାୟୀ, ଅନ୍ୟ ହସ୍ତମୁଦ୍ରା ଥିବା ପୁରୁଷ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ। ଯଦି ଗର୍ଭଧାରଣ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ, ରାଜାର ଆଦେଶ, ଦୃଢ ଦୁଃଖ, ମାନବିକ କାରଣ, କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଆସିଥିଲେ, ସେ ଅନୁସାରେ ପ୍ରୟାସ କରି, ପଞ୍ଚାଶ ମୁଦ୍ରା ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।