ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶିର ମୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯାହା ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, ହାତରେ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ, ଦୁଇଟି କୁଇଭର ବାନ୍ଧିଥିଲେ। ସେ ବୃଷଭ ଭାଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ବିଶେଷ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଭବ, ଏହି ମୁଣ୍ଡରେ ଉପସ୍ଥିତ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି କିଏ?” ରୁଦ୍ର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ନର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶସ୍ତ୍ର ଦକ୍ଷମାନ୍ୟ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ‘ନର’ ବୋଲି ଡାକିଛ, ଏହି ନାମରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଯିବ।” ରୁଦ୍ର ଆଉ କହିଲେ, “ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଦୁଇଜଣ ଦେବତାଙ୍କ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଜଗତର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ। ଏହି ନର, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହଚର ହେବେ; ଦେମନମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହେବାବେଳେ, ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ।” ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡରୁ ଉପଜିଥିଲେ, ଜ୍ଞାନ ଜାଚନାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ହେବେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତୀବ୍ର ଶକ୍ତି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ହାତର ରକ୍ତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ଦୃଷ୍ଟି—ଏହି ତିନି ଶକ୍ତିର ଏକତାରୁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଉପଜିଛି। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବେ; ଅଜୟ ଓ ଦୁର୍ଜୟ ବିପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ହେବେ। ଏହି ମୁଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ତାଙ୍କ ହାତ ଶିର ଉପରେ ଯୋଡି, ନର ହରା ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ କଣ କରିବି?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ, ହରା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କହିଲେ—“ମୁଁ ଧନୁଷଧାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର।” ଶଙ୍କର ଏହା କହି, ନରଙ୍କ ହାତ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରୁ ଉଠାଇଲେ। ଏହି ଦିନ, ଶଙ୍କର କହିଲେ, “ଏହି ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତି, ଯେଉଁକି ତୁମର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତାଲ ଦ୍ୱାରା ମାୟା ନିଦ୍ରାରେ ପତିତ ହୋଇଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜାଗାଇଦିଅ।” ଏହି କଥା କହି, ହରା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତାଙ୍କ ବାମ ପା ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରାଯିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ଘର୍ବ ଓ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ଦୁଇ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଧନୁଷ ଟାଣିବାର ଶବ୍ଦ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଘର୍ବ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ରକ୍ଷା ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଦୁଇ ବିରାଟ ଯୋଦ୍ଧା ଦୁଇ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବାସୁଦେବ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଚିନ୍ତା ଭରିତ ହେଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବ ଲୋକରେ ଗଲେ। ମଧୁସୂଦନ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମା, ଆଜି ଘର୍ବ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।” ବ୍ରହ୍ମା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଅସ୍ଥିର ହେଇ, କହିଲେ, “ହରି, ତୁମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋର ହେବ, ଆଜିଠୁ ଜୀବନ୍ତ ରହିବ।” ବିଷ୍ଣୁ ଏହି କଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, “ଏମିତି ହେଉ” କହି, ଦୁଇ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ, କଳି ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ସଂଧିକାଳରେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ, ତାହାପରେ ମୁଁ ଦୁଇଜଣକୁ ଏକତା କରିଦେବି।” ତାପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ଗ୍ରହପତି ଓ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଡାକି, କହିଲେ, “ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବାକୁ ପଡିବ।” ଘର୍ବ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହଜାର କିରଣ ଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶ, ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଶେଷରେ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିବେ। ଯଦୁ ବଂଶରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶୂର ନାମରେ ହେବେ; ତାଙ୍କ ଝିଅ ପୃଥା, ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଧାରଣ କରିବେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଝିଅ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଦୁର୍ବାସା ତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବେ, ତାଙ୍କ ଦୟାରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେବେ। ଏହି ଝିଅ, ରୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବେ, ରବି ଉଦୟ ସମୟରେ, ଆକାଂକ୍ଷା ଭରିତ ଏବଂ ରଜସ୍ୱଳାବସ୍ଥାରେ। ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ତୁମେ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣି, “ଏମିତି ହେଉ” କହି, କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ସେ ପୁଅ ନାମ କର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହି ନାମରେ ଡାକିବ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ହେବେ। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ, କେଶବ; ତୁମ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ଏହି ପୁଅ ସୃଷ୍ଟି କରିବି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ ଏହି କଥା କହି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଭାସ୍କର ଦେବ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଯିବା ପରେ, ନାରାୟଣ ଉତ୍ସାହିତ ହୃଦୟରେ ବୃଦ୍ଧଶ୍ରବାସଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି, ହଜାର ଆଖି ଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା, ମୋ ଅଂଶ ହେବାରୁ, ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଶେଷରେ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପଡିବ।” ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପାଣ୍ଡୁ, ପୃଥା ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପରେ, ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବେ। ଅରଣ୍ୟରେ ରହିବାବେଳେ, ଏକ ହରିଣ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେବ; ଏହି କାରଣରୁ, ବିରକ୍ତି ଭରିତ ହେଇ, ଶତଶୃଙ୍ଗକୁ ଯିବେ। ତାଙ୍କ ନିଜ ଶୁକ୍ରରୁ ପୁଅ ଚାହିବେ ନାହିଁ, ଏହି କଥା ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିବେ; ତାପରେ, କୁନ୍ତୀ ଅସମ୍ମତି ଭରି, ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ କହିବେ। ଏଭଳି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଏକତାରୁ, ଦିବ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିବେ।