ଏବେ ମୁଁ ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନର ବିଧି ବିସ୍ତାରରେ କହିବି । ଏହି ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ଅପୂର୍ବ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ । ଏହି ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନରେ, ଦଶ ଡ୍ରୋଣା ତିଳ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ, ପାଞ୍ଚ ଡ୍ରୋଣା ମଧ୍ୟମ ଦାନ, ଏବଂ ତିନି ଡ୍ରୋଣା ନିମ୍ନ ଦାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହି ଭଳି ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନର ବିଧି ରହିଛି । ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ପର୍ବତ, ଯଥା ବିଷ୍କମ୍ଭ ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଥିଲା, ସେହିପରି ଏଠି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ । ଏବେ ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଦାନ କିପରି କରିବା ଉଚିତ, ତାହା କହିବି । ତିଳ, କୁଶ ଓ କଳା ଉଡଦ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ଘମରୁ, ମଧୁ ଦାନବ ବଧ ସମୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି କାରଣରୁ, ଏହି ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ । ତିଳ ହେଉଛି ହୋମ ଓ ନୈବେଦ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା, ଏହି ତିଳ ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ । ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଯିଏ ଏହି ଅପୂର୍ବ ତିଳ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ । ପୁନି, କପାସ ପର୍ବତ ଦାନ ବିଷୟରେ କହାଯାଉଛି—ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ହେଉଛି ବିଶ୍ ମାପ କପାସରେ, ମଧ୍ୟମ ଦଶ ମାପରେ, ଏବଂ ନିମ୍ନ ପଞ୍ଚ ମାପରେ । ଯେଉଁଠାରେ ଅଳ୍ପ ଧନ ଅଛି, ସେ ତାଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ମିଥ୍ୟା ଚିନ୍ତା ବିନା ଦେବା ଉଚିତ । ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଧାନ୍ୟ ପର୍ବତ ଦାନ ପରି କରିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଏହି ଦାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର—“ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆବରଣ ଅଟୁଟ ରହ, ହେ କପାସ ପର୍ବତ, ତୁମେ ପାପ ଦଳନ କର ।” ଏହିପରି ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କପାସ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ବାସ କରେ, ପରେ ଏଠାରେ ରାଜା ହୁଏ । ଏବେ ମୁଁ ଅପୂର୍ବ ଘିଅ ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି । ଘିଅ ପ୍ରଭା ଓ ପୁଣ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘିଅ ପର୍ବତ ବିଶ୍ ଘିଅ ଘଡ଼ାରେ ତିଆରି ହୁଏ, ମଧ୍ୟମ ଦଶ ଘଡ଼ାରେ, ନିମ୍ନ ପଞ୍ଚ ଘଡ଼ାରେ । ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ଦୁଇ ଘଡ଼ାରେ ଏହି ବିଧି କରିବା ଉଚିତ । ଏହା ପରି ବିଷ୍କମ୍ଭ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଂଶରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ । ଘିଅ ଘଡ଼ା ଉପରେ ଚାଉଳ ଓ ଧାନ ରଖିବା ଦରକାର । ପର୍ବତ ଏପରି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ଯେ, ଏହା ଗଢ଼ା ଓ ଉଚ୍ଚ ଦେଖାଯିବା ଦରକାର; ଏହିଠାରେ ସାଫେଦ ଚାଦର ମୁଡ଼ି, ଖଣ୍ଡସାକର, ଲାଠି, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଧାନ୍ୟ ପର୍ବତ ପରି ହେବା ଦରକାର, ପୂର୍ବରୁ ଶୁଭାରମ୍ଭ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ନୈବେଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଭାତରେ ଏହା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇ, ପ୍ରସନ୍ନ ମନେ ରିତିଅନୁସାରେ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଧାନ୍ୟ ପର୍ବତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ । ଘିଅ ଅମୃତ ରସ ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବାରୁ, ଏଠି ଘିଅ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଶଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ । ଘିଅରେ ତେଜୋମୟ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥିତ ଥିବାରୁ, ଏ ଭୂଧର, ଘିଅ ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର । ଏହି ବିଧିରେ ଯେଉଁଠି ଘିଅ ପର୍ବତ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ମହାପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ହଂସ, ବକ, ଘଣ୍ଟା ଜାଳରେ ଶୋଭିତ, ଦେବଙ୍ଗନା ଓ ସିଦ୍ଧ-ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ବିହାର କରିବେ । ପିତୃମାନେ ସହ ଏହି ଲୋକର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିହାର କରିବେ । ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି । ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ହଜାର ମୋତିରେ, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ଶତରେ, ନିମ୍ନ ତିନି ଶତରେ ତିଆରି ହୁଏ । ପରିବେଶରେ ଚାରିପଟେ ଧାନ୍ୟ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ । ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବଜ୍ର ଓ ମାଣିକ, ଦକ୍ଷିଣରେ ନୀଳମଣି, ପଶ୍ଚିମରେ ମଣିକ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଉତ୍ତରରେ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଦରକାର । ପ୍ରକାର ଅନୁସାରେ, ସୁନା ଗଛ ଓ ଦେବତା ତିଆରି କରି, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଭାତରେ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର । ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—“ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଣିରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତୁମେ ମଣିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିବାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର । ମଣି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ପୂଜା ମନ୍ତ୍ରର ଦୟାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ।” ଏହିପରି ଯିଏ ମଣିରେ ତିଆରି ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ଏବଂ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ବାସ କରେ । ସେ ରୂପ, ଆୟୁ, ଗୁଣରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ସାତ ଦ୍ୱୀପର ଏକାଧିପତି ହୁଏ । ଯେଉଁଠି କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାପ ହୋଇଥିଲା, ସେସବୁ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଘାତରେ ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଁଦି ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି । ଏହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ସୋମ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଁଦି ପର୍ବତ ଦଶ ହଜାର ପଳା ଚାଁଦିରେ, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଳାରେ, ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ନିମ୍ନ ଦାନ ହେଉଛି । ଯଦି କିଏ ବିଶ୍ ଠାରୁ ଅଧିକ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହିପରି ଚାଁଦିରେ ଅନୁସଙ୍ଗୀ ପର୍ବତ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ । ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଁଦି ମନ୍ଦାର ଓ ଅନ୍ୟ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର । ଏହିଭଳି ସଫା ଚାଁଦିରେ ଲୋକପତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୁନାରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତ ପାଇଁ ଚାଁଦି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ସୁନା ନୁହେଁ । ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଧୁଆଁ, ଜାଗ୍ରତି ଇତ୍ୟାଦି ପର୍ବର୍ତ୍ତୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଦରକାର । ପ୍ରଭାତରେ ଏହି ଚାଁଦି ପର୍ବତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇବା ଓ ଅନୁସଙ୍ଗୀ ପର୍ବତ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଓ ଭୂଷଣ ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, କୁଶ ଧରି ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ—“ଏହି ଚାଁଦି ପିତୃ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ।” ଏହିପରି, ପର୍ବତ ଦାନ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରାଯାଏ, ତାହା ମହାପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ ।