ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ପଦ୍ମପୁରାଣର ଉତ୍କଳ ଗାଥାରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଜନାର୍ଦନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃଧ୍ଧ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ। ଦେବତାମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ନିଜ ଦୁଃଖ କହିବା ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୃଧ୍ଧ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଭୟକାରୀ, ନିଶ୍ଚୟ ହତ୍ୟା କରିବି।" ଦେବମାନେ ସହିତ କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରବତୀ ନଗରକୁ ଯାଇଲେ, ସେଠି ଦେବମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରାଜା ମୁରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ବାରମ୍ବାର ଗଜ୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ସେ ଦାନବ ଦେବମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦଶ ଦିଗରେ ଭଗାଇଲା। ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦାନବ କହିଲା, "ରୁକ, ରୁକ!" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କୃଧ୍ଧ ରଙ୍ଗରେ ଭରିଗଲା, ସେ ଦାନବକୁ କହିଲେ, "ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ, ମୋ ଭୁଜକୁ ଦେଖ।" ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ ଦିବ୍ୟ ବାଣରେ ବଧ ହେଲେ ଏବଂ ଭୟରେ ଅପହୃତ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣ ଚକ୍ର ଛାଡିଲେ ଦାନବ ସେନା ଉପରେ, ଏହାରେ ଶତାଧିକ ଦାନବ ନିପାତ ହେଲେ। ତଥାପି ଏକ ଦାନବ ଥିଲା, ଯିଏ ପୁନିପୁନି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲା; ସେ ଦେବମାନେ ଉପରେ ପୁନି ଆକ୍ରମଣ କରି, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଲା। ସେ ଦାନବ ହସ୍ତମୁକ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଲା। ବିଷ୍ଣୁ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ ଏବଂ ଦେବମାନେ ବିହୂତ ହେଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ହାରି ଗଲେ ଏବଂ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ସେଠି ସିଂହବତୀ ନାମକ ଏକ ଗୁହା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଜନାର୍ଦନ ଶୟନ କଲେ; ଏହି ଗୁହା ବାରୋଟି ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ଅଛି। ସେଠି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଶୟନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦାନବ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା; ଦୀର୍ଘ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ଯୋଗମାୟାରେ ଅଭିଭୂତ ହେଲା। ଦାନବ ପଛ ଦିଗରୁ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା; ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୟନ ଦେଖି, ସେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲା। ସେ ଭାବିଲା, "ହରି ହାରି ଯାଇଛନ୍ତି, ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ଦାନବମାନେ ଭୟକାରୀକୁ ବଧ କରିବି।" ସେଠି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଏକ କନ୍ୟା ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେ ବେଶ୍ ଶୋଭାମୟ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତେଜର ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପବନ୍ତି; ଦାନବରାଜା ମୁରା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଧନଞ୍ଜୟ। ମୁରା ଯୁଦ୍ଧ କଲା, କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କଲେ; ସେ କନ୍ୟା ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଚ ଚିତ୍କାରରେ, ମହାଦାନବ ମୁରା ଭସ୍ମ ହେଲେ; ଦାନବ ବଧ ହେବା ପରେ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ସେଠି ଜାଗି ଉଠିଲେ। ପତିତ ଦାନବକୁ ଦେଖି, ବିଷ୍ଣୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୋ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ କିଏ ବଧ କଲା?" କନ୍ୟା କହିଲେ, "ମୋ ଦୟାରୁ ଏହି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା; ସେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହରାଇ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଶୟନରେ ଦେଖିଲା, ମୁରା ପଛ ଦିଗରୁ ଆସିଥିଲା।" କନ୍ୟା କହିଲେ, "ଯଦି ନିଦ୍ରା ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ମୁଁ ତିନି ଲୋକକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି।" କନ୍ୟାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଯିଏ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହାରାଇଲା, ସେ କିପରି ତୁମେ ବଧ କଲା?" ଏକାଦଶୀ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରୁ ମୁଁ ଏହି ମହାଦାନବକୁ ବଧ କରିପାରିଲି।" ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ତିନି ଲୋକର ଋଷି ଓ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛନ୍ତି। ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ମୋତେ କହ; ଦେବମାନେ ପାଇବାକୁ ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବି।" ଏକାଦଶୀ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଏବଂ ମୋ କଥା ସତ୍ୟ, ତେବେ ମୁଁ ମନରେ ଏକ ଭିକ୍ଷା ଚାହେଁ, ପ୍ରଭୁ।" ପୁନି କହିଲେ, "ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଯାହା ଚାହେଁ, ପ୍ରଭୁ, ତାହା ପାଇଁ ତିନିଟି ଭିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି।" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ମୁଁ କହିଛି; ଓ ସାଧ୍ବୀ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ତିନିଟି ଭିକ୍ଷା ଦେବି। ଏଠାରେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ନାହିଁ।" ଏକାଦଶୀ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ତିନି ଲୋକରେ ଏବଂ ଚାରି ଯୁଗରେ, ସ everywhere ଠି ଏହି ଭିକ୍ଷା ରହିଯାଉ, ପ୍ରଭୁ।" "ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ବାଧା ନିବାରଣ କରିବା, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରିବା ଦେବୀ ହେଉ।" "ଯେଉଁମାନେ ମୋପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପବାସ କରିବେ, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବେ, ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇବେ।" "ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ, ରାତି ଜାଗରଣ, କିମ୍ବା ଏକବେଳା ଭୋଜନ କରିବେ—ମଧବ, ତାଙ୍କୁ ଧନ, ଧର୍ମ, ମୋକ୍ଷ ଦିଅ।" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଓ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହିଛ, ସବୁ ଘଟିବ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବେ, ଏହି କଥା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।" "ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଜଗତରେ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଭକ୍ତି କରିବାମାନେ, ଚାରିଯୁଗ ଏବଂ ତିନି ଲୋକରେ ବିଶିଷ୍ଟ ହେବେ, ପ୍ରଭୁ।" "ମୁଁ ତୁମେ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବି ଗଣନା କରେ। ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଉପାସନା କରିବେ, ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ—ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" "ତୃତୀୟ, ଅଷ୍ଟମୀ, ନବମୀ ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥି, ବିଶେଷ କରି ଏକାଦଶୀ—ଏହି ତିଥି ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଏହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ; ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଏହି ତିନି ଭିକ୍ଷା ଦେଇ, ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଶୁଭ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। "ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣ କରିବା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଲାଭ ପ୍ରଦାନ କରିବା; ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଚାହିଁଥିବା ସିଦ୍ଧି ଦିଅ।" "ଓ ପାର୍ଥ, ଶୁଭ ଏକାଦଶୀ ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ସମାନ; ଏହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ, କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" "ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି—" "ଏକ ତିଥି ଅଛି ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ; ଯେଉଁବେଳେ ଏକାଦଶୀ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଶେଷ ହେଉଛି।" "ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ତିନି ତିଥିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି; ଏହି ଦିନ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଉପବାସ କରିବା ଚାହିଁ, ହଜାର ଏକାଦଶୀ ଉପବାସର ଫଳ ଦିଏ।