ତାଙ୍କର ମୁହଁ, ଦୁଃଖର ଅଶ୍ରୁରେ ଆଖି ଧୂସରିତ, ଏକ ଧଳା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମରେ ପାଣିର ଫୋଟା ପଡିଥିବା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ହୃଦୟକୁ ସ୍ଥିର କରି, ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ: “ତୁମେ କାନ୍ଦିବା ନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଲାଭ ତୁମେ ପାଇବ। ଅଗ୍ନିକୁ ନେଇ, ଏହି ଲବଣ ମହାସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଫେଙ୍ଗିଦିଅ, ଜନନୀ।” ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଯୁବତୀ ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଦେଇ ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଯିବି,” ଏବଂ ବିଦାୟ ନେଲେ। ପୁନଃ ତାଙ୍କର ପିତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, “ଭୟ କରିବା ନାହିଁ।” ତାଙ୍କୁ ଭୟ ଛାଡି, ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ସଂପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।