ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ । ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଅଜୟ୍ୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ବଧ ହେଲେ । ପରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ ଓ ମହାତ୍ମା ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ । କୁହାଯାଏ ଯେ, ମାଦ୍ରାବତୀରୁ ଏଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ପ୍ରତାପ ଓ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଦେବତାମାନେ ଗର୍ବ କରନ୍ତି । ରୋହିଣୀ, ଯାହାକୁ ପୌରବୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ସେ ଅନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟ, ରାମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରତ ସାରଣ, ଦୁର୍ଧର, ଦମନ, ପିଣ୍ଡାରକ ଓ ମହାହନୁ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ତାପରେ, ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଦେବକୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଯାଉଥିବା ମାୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଜାପତି ଭବାନ୍ ମହାବାହୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭଉଣୀ କୃଷ୍ଣା, ଯାହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା କୁହାଯାଏ, ଶୁଭ କଥା କହିଥାନ୍ତି । ଏହି ସହିତ, ବିଜୟ, ରୋଚମାନ, ବର୍ଧମାନ ଓ ଦେବଳ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହି ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମାମାନେ ଉପଦେବୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବୃହଦ୍ଦେବୀ ଅଗାବହ ନାମକ ମହାତ୍ମାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ବୃହଦ୍ଦେବୀଙ୍କୁ ମଣ୍ଡକ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ପୁଅ ଥିଲେ ରେମନ୍ତ । ଗବେଷଣ ନାମକ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ୍ୟ, ଏକଥର ଶୃତଦେବୀ ସହିତ ଅରଣ୍ୟରେ ବିହାର କରୁଥିଲେ । ଏକ ବୈଶ୍ୟା ମହିଳାଠାରୁ ଶୌରିଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁଅ କୌଶିକ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଶୃତଂଧରା ରାଣୀ ସୌରଗନ୍ଧକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ବସୁଦେବଙ୍କୁ କପିଳ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ହେଲେ; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନୁର୍ଧର ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ । ସୌଭଦ୍ର ଓ ଅଭଭ, ଉଭୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଦେବଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରସ୍ତାବ, ଯାହାକୁ ବୁଧ କୁହାଯାଏ, ଜନ୍ମିଲେ । ପ୍ରଥମେ ପଣ୍ଡିତ, ପରେ ବାହୁ, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଦେବଶ୍ରବସ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ମନସ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ଯିଏ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ । ନିବୃତ୍ତଶତ୍ରୁ, ଯାହାକୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କୁହାଯାଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ । ଗଣ୍ଡୂଷାକୁ, କୃଷ୍ଣ ଖୁସିହୋଇ ଏକଶେ ଶନ୍ତାନ ଦେଲେ । ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁଅଠିଲେ; ରନ୍ତିପାଳ ଓ ରନ୍ତି, ନନ୍ଦନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ । ଶମୀକଙ୍କ ଚାରିଜଣ ଶୂରବୀର ପୁଅ ଥିଲେ: ବିରଜ, ଧନୁ, ବ୍ୟୋମ ଓ ସୃଞ୍ଜୟ । ବ୍ୟୋମଙ୍କ ଶନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଧନଞ୍ଜୟ, ଯିଏ ଜନ୍ମି ଭୋଜମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜର୍ଷି ପଦବୀ ଲାଭ କଲେ । ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣନ୍ତି ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ତାପରେ, ମହାଦେବ ଦେବତା, ଯିଏ ପୂର୍ବେ କୃଷ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ, ଲୀଳାର ନିମିତ୍ତରେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଦେବକୀରେ, ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଦିବ୍ୟ ରୂପୀ, ପଦ୍ମନୟନ ଭଗବାନ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ । ବସୁଦେବ ଦେଖିଲେ ଭଗବାନଙ୍କ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ, ତେବେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ରୂପକୁ ଗୋପନ କରନ୍ତୁ ।” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ କଂସଠାରୁ ଭୟଭୀତ; ମୋର ପୂର୍ବ ଛଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ସେ ହତ କରିଛି ।” ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଅଦୃଶ୍ୟ କଲେ । ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଶୌରି ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ । ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହି ଶିଶୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ।” ଏହିପରି, ଯଦୁବଂଶରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆସିବ । ଦେବକୀଙ୍କ ଏହି ପୁଅ କଂସକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିବେ; ସେଯାଏଁ ପୃଥିବୀ ଏହାର ଭାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ । କୌରବମାନଙ୍କ ମହାସଂଗ୍ରାମ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏକଠା ହେଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ । ଏହି ଭଗବାନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥୀ ହେବେ, ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଏହା ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ । ସେ ସମସ୍ତ ଯଦୁବଂଶକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଇଯିବେ । ଭୀଷ୍ମ ପଚାରିଲେ: “ଏହି ବସୁଦେବ କିଏ, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବକୀ କିଏ? ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ, ଏବଂ ମହାବ୍ରତ ଯଶୋଦା କିଏ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପାଳିଲେ ଓ ଯାହାକୁ ସେ ମା କହି ଡାକିଲେ? କିଏ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲେ, କିଏ ପାଳିଲେ?” ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: “ସେ ପୁରୁଷ କଶ୍ୟପ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଅଦିତି । କଶ୍ୟପ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଅଦିତି ପୃଥିବୀଙ୍କ ଅଂଶ । ନନ୍ଦ ହେଉଛନ୍ତି ଦ୍ରୋଣ, ଯଶୋଦା ହେଉଛନ୍ତି ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ।” ତାପରେ, ମହାବାହୁ ଭଗବାନ ଦେବକୀଙ୍କ ପୂର୍ବ ଆଶାକୁ ପୂରଣ କଲେ, ଯାହା ସେ ମହାତ୍ମାଠାରୁ ଆଗରୁ ଚାହିଁଥିଲେ । ଶୀଘ୍ର ଏହି ମହାଦେବ ଏକ ମାନବ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ମୋହିତ କରି, ନିଜ ଯୋଗବଳରେ ଆସିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ଓ ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ ହେଲା, ବଳବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଭୃଷ୍ଣି ବଂଶରେ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ ଓ ଅସୁର ନାଶ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ: ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନାଗ୍ନିଜିତୀ, ସୁମିତ୍ରା, ଶୈବ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣା; ଏହିପରି ସୁଭୀମା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା ଓ ବିଜୟା; ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୋଟ ୧୬,୦୦୦ ଥିଲେ । ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଶୌର୍ୟ ଓ ଶିଳ୍ପରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ: ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତାପୀ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସୁଚାରୁ, ଚାରୁଭଦ୍ର, ସଦଶ୍ୱ, ହ୍ରସ୍ୱ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଚାରୁଭଦ୍ର ଓ ଚାରୁକ । ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଚାରୁହାସ, କନିଷ୍ଠ, କନ୍ୟା ଓ ସୁନ୍ଦରୀ ଚାରୁମତୀ; ଭାନୁ, ଭୀମରଥ ଓ କ୍ଷଣ ଜନ୍ମିଲେ । ରୋହିତ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତାମ୍ରବନ୍ଧ, ଜଳନ୍ଧମ ଓ ତାଙ୍କୁ ଚାରିଜଣ ଭଉଣୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥାଏ ।