ସେହି ସମୟରେ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶୀଘ୍ର ହିଁ ହବି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପିତୃଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତୃ ତର୍ପଣ ଭୋଗ କରିଥିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିବାର କ୍ଷମତା ଅଛନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କେବଳ ଏକ ଶ୍ୱାସ ପ୍ରଶ୍ୱାସର ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯିବେ। ବିଶେଷକରି, ପୁଷ୍କର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ମୋତେ—ଯିଏ ବେଦମାନଙ୍କର ମାତା—ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଏହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୋଷ ହୁଏ, ସେହି ଦୋଷରେ ପତିତ ହେବେ ନାହିଁ। ପୁଷ୍କରରେ ଅନ୍ନଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ କେବଳ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରେଇଲେ ମଧ୍ୟ କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କରେଇବା ସମାନ ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ଧନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି। ମୋର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଏବଂ ତିନୋଟି ପୂଜା କ୍ରମରେ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ସମ ଦୋଷ ସେଇ କ୍ଷଣରେ ନାଶ ହୁଏ। ଦଶ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ, କିମ୍ବା ଶତବାର କୃତ ପାପ, କିମ୍ବା ତିନି ଯୁଗ ଓ ହଜାର ବର୍ଷର ପାପ—ଗାୟତ୍ରୀ ସେସବୁ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଏପରି ଜାଣି, ତୁମେ ସଦା ମୋର ଜପ କରି ପବିତ୍ର ହେବ; ଏହାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, କୌଣସି ବିଚାର ଦରକାର ନୁହେଁ। ପ୍ରଣବ ଏବଂ ତାହାର ତିନି ମାପ ସହିତ, ବିଶେଷକରି ମୋତେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି—ଏଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—ମୋତେ ଶୀର୍ଷ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ମୁଁ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୋତେ ଭରିଛି; ମୁଁ ସମସ୍ତ ବେଦମାନଙ୍କର ମାତା, ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦରେ ଶୋଭିତ। ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ; ମୋର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇବେ। ଏକ ସଂୟମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି କେବଳ ଗାୟତ୍ରୀର ସାର ଜାଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜାଣିଥିବା କିନ୍ତୁ ଅସଂୟମୀ, ସବୁ ଖାଉଥିବା ଓ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସାବିତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଶାପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଦାନ କିମ୍ବା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ କଦାଚିତ୍ ଶେଷ ହୁଏନି। ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ବର ଦେଇଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ: ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି ଏବଂ ତିନି ବେଳେ ହବି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଏକୋଇଶି ପିଢି ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ। ଗାୟତ୍ରୀର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଥିଲେ; ପୁଷ୍କରରେ ଏହି ବର ଦେଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଶାପର କାରଣ ଦେବଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ କହିଥିଲେ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଶାପ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ପୁନି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଗାୟତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଅପମାନିତ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସୁନ୍ଦର ଓ ଧନୀ ହେବେ। ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚମକିଉଠିବ; ଯେଉଁମାନେ ଉପରେ ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଅ, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟର ଭାଗୀ ହେବେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ; ସେମାନଙ୍କ ଲୀନ, କୁଳ, ଆଚରଣ ଏବଂ ଧର୍ମ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ— ସଭାରେ ସେମାନେ ଶୋଭା ପାଇବେ ଏବଂ ରାଜାମାନେ ଦେଖିବେ; ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବେ; ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଭାଇ, ପିତା, ଗୁରୁ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବନ୍ଧୁ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ବିନା ବଞ୍ଚିପାରିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ଶୁଭ ହୁଏ ଓ ମୋ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ; ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏହି କାରଣରୁ। ଏପରି ଶବ୍ଦ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ହେବେ ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା କଥା ଶୁଣିବେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ନହୁଷ ତୁମକୁ ଦେଖି ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ; କିନ୍ତୁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କର ପାପ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ନାଶ ହେବ। ସର୍ପ ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବେ; 'ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଛି—ହେ ଋଷି, ମୋର ଶରଣ ହେଉ।' ସେହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଋଷି ଦୟାଭାବରେ ଏହି କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କହିବେ। ତୁମ ବଂଶରେ ଜଣେ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେ ବଂଶର ଅଭିମାନ ହେବେ; ସେ ସର୍ପ ଦେହରେ ତୁମକୁ ଦେଖି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ଶାପ ଭଙ୍ଗ କରିବେ। ତାପରେ, ସର୍ପ ଦେହ ଛାଡ଼ି, ତୁମେ ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଯିବ; ତୁମ ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦୁହେଁ ମିଶି ଦେବଲୋକକୁ ଫେରିଯିବ। ମୋର ଦିଆ ବରରେ, ହେ କୁନ୍ଦନ ନୟନୀ, ତୁମେ ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ; ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସମ୍ବୋଧିତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ହୀନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖୀ ହେବେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତିଜିତ ହୋଇ, ଗୌରୀ ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ତିନି ଭଲ ମନରେ ଥିବା ଦେବୀ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବର ଦେଲେ; ଯଜ୍ଞର ସମାପ୍ତି ଆଶା କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବେଦମାନଙ୍କର ମାତାଙ୍କୁ, ଏପରି ବରଦାତ୍ରୀ ଦେଖି, ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହି ସ୍ତୁତି କଲେ। ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ହେ ବେଦମାନଙ୍କର ମାତା, ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ହେ ଗାୟତ୍ରୀ, କଠିନତା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା, ବାଣୀର ମାଳିକା, ସପ୍ତମୂର୍ତ୍ତି ଧାରିଣୀ, ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି, ସମସ୍ତ ଗୀତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷର ଓ ତାହାର ଲକ୍ଷଣ, ସମସ୍ତ ଭାଷ୍ୟ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଯେଉଁଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ବିଦ୍ୟା ଅଛି, ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ—ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।