ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ସହ ଦେବୀ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ, ଏବଂ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି। ସେ ରଥ ର ଚାରିପାଖରେ ହଂସ ଓ ବକମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ତାଳ ଘଣ୍ଟାର ଝାଙ୍କାର ରେ ରଥ ଅଳଙ୍କୃତ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ। ଏବେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନପର୍ବତ ବିଷୟରେ ବିବରଣା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହି ପର୍ବତ ତିନି ପ୍ରକାରର—ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ ଓ ଅଧମ। ଉତ୍ତମ ପର୍ବତ ହଜାରଟି ମୁକ୍ତାରେ ତିଆରି, ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ପାଞ୍ଚଶ ମୁକ୍ତାରେ ଓ ଅଧମ ପର୍ବତ ତିନି ଶ ମୁକ୍ତାରେ ତିଆରି ହୁଏ। ଚାରିପାଖରେ ଧାନର ପର୍ବତ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରେ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହୀରା ଓ ରତ୍ନ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନୀଳମଣି, ତଥା ପ୍ରଭା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନୀଳ ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳ ମିଶାଇ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ସୁନାରେ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଧାନ ପର୍ବତ ଭଳି ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି, ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପରେ ସୁନାର ଗଛ ଓ ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କରି ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସକାଳେ ବିଦାୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ପୂଜାରେ ଗୁରୁ ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା ଉଚିତ—“ଯେପରିକି ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତୁମେ ମହାପର୍ବତ ଏବଂ ରତ୍ନରେ ଏକତ୍ରିତ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ରତ୍ନ ଦାନରେ ଜନାର୍ଦନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ପୂଜା ମନ୍ତ୍ରର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ଯେ କେହି ଏକ ରତ୍ନପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଅମର ଭଗବାନଙ୍କର ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ରାଜା ଏଠାରେ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠାରେ କିଏ ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାପ କରିଥିବେ, ସମସ୍ତ ପାପ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଘାତରେ ପର୍ବତ ଭଙ୍ଗ ହେବା ପରି ନଶ୍ଟ ହୁଏ।” ଏବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାନ୍ଦି ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହାଯାଏ। ଏହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ସୋମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାନ୍ଦି ପର୍ବତ ଦଶ ହଜାର ପଲା ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି, ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଓ ଅଧମ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ। ଯଦି ଅଧିକ ତିଆରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପର୍ବତର ଉପପର୍ବତ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ଦରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତ ଏହି ନିୟମରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ରୂପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଚାନ୍ଦିରେ ଲୋକପତିମାନେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସୂର୍ୟ ସୁନାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି ହେବା ଦରକାର। ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଧାନ ପର୍ବତ ଭଳି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ସକାଳେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଚାନ୍ଦି ପର୍ବତ ଦେବା ଓ ପୁରୋହିତମାନେକୁ ଉପପର୍ବତ ଦେବା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦର୍ଭା ଧରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ—“ପିତୃମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେବାରୁ, ଚାନ୍ଦି, ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଭବସାଗରରୁ ରକ୍ଷା କର।” ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାନ୍ଦି ପର୍ବତ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଗାଁ ଦାନର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସୋମ ଲୋକରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ, ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ବାସ କରିଥାଏ। ଏବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଗର ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହାଯାଏ। ଏହି ଦାନରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ର ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଏଠି ଆଠ ଭାର ଶୁଗରରେ ତିଆରି, ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ଚାର ଭାର ଓ ଅଧମ ପର୍ବତ ଦୁଇ ଭାର ଶୁଗରରେ ତିଆରି ହୁଏ। ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ଏକ ଭାର କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାର ଶୁଗରରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଉପପର୍ବତ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଶୁଗରରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଧାନ ପର୍ବତ ଭଳି, ସୁନାର ବସ୍ତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରିବା ଉଚିତ। ମେରୁ ପର୍ବତ ଉପରେ ତିନିଟି ସୁନାର ଗଛ—ମନ୍ଦରା, ପାରିଜାତ ଓ ଚାହିଦା ଗଛ—ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ତିନି ଗଛ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ରଖିବା ଦରକାର, ସେପରି ଚନ୍ଦନ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗଛ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତରେ, ବିଶେଷରେ ଶୁଗର ପର୍ବତରେ ରଖିବା ଦରକାର। ମନ୍ଦରା ପର୍ବତରେ କାମଦେବ ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ କୁବେର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତରେ ବେଦର ରୂପ ହଂସ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ସୁନାର ପାତ୍ର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦେଖୁଥିବା ଗାଁ ରଖିବା ଉଚିତ। ନିମନ୍ତ୍ରଣରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଧାନ ପର୍ବତ ଭଳି କରିବା ଦରକାର। ଏପରେ ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଓ ଚାରି ଉପପର୍ବତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଦେବା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—“ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଗର ପର୍ବତ ଭାଗ୍ୟର ଅମୃତ; ଏହି ପର୍ବତ ସଦା ଶୁଭ ଦେବାର ଉଚିତ। ଦେବମଣ୍ଡଳ ଅମୃତ ପାନ କରିବା ବେଳେ ଯେ ଫୁଟି ଯାଇଥିବା ଫୁଟା ଥରେ ଶୁଗର ପର୍ବତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। କାମଧନୁ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶୁଗର, ତୁମେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ; ଭବସାଗରରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।” ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ଯେ କେହି ଶୁଗର ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଯାନରେ ନିଜ ଉତ୍ସର୍ଗୀମାନେ ସହିତ ସେ ବିଷ୍ଣୁର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ଶତ କଳ୍ପ ପରେ ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତିନି ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ପାଇଁ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଭଲ ଭାବରେ ଭୋଜନ ଯୋଗାଇବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱେଷ ଚିତ୍ତ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଜେ ଚେଷ୍ଟା କରି ତାଙ୍କ ସହ ଅପକୂକ୍ତ ଲୁଣ ଖାଇପାରିବେ। ପର୍ବତ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରକୁ ଦେବା ଉଚିତ।