ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ (ଦେବୀ) ସେଠାରେ ଏକ ପର୍ବତରେ ଉପରକୁ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଦଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ—“ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଯାହା କିଛି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଛି, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ବିନା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏଇ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀଗୁଡ଼ିକରେ, ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ। ଏହି ସତ୍ୟକୁ ମୁଁ କହୁଛି—ସାବିତ୍ରୀ, ଯାହାକୁ ପୁଷ୍କରା ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ବାରାଣସୀରେ ସେ ଭିଷାଳାକ୍ଷୀ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ଲିଙ୍ଗଧାରିଣୀ, ପ୍ରୟାଗରେ ଲଳିତା ଦେବୀ, ଗନ୍ଧମାଦନରେ କାମୁକା ରୂପେ ବିରାଜିତ। ମାନସରେ କୁମୁଦା, ଆକାଶରେ ବିଶ୍ୱକାୟା, ଗୋମନ୍ତରେ ଗୋମତୀ, ମନ୍ଦାର ପର୍ବତରେ ସେ ଇଚ୍ଛାମୟୀ। ଚୈତ୍ରରଥରେ ମଦୋତ୍କଟା, ଜୟନ୍ତୀ ଓ ହସ୍ତିନାପୁରରେ, କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ଗୌରୀ, ମଲୟ ପର୍ବତରେ ଅମ୍ବା ରୂପେ ବିରାଜିତ। ଏକମ୍ରରେ କୀର୍ତ୍ତିମତୀ, ବିଶ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀ, କର୍ଣ୍ଣିକାରେ ପୁରୁହସ୍ତି, କେଦାରରେ ମାର୍ଗଦାତ୍ରୀ। ହିମାଲୟ ଶିଖରରେ ନନ୍ଦା, ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ସ୍ଥାନୁ ଈଶ୍ୱରରେ ଭବାନୀ, ବିଳ୍ୱକରେ ବିଳ୍ୱପତ୍ରିକା। ଶ୍ରୀଶୈଳରେ ମାଧବୀ ଦେବୀ, ଭଦ୍ରଭଦ୍ର ଈଶ୍ୱରରେ ଭଦ୍ରା, ବରାହଶୈଳରେ ଜୟା, କମଳାଳୟରେ କମଳା। ରୁଦ୍ରକୋଟିରେ ତୁରୁଦ୍ରାଣୀ, କାଲଞ୍ଜରରେ କାଳୀ, ମହାଲିଙ୍ଗରେ କପିଳା, କର୍କୋଟରେ ମଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରୀ। ଶାଳିଗ୍ରାମରେ ମହାଦେବୀ, ଶିବଲିଙ୍ଗରେ ଜଳପ୍ରିୟା, ମାୟାପୁରରେ କୁମାରୀ, ସନ୍ତାନରେ ଲଳିତା। ଉତ୍ପଳାକ୍ଷୀରେ ସହସ୍ରାକ୍ଷୀ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷରେ ମହୋତ୍ପଳା, ଗୟାରେ ମଙ୍ଗଳା, ପୁରୁଷୋତ୍ତମରେ ବିମଳା। ବିପାଶାରେ ଅମୋଘାକ୍ଷୀ, ପାଟାଳରେ ପୁଣ୍ୟବର୍ଦ୍ଧନୀ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱରେ ନାରାୟଣୀ, ତ୍ରିକୂଟରେ ଭଦ୍ରସୁନ୍ଦରୀ। ବିପୁଳରେ ବିପୁଳା, ମଲୟାଚଳରେ କଳ୍ୟାଣୀ, କୋଟିତୀର୍ଥରେ କୋଟବୀ, ମାଧବୀବନରେ ସୁଗନ୍ଧା। କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ୟା, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରରେ ହରିପ୍ରିୟା, ଶିବକୁଣ୍ଡରେ ଶିବାନନ୍ଦା, ଦେବୀକାଟଟରେ ନନ୍ଦିନୀ। ଦ୍ୱାରାବତୀରେ ରୁକ୍ମିଣୀ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ରାଧା, ମଥୁରାରେ ଦେବକୀ, ପାଟାଳରେ ପରମେଶ୍ୱରୀ। ଚିତ୍ରକୂଟରେ ସୀତା, ବିନ୍ଧ୍ୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟନିବାସିନୀ, ସହ୍ୟାଦ୍ରିରେ ଏକବୀରା, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା। ରମଣରେ ରାମତୀର୍ଥା, ଯମୁନାରେ ମୃଗାବତୀ, କରବୀରରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିନାୟକରେ ରୁମାଦେବୀ। ବୈଦ୍ୟନାଥରେ ଅରୋଗା, ମହାକାଳରେ ମହେଶ୍ୱରୀ, ପୁଷ୍ପତୀର୍ଥରେ ଅଭୟା, ବିନ୍ଧ୍ୟକନ୍ଦରରେ ଅମୃତା। ମାଣ୍ଡବ୍ୟରେ ମାଣ୍ଡବୀ ଦେବୀ, ମହେଶ୍ୱର ନଗରରେ ସ୍ୱାହା, ବେଗଳରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡା, ଅମରକଣ୍ଟକରେ ଚଣ୍ଡିକା। ସୋମେଶ୍ୱରରେ ବରାରୋହା, ପ୍ରଭାସରେ ପୁଷ୍କରାବତୀ, ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ ଦେବମାତା, ପାରାପାର ତଟରେ ବିରାଜିତ। ମହାଳୟରେ ମହାପଦ୍ମା, ପୟୋଷ୍ଣୀରେ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରୀ, କୃତଶୌଚରେ ସିଂହିକା, କାର୍ତ୍ତିକେୟରେ ଶଙ୍କରୀ। ଉତ୍ପଳାବର୍ତ୍ତକରେ ଲୋଲା, ସିନ୍ଧୁସଂଗମରେ ସୁଭଦ୍ରା, ସିଦ୍ଧବନରେ ଉମା, ଭାରତାଶ୍ରମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନଙ୍ଗା। ଜାଳନ୍ଧରରେ ବିଶ୍ୱମୁଖୀ, କିଷ୍କିନ୍ଧା ପର୍ବତରେ ତାରା, ଦେବଦାରୁବନରେ ପୁଷ୍ଟି ଓ ମେଧା, କାଶ୍ମୀର ଅଞ୍ଚଳରେ। ହିମାଦ୍ରରେ ଭୀମା ଦେବୀ, ବସ୍ତ୍ରେଶ୍ୱରରେ ତୁଷ୍ଟି, କପାଳମୋଚନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, କାୟାବରୋହଣରେ ମାତା। ଶଂଖୋଦ୍ଧାରରେ ଧ୍ୱନି, ପିଣ୍ଡାରକରେ ଧୃତି, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାରେ କାଳା, ଅଚ୍ଛୋଦରେ ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ। ବେଣାରେ ଅମୃତା ଦେବୀ, ବଦରୀରେ ଉର୍ବଶୀ, ଉତ୍ତରକୁରୁରେ ଔଷଧୀ, କୁଶଦ୍ୱୀପରେ କୁଶୋଦକା। ହେମକୂଟରେ ମନ୍ମଥା, କୁମୁଦରେ ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ଅଶ୍ୱଥ ତଳେ ପୂଜିତା, ଶ୍ରବଣାଳୟରେ ଧନରୂପେ। ବେଦମୁଖରେ ଗାୟତ୍ରୀ, ଶିବସାନିଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ, ଦେବଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବ୍ରହ୍ମାମୁଖରେ ସରସ୍ୱତୀ। ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରଭା, ମାତୃମଣ୍ଡଳରେ ବୈଷ୍ଣବୀ, ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ରାମାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତିଲୋତ୍ତମା। ଚିତ୍ରାରେ ବ୍ରହ୍ମକଳା ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରୂପେ। ଏହି ଏକଶ ଅଠ (୧୦୮) ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମ ଓ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲି। ଯିଏ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ନାନ କରି ଦର୍ଶନ କରିଥିବା ଅତି ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବ୍ରହ୍ମାର ସହରେ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଏହି ଏକଶ ଅଠ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା କିମ୍ବା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପଢ଼ାଇଥାଏ, ସେ ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମାଳିକ ହୁଏ। ଗୋଦାନ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଦେବପୂଜା ସମୟରେ ଏହି ଶ୍ରବଣ କରିଥିବା ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ କହିଲେ, “ମୋ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରିଛ, ତୁମେ ଅଜୟ ହେବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାରରେ ତୁମେ ସଦା ତୁମର ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରୁହିବ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଏଠାରେ ଆସି ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଏବେ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଯାଅ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରୟାଗ ଓ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଅନ୍ନଦାୟିନୀ ରୂପେ ମୁଁ ସଦା ମୋ ପତିଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ତାହିଁ କରିବି।