ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ କୁହାଯାଏ, ଏହି ମିଥ୍ୟା ଶାପ କେହିଁ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ ନାହିଁ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏକ ଶୂର ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ପୁତ୍ର, ମିଢୁଷ। ମିଢୁଷଙ୍କୁ ଦଶ ଶୂରପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଭୋଜ ବଂଶର ଅଂଶ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ଯାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ଭାବରେ ପରିଚିତି ଥିଲେ। ଏହି ବସୁଦେବଙ୍କୁ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଭାଇ ଓ ପୁତ୍ରୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଦେବଭାଗ, ଦେବଶ୍ରବା, ଅନାବୃଷ୍ଟି, କୁନି, ନନ୍ଦି, ସକୃଦ୍ୟଶା, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ସପ୍ତାଖ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ତମ ନାରୀ: ଶୃତକୀର୍ତି, ପୃଥା, ଶୃତଦେବୀ, ଶୃତଶ୍ରବା ଓ ରାଜାଧିଦେବୀ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ମାୟେ ଶୂରପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶୃତଦେବୀ, ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ରାଜା କାରୂଷଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କୈକେୟୀରୁ ଶୃତକୀର୍ତି ରାଜା ସଂତର୍ଦନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶୃତଶ୍ରବା ଠାରୁ ଚେଦିର ରାଜାକୁ ସୁନୀଥ ଜନ୍ମିଲେ। ରାଜାଧିଦେବୀ ଠାରୁ ଧର୍ମାଦ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଭୟରହିତ। ଶୂର, ମିତ୍ରତାରେ ବଧ୍ୟ, ପୃଥାକୁ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏହିପରି, କୁନ୍ତି, ଯାହାକୁ ପୃଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ, କୁନ୍ତିଭୋଜ ତାଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୟତମ ନିର୍ମଳ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଚାହିଁ, ଏହି ଉତ୍ତମ ନାରୀ ଦିବ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଧର୍ମ ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁ ଠାରୁ ବୃକୋଦର। ଇନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାର ବୀରତା ଶକ୍ର ସମାନ। ତିନି ଭାଗର ଦେବତା ଠାରୁ ଏକ ମହାବୀର ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କଲେ; ଶକ୍ର ଯେଉଁ ଦାନବଙ୍କୁ ହରାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ସେ ନଶ୍ଟ କଲେ। ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ, ତାଙ୍କ ମହିମା ବଢିଲା। ମାଦ୍ରବତୀ ଠାରୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଜନ୍ମିଲେ—ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ—ସେମାନେ ରୂପ, ଶକ୍ତି ଓ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରୋହିଣୀ, ଯାହାକୁ ପୌରବୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ। ତାଙ୍କୁ ଚେଷ୍ଟ, ରାମ, ସାରଣ, ଦୁର୍ଧର, ଦମନ, ପିଣ୍ଡାରକ, ମହାହନୁ ଜନ୍ମିଲେ। ତାପରେ ମାୟା, ଯିଏ ନମାସ୍ଵା ଦିନରେ ଦେବକୀ ହେବେ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ କୃଷ୍ଣା, ଯାହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା କୁହାଯାଏ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାଷା କରନ୍ତି। ଉପଦେବୀଠାରୁ ବିଜୟ, ରୋଚମାନ, ବର୍ଧମାନ, ଦେବଳ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମା ଉପଦେବୀଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ବୃହଦ୍ଦେବୀ ଠାରୁ ମହାତ୍ମା ଅଗାଵହ ଓ ମଣ୍ଡକ ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ପୁତ୍ର ରେମନ୍ତ। ଗେବେଷଣା, ଶ୍ରୁତଦେବୀ ସହ ନିମିତ୍ତ ବନରେ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିଲେ। ଏକ ବୈଶ୍ୟ ମହିଳାଠାରୁ ଶୌରିଙ୍କ ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଶ୍ରୁତଂଧରା ରାଣୀ ସୌରଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କୁ କପିଳ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନୁର୍ଧରା ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଲେ। ସୌଭଦ୍ର ଓ ଅଭବ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସ୍ତାବ, ଯାହାକୁ ବୁଦ୍ଧ କୁହାଯାଏ। ପ୍ରଥମ ପଣ୍ଡିତ, ପରେ ବାହୁ, ତାପରେ ଉତ୍ତମ ଦେବଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ମନସ୍ୱିନୀ, ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ନିବୃତ୍ତଶତ୍ରୁ, ଯାହାକୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କୁହାଯାଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଗଣ୍ଡୂଷାକୁ କୃଷ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଦେଲେ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦେଲେ; ରନ୍ତିପାଳ ଓ ରନ୍ତି, ଯିଏ ନନ୍ଦନଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଶମୀକଙ୍କୁ ଚାରି ଶୂରପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ବିରଜ, ଧନୁ, ବ୍ୟୋମ, ଶୃଞ୍ଜୟ। ବ୍ୟୋମଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ଶୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଭୋଜ ବଂଶର ରାଜା ହେଲେ ଓ ରାଜର୍ଷି ଭାବ ପାଇଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ରୀମୟ ଜନ୍ମକଥା ସଦା ପଢିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ତାପରେ ଦେବ ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଜାପତି, ଲୀଳାବସ୍ତାରେ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବକୀରେ, ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଦିବ୍ୟ ରୂପର ଲୋଟସ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଚିହ୍ନ ସହ ଦେଖି, କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଏହି ରୂପକୁ ଉପସଂହାର କରନ୍ତୁ।" "ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରେ। ତେଣୁ ଏହି କଥା କୁହୁଛି। ମୋର ଛଅ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର କଂସ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।" ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଉପସଂହାର କଲେ। ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ଶୌରି ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ। ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତୁ।" ଏହିପରି, ଯଦୁବଂଶରେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆସିବ।