ଏହି ଗୁପ୍ତ ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଦେବତା ଏକ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—“ତମେ ବେଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ, ତମର କେଶ ଜଟା ହେବ, ଯଜ୍ଞରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବେ, ଓ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଜନନୀ ସହ ଆସକ୍ତ ହେବେ। ତମେ ବେଶ୍ୟା ଓ ଜୁଆରେ ଲିନ ହେବେ, ପିତା ମାତା ରହିବେ ନାହିଁ, ପୁତ୍ର, ପୂର୍ବଜ ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବ। ସମସ୍ତେ ବିମୂଢ ହେବେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ହରାଇବେ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ, ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିଭେ। ତମେ ନିଜ ପ୍ରତିତି ରହିବେ ନାହିଁ, ଧର୍ମ ହରାଇବେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଦୟା ଦେଖାଇଥିଲେ, ଏବେ ମୋତେ ପାଗଳ ଭାବରେ ଦେଖିଲେ—ତାଙ୍କର ଧନ, ପୁତ୍ର, ଦାସ, ଦାସୀ, ଜୀବିକା ଓ ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ରର ଜନନୀ ରହିବ, ଯଦି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ।" ଏପରି ଶାପ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ପ୍ରଭୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବତା ବିଦାୟ ନେବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶିବ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ଏକାଗ୍ରତାରେ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରି, ପୁଷ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ପ୍ରଧାନ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କଲେ। ପାଠ ଶେଷରେ, ଦେବତା ଆକାଶରୁ କଥା କହିଲେ—"ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହିନାହିଁ, ମୁକ୍ତମନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଶାସନ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ମୁଁ ପୁନି ଉତ୍ତମ ଦେବି।" "ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାନ୍ତ, ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ—ତାଙ୍କର ବେଦ, ଧନ, ଓ ଗୋତ୍ର ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପୂଜନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଏପରି କହି, ଦେବତା ଚୁପ ହେଲେ।" ମହାଦେବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକସାଥି ଦିବ୍ୟ ପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ ଓ ଏକତାରେ ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ—“ମୋଠୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ଖୁସି ହେଲେ—“କଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁବା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେତେବେଳେ ପିତା ପ୍ରସନ୍ନ?” ସମସ୍ତେ କହିଲେ—“ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା, ବେଦ, ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଜାର ଲୋକ—ଏହି ସବୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପାଇଁ।" ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମ ନେଲା—“ତୁମେ କିଏ, ଆମେ କିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ? ଆମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ।” ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ‘ନୁହେଁ, ନୁହେଁ’ କହି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକତାରେ ଅସମ୍ମତି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ର କ୍ରୋଧ ଦେଖି, କହିଲେ—“ତମେ ତିନି ଦଳରେ ବାହାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ତେଣୁ ଏକ ମୂଳହୀନ ଜ୍ୟାଡ଼ ତମ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ। ଯେମାନେ ଉପେକ୍ଷା କଲେ, ସେମାନେ ଉପେକ୍ଷିତ ରହିବେ; ଯେମାନେ ତଳୱାର ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୟାରି ହେଲେ, ସେମାନେ ଏପରି ରହିବେ।" "ତୃତୀୟ ଦଳକୁ କୌଶିକୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ଡାକାଯିବ; ଏହି ସ୍ଥାନ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେବ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ହେବ। ଯେମାନେ ବାହାରରୁ ‘ଲୋକ’ ବୋଲି ଡାକାଯିବେ, ଏହି ସ୍ଥାନ ତାଙ୍କୁ ଜଣା ହେବ ନାହିଁ; ବିଷ୍ଣୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିବେ।" "ମୁଁ ଦେଇଥିବା ଦୂର୍ବଳ ହେବ ନାହିଁ; ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଖିଲେ।" ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକତାରେ, କ୍ରୋଧ ଓ ଦ୍ୱେଷରେ ଭରି, ଅତିଥି ସମ୍ମାନ ଓ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ରହିଲେ। ଏହି ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ; ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସିବାଳି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ନିବାସୀ। ସେମାନେ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ; କୋକାମୁଖ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନଇମିଷ ଋଷିମଣ୍ଡଳ, ବାରାଣସୀ, ପ୍ରଭାସ, ବଦରିକାଶ୍ରମ, ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାର, ପ୍ରୟାଗ, ଗଙ୍ଗା ସମୁଦ୍ର ସଙ୍ଗମ, ରୁଦ୍ରକୋଟି, ବିରୁପାକ୍ଷ, ମିତ୍ର ଅରଣ୍ୟ—ଏହି ସମସ୍ତ ପୂଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଲାଗିଥାଏ, ପୁଷ୍କରରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଛଅ ମାସରେ ହୋଇଯାଏ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଯଦି ମନ ନିଷ୍କାମ ରହି। ସମସ୍ତ ପୂଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପୁଷ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ; ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ ସଦା ବ୍ରହ୍ମା ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରକାଶ କରିବି, ସବିତ୍ରୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଯେ ମହା ଚର୍ଚ୍ଚା ହୋଇଥିଲା, ହସିରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବିନିମୟ। ସବିତ୍ରୀ ବିଦାୟ ନେବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ନାରୀ ଏକସାଥି ହେଲେ; ବିଶ୍ୱନୁଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ନୀ, ଭୃଗୁଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଦା ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଆସିଥିଲେ; ମଦିରା, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏବଂ ଯୋଗନିଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। ଶ୍ରୀ, ପଦ୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଭୂତି, କୀର୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୁଷ୍ଟି ଓ ତୁଷ୍ଟି—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ଏକସାଥି ହେଲେ। ଦକ୍ଷ କନ୍ୟା ସତୀ, ଉମା, ପାର୍ବତୀ, ତିନି ଲୋକରେ ସୁନ୍ଦର୍ୟଯୁକ୍ତ, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦାୟିନୀ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। ଜୟା, ବିଜୟା, ମଧୁଛନ୍ଦା, ଅମରାବତୀ, ସୁପ୍ରିୟା, ଜନକାନ୍ତା—ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମହଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଗୌରୀ ସହ ଶୋଭିତ ଭୂଷିତା, ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏପରି ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ଆସିଥିଲେ। ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ଧୂମୋର୍ଣା, ଯକ୍ଷୀ, ରାକ୍ଷସୀ, ଏବଂ ଗୌରୀ—ବିଶାଳ ଧନର ମାଲିକା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ମନୋଜବା, ବାୟୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଋଦ୍ଧି, କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ଦେବଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ, ଦାନବଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ, ଋଷିମାନେ ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ, ଭଉଣୀ ଓ କନ୍ୟାମାନେ, ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଧରୀ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତାରେ ଏସେ। ଏହିପରି, ପୁଷ୍କରର ଦିବ୍ୟ ବିଭାବରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଦେବୀମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ, ଶାପ, ଓ ଉତ୍ତମ ବିନିମୟର ଅନୁଭବ କଲେ।