ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ମ୍ଲେଛ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ, ଏବଂ ନିଚ ଲୋକ, ମୂର୍ଖ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ ଲୋକ, ଶାପିତ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ, ସେଠି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଶାପର ପ୍ରଭାବରେ ବସିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଶାପ ଦେଇ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଲେ। ଏହି ଶାପର ଫଳରେ, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ପାପରେ ଦୂଷିତ ହେବେ, ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦୁଃଖରେ ପଡିବେ, ଯେତେବେଳେ ନହୁଷ ରାଜ୍ୟ ଦଖଳ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ତୁମକୁ ଦେଖି ନିଜ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିବେ। ନହୁଷ ଏପରି କହିଲେ, "ଏହି ମୂର୍ଖ ନାରୀ କିପରି ମୋତେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ର, ଛାଡିବେ? ଯଦି ମୁଁ ଶଚୀକୁ ପାଇପାରିବି ନାହିଁ, ତେବେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେବି।" ଏହାପରେ ତୁମେ ଭୟଭୀତ ଓ ଦିଗଭ୍ରମିତ ହେବା, ବାଣୀଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରେ ଦୁଃଖରେ ବସିବା, ଏହା ସବୁ ମୋ ଶାପର ଫଳ। ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କର ଶାପ ଲାଗିଥିଲା, କେହି ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁନଥିଲେ। ଗୌରୀ ମଧ୍ୟ ଦିନ ରାତି ଦହୁଥିଲେ, ବନ୍ଧ୍ୟା ବୋଲି ଉପହାସ ପାଉଥିଲେ; ସେଉଁଠି ସାବିତ୍ରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାନ୍ତିଶାଳି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶାପ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଗୌରୀ ଯେତେବେଳେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି କହିଲେ, "କାନ୍ଦନ୍ତୁ ନାହିଁ, ବିଶାଳନୟନେ, ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟୀ ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ; ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କର, କଟିବନ୍ଧ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅ, ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କର, ଆଉ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରିବି।" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଗୌରୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମର ଆଦେଶ ମାନିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଧ୍ୱନି ଶୁଣିବି ନାହିଁ।" ଏହି କଥା କହି ସେ ଏକ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଯାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ— "ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ତିର୍ଥରେ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ବିକାଶିତ। ଯାହା କିଛି ଦୃଶ୍ୟମାନ କିମ୍ବା ଅଦୃଶ୍ୟ, ତାହା ତୁମ ବିନା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ, ସିଦ୍ଧି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିବେ।" "ପୃଥିବୀ ଲାଗି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବାମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ। ସେଇ ସବୁ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ହେଉଛି ପୁଷ୍କର ତିର୍ଥରେ ସାବିତ୍ରୀ।" "ବାରାଣସୀରେ ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ନାମରେ, ନୈମିଷ ଅରଣ୍ୟରେ ଲିଙ୍ଗଧାରିଣୀ, ପ୍ରୟାଗରେ ଲଲିତା ଦେବୀ, ଗନ୍ଧମାଦନରେ କାମୁକା।" "ମାନସରେ କୁମୁଦା, ଆକାଶରେ ବିଶ୍ୱକାୟା, ଗୋମନ୍ତରେ ଗୋମତୀ, ମନ୍ଦାରରେ ଇଚ୍ଛାମୟୀ।" "ଚୈତ୍ରରଥରେ ମଦୋତ୍କଟା, ଜୟନ୍ତୀ ଓ ହସ୍ତିନାପୁରରେ, କନ୍ୟାକୁବ୍ଜରେ ଗୌରୀ, ମଲୟ ପାହାଡ଼ରେ ଅମ୍ବା।" "ଏକମ୍ରକ୍ଷେତ୍ରରେ କୀର୍ତ୍ତିମତୀ, ବିଶ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରୀ, କର୍ଣ୍ଣିକାରେ ପୁରୁହସ୍ତି, କେଦାରରେ ମାର୍ଗଦାୟିନୀ।" "ହିମାଲୟର ଶିଖରରେ ନନ୍ଦା, ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ସ୍ଥାନୁଇଶ୍ୱରରେ ଭବାନୀ, ବିଳ୍ୱକରେ ବିଳ୍ୱପତ୍ରିକା।" "ଶ୍ରୀଶୈଳରେ ମାଧବୀ ଦେବୀ, ଭଦ୍ରଭଦ୍ର ଇଶ୍ୱରରେ ଭଦ୍ରା, ବରାହଶୈଳରେ ଜୟା, କମଳାଳୟରେ କମଳା।" "ରୁଦ୍ରକୋଟିରେ ତୁରୁଦ୍ରାଣୀ, କାଲଞ୍ଜରରେ କାଳୀ, ମହାଲିଙ୍ଗରେ କପିଳା, କର୍କୋଟରେ ମଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରୀ।" "ଶାଳିଗ୍ରାମରେ ମହାଦେବୀ, ଶିବଲିଙ୍ଗରେ ଜଳପ୍ରିୟା, ମାୟାପୁରରେ କୁମାରୀ, ସନ୍ତାନରେ ଲଲିତା।" "ଉତ୍ପଳାକ୍ଷୀରେ ସହସ୍ରାକ୍ଷୀ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷରେ ମହୋତ୍ପଳା, ଗୟାରେ ମଙ୍ଗଳା, ପୁରୁଷୋତ୍ତମରେ ବିମଳା।" "ବିପାଶାରେ ଅମୋଘାକ୍ଷୀ, ପାଟାଳରେ ପୁଣ୍ୟବର୍ଧନୀ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱରେ ନାରାୟଣୀ, ତ୍ରିକୂଟରେ ଭଦ୍ରସୁନ୍ଦରୀ।" "ବିପୁଳରେ ବିପୁଳା, ମଲୟାଚଳରେ କଳ୍ୟାଣୀ, କୋଟିତୀର୍ଥରେ କୋଟବୀ, ମାଧବୀବନରେ ସୁଗନ୍ଧା।" "କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ୟା, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରରେ ହରିପ୍ରିୟା, ଶିବକୁଣ୍ଡରେ ଶିବାନନ୍ଦା, ଦେବୀକାଟଟରେ ନନ୍ଦିନୀ।" "ଦ୍ୱାରାବତୀରେ ରୁକ୍ମିଣୀ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ରାଧା, ମଥୁରାରେ ଦେବକୀ, ପାଟାଳରେ ପରମେଶ୍ୱରୀ।" "ଚିତ୍ରକୂଟରେ ସୀତା, ବିନ୍ଧ୍ୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟନିବାସିନୀ, ସହ୍ୟାଦ୍ରିରେ ଏକବୀରା, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା।" "ରମଣରେ ରାମତୀର୍ଥା, ଯମୁନାରେ ମୃଗାବତୀ, କରବୀରରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିନାୟକରେ ରୁମାଦେବୀ।" "ବୈଦ୍ୟନାଥରେ ଆରୋଗା, ମହାକାଳରେ ମହେଶ୍ୱରୀ, ପୁଷ୍ପତୀର୍ଥରେ ଅଭୟା, ବିନ୍ଧ୍ୟକନ୍ଦରରେ ଅମୃତା।" "ମାଣ୍ଡବ୍ୟରେ ମାଣ୍ଡବୀ ଦେବୀ, ମାହେଶ୍ୱର ନଗରରେ ସ୍ୱାହା, ବେଗଳରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡା, ଅମରକଣ୍ଟକରେ ଚଣ୍ଡିକା।" "ସୋମେଶ୍ୱରରେ ବରାରୋହା, ପ୍ରଭାସରେ ପୁଷ୍କରାବତୀ, ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ ଦେବମାତା, ପାରାପାର ତଟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।" "ମହାଳୟରେ ମହାପଦ୍ମା, ପୟୋଷ୍ଣୀରେ ପିଙ୍ଗଳେଶ୍ୱରୀ, କୃତଶୌଚରେ ସିଂହିକା, କାର୍ତ୍ତିକେୟରେ ଶଙ୍କରୀ।" "ଉତ୍ପଳାବର୍ତ୍ତକରେ ଲୋଲା, ସିନ୍ଧୁସଙ୍ଗମରେ ସୁଭଦ୍ରା, ସିଦ୍ଧବନରେ ଉମା, ଭାରତାଶ୍ରମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନଙ୍ଗା।" "ଜାଲନ୍ଧରରେ ବିଶ୍ୱମୁଖୀ, କିଷ୍କିନ୍ଧା ପାହାଡ଼ରେ ତାରା, ଦେବଦାରୁବନରେ ପୁଷ୍ଟି ଓ ମେଧା, କାଶ୍ମୀର ଅଞ୍ଚଳରେ।" "ହିମାଦ୍ରିରେ ଭୀମା ଦେବୀ, ଭସ୍ତ୍ରେଶ୍ୱରରେ ତୁଷ୍ଟି, କପାଳମୋଚନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, କାୟାବରୋହଣରେ ମାତା।" "ଶଂଖୋଦ୍ଧାରରେ ଧ୍ୱନି, ପିଣ୍ଡାରକରେ ଧୃତି, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାରେ କାଳା, ଅଛୋଦାରେ ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ।" "ବେଣାରେ ଅମୃତା ଦେବୀ, ବଦରୀରେ ଉର୍ବଶୀ, ଉତ୍ତରକୁରୁରେ ଔଷଧୀ, କୁଶଦ୍ୱୀପରେ କୁଶୋଦକା।" "ହେମକୂଟରେ ମନ୍ମଥା, କୁମୁଦରେ ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ଅଶ୍ୱଥ ତଳେ ପୂଜିତା, ଶ୍ରବଣାଳୟରେ ଧନରୂପେ।" "ବେଦମୁଖରେ ଗାୟତ୍ରୀ, ଶିବସମ୍ମୁଖରେ ପାର୍ବତୀ, ଦେବଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବ୍ରହ୍ମାମୁଖରେ ସରସ୍ୱତୀ।" ଏଭଳି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ତିର୍ଥ, ଦେବଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀରେ ନାନା ରୂପ ଧାରଣ କରି ନିତ୍ୟ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦେଖିପାରନ୍ତି।