ପୂର୍ବରୁ ମେରୁ ପର୍ବତଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ମନୁଷ୍ୟ ମାନ୍ଦାର ପର୍ବତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଚୈତ୍ରରଥ ଓ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପର୍ବତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ମାନ୍ଦାର, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସନ୍ତୋଷ ଦାତା ହେଉ। ଏବଂ ଗନ୍ଧମାଦନ, ତୁମେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ମୁକୁଟମଣି ଭାବରେ ଶୋଭା ପାଉଛ। ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦଳର ଦୀପ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ, ଏହିଠାରୁ ମୋର କୀର୍ତି ସ୍ଥିର ହେଉ। କେତୁମାଳ, ତୁମେ ଚମତ୍କାର ବୈଭ୍ରାଜ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରେ ଶୋଭିତ। ତୁମେ ସୁନା ଶିଳାରେ ଶୋଭିତ, ଏହିଠାରୁ ମୋର ଶ୍ରୀ ସ୍ଥିର ରହୁ। ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଓ ସାବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟ ସହିତ ସଦା ରାଜ୍ୟ କରୁଛ। ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ସଦା ସ୍ୱାଧୀନ; ଏହିଠାରୁ ମୋର ଭାଗ୍ୟ କଦାପି କ୍ଷୟ ନ ହେଉ। ଏପରି ଭାବେ ସମସ୍ତ ପର୍ବତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ପୁନଃ ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାତରେ, ସ୍ନାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମଟି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍କମ୍ଭ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ପାଇଁ ଚବିଶଟି ଗାଈ, କିମ୍ବା ଦଶଟି, କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ, ଅଥବା ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ ପାଞ୍ଚଟି ଦେବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏକମାତ୍ର ଗାଈ, ଯାହା ବା ଗାଉରବର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ନିୟମ ଅଟୁଟ। ଏହି ନିୟମ ସମସ୍ତ ପର୍ବତପାଇଁ ଲାଗୁ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପର୍ବତରେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସ୍ୱୟଂ ମନ୍ତ୍ରରେ କରିବା ଉଚିତ। ସଦା ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ, ଯଦି ଅସମ୍ଭବ ହୁଏ ତେବେ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ। ଏବେ, ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ପର୍ବତର କ୍ରମିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଦାନର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦାନର ଫଳ ଶୁଣ। ଖାଦ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବାଯାଏ, ଖାଦ୍ୟକୁ ଜୀବନ ଭାବାଯାଏ, ଖାଦ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଚାଲିଥାଏ। ଭାଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟରେ ଥାଏ, ଜନାର୍ଦନ ନିଜେ ଖାଦ୍ୟ, ଏହିଠାରୁ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧାନ ପର୍ବତ ରୂପେ ସୁରକ୍ଷା କର। ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯିଏ ଧାନର ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରକୁ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାଏ। କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାରୀ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲବଣ ପର୍ବତ ଷୋଳ ଡ୍ରୋଣା ଲବଣରେ ତିଆରି। ମଧ୍ୟମ ଅର୍ଦ୍ଧ ପରିମାଣରେ, ଚାରି ଡ୍ରୋଣାରେ ଅଧମ, ଧନ ନଥିଲେ ଏକ ଡ୍ରୋଣାରୁ ଅଧିକ ଯେପରି ସମ୍ଭବ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍କମ୍ଭ ପର୍ବତ ଚାରି ଭାଗର ଗଣନାରେ ପୃଥକ୍ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦେବଲୋକର ରକ୍ଷକମାନେ, ସରୋବର, ଅରଣ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ସୁନାର ଗୃହ ରୂପେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ଦାନ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ: “ଯେପରି ଜଳ ଓ ଲବଣ ମିଶି ସ୍ୱାଦ ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରସ ଲବଣ ବିନା ଉତ୍ତମ ନୁହେଁ। ଯେପରି ତୁମେ ସଦା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତେଣୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଦାତା ହେଉ; ଯେପରି ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତୁମେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼ାଅ। ଏହିଠାରୁ ପର୍ବତ ରୂପେ ମୋତେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ଯିଏ ଏହି ନିୟମରେ ଲବଣ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ଉମାଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ଯୁଗ ରହି, ପରେ ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।” ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଗୁଡ଼ ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି। ଯାହା ଦାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଦଶ ଭାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଞ୍ଚରେ ମଧ୍ୟମ, ତିନିରେ ଅଧମ, ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧରେ ଅଳ୍ପଧନୀ। ସେହିପରି ଆହ୍ୱାନ, ପୂଜା, ସୁନା ଗଛ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମାନ୍ୟତା, ସହାୟକ ପର୍ବତ, ସରୋବର, ଅରଣ୍ୟଦେବୀ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, ଜାଗରଣ, ଦେବଲୋକର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା—ସମସ୍ତ ଧାନ ପର୍ବତ ପରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ: “ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନାର୍ଦନ ପରମାତ୍ମା, ବେଦମାନେ ସାମବେଦ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ, ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଓଁକାର, ନାରୀମାନେ ପାର୍ବତୀ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ରସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ଗଣା ରସ। ଏହିଠାରୁ ଗୁଡ଼ ପର୍ବତ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ। ହେ ଗୁଡ଼ ପର୍ବତ, ତୁମେ ଶ୍ରୀଦାତାଙ୍କ ନିବାସ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ତେଣୁ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କର। ଯିଏ ଏହି ନିୟମରେ ଗୁଡ଼ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏକ ଶତ ଯୁଗ ପରେ, ସେ ସାତ ଦ୍ୱୀପର ମହାରାଜା ହୁଏ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଅଜୟ ହୁଏ।” ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ସୁନା ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ପାଏ। ଏହିପରି ପର୍ବତ ହଜାର ପଳାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଞ୍ଚଶେ ପଳାରେ ମଧ୍ୟମ, ଅର୍ଦ୍ଧରେ ଅଳ୍ପତମ; ଅଳ୍ପଧନୀ ମଧ୍ୟ ଯେପରି ସମ୍ଭବ ତେପରି ଦିଅ। ଏକ ପଳା କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦେଇପାରିବେ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି। ସମସ୍ତ କ୍ରମ ଧାନ ପର୍ବତ ପରି କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍କମ୍ଭ ପର୍ବତ ପୁରୋହିତମାନଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଯେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଫଳର ଧାରଣକାରୀ, ତେଣୁ ଏହି ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଜଗତ୍ପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର; ସୁନା ପର୍ବତ ରୂପରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯିଏ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସୁନା ପର୍ବତ ଦାନ କରେ, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶତ ଯୁଗ ରହି, ପରେ ପରମ ପଦ ପାଏ। ଏପରି ଭାବେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଦାନ ନିୟମ ପାଳନ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ, ଶ୍ରୀ, ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ପରମ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।