ଭୟରେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ପବିତ୍ର ହସିଥିବା ମହିଳା, ଏଉଁ ଝିଅଟି ତୁମର ଜାଇଁ ହେଉ।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏଉଁ ଝିଅଟି କେଉଁ ଜାଇଁ ହେବେ?” ରାଜା କହିଲେ, “ଏଉଁ ଝିଅଟି ତୁମ ପୁଅ ପାଇଁ ଜାଇଁ ହେବେ, ଯେଉଁ ପୁଅ ତୁମେ ଜନ୍ମ ଦେବେ।” ଶାଇବ୍ୟା ପତିବ୍ରତା ରାଜାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ତାଙ୍କ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶାଇବ୍ୟା ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ବିଦର୍ଭ; ଏହି ରାଜକୁମାରୀରେ ଜ୍ଞାନୀ କ୍ରଥା ଓ କୌଶିକା ଜାଇଁ ଭାବରେ ଜନ୍ମିଲେ। ତୃତୀୟ ପୁଅ ଲୋମପଦା ଉତ୍ତମ ଧର୍ମବନ୍ତ ଥିଲେ; ପରେ ବିଦର୍ଭ ଏକ ଶୂର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ। ଲୋମପଦାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବଭ୍ରୁର, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧୃତି; କୌଶିକାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଚେଦି, ଯାହାରୁ ଚେଦି ରାଜାମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ବିଦର୍ଭର ପୁଅ କ୍ରଥାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ କୁନ୍ତି; କୁନ୍ତିରୁ ଧୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମିଲେ, ଧୃଷ୍ଟରୁ ଶ୍ରିଷ୍ଟ ଜନ୍ମିଲେ। ଶ୍ରିଷ୍ଟଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମବନ୍ତ ନିବୃତି, ଶତ୍ରୁନାଶକ; ନିବୃତିଙ୍କ ପୁଅ ଦଶାର୍ହ, ନିଜର ଦ୍ୱିତୀୟ ନାମ ବିଦୁରଥ। ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମ, ଭୀମରୁ ଜିମୁତା; ଜିମୁତାଙ୍କ ପୁଅ ବିକୃତି, ବିକୃତିରୁ ଭୀମରଥ। ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁଅ ନବରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦଶରଥ, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ଶକୁନି। ଶକୁନିରୁ କରମ୍ଭା, କରମ୍ଭାରୁ ଦେବରଥ, ଦେବରଥରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଦେବକ୍ଷତ୍ର। ଦେବକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ମଧୁର, ଦେବତା ସମ, ମଧୁରରୁ ମଧୁ ଜନ୍ମିଲେ, ସେ କୁରୁ ବଂଶର। କୁରୁ ବଂଶରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ପୁରୁହୋତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଦ୍ରାବନ୍ତୀ (ବିଦର୍ଭର) ରୁ ଅଂଶୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଂଶଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବେତ୍ରକୀ, ତାଙ୍କରୁ ସାତ୍ବତ ଜନ୍ମିଲେ, ଯେଉଁଥି ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସାତ୍ବତମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବଢାଇଲେ। ଏହି ମହାତ୍ମା ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ବଂଶ ଏପରି ଅନେକ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା; ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ସୋମ ସହ ବିଶେଷ ଏକତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ। କୌଶଳ୍ୟା ସାତ୍ବତ ପାଇଁ ଗୁଣବନ୍ତ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏବେ ତାଙ୍କର ଚାରି ବଂଶ ବିଷୟରେ ଏକାଏକି ଶୁଣ। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଭାଜନା ଶୃଞ୍ଜୟା ରୁ ଜନ୍ମିଲେ; ଶୃଞ୍ଜୟାଙ୍କ ଝିଅ ଭାଜକ ବଂଶର ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଭାଜନାଙ୍କ ଦୁଇ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କରୁ ନେମି, ଚକ୍ରକଣ, ବୃଷ୍ଣି, ପରପୁରଞ୍ଜୟ ଏବଂ ଅନେକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ଭଜମାନଙ୍କ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭାଜକ ବଂଶରୁ ଦେବାବୃଦ୍ଧ, ପୃଥୁ ଏବଂ ମଧୁମାନେ ମିତ୍ରବର୍ଦ୍ଧନ ଜନ୍ମିଲେ। ରାଜା ପୁଅ ନଥିଲେ, ଏହି ଲାଗି ତପସ୍ୟା କରିଲେ, ଆଶା କଲେ, “ମୋ ପୁଅ ହେଉ, ଯେଉଁଥି ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।” ପରେ, କୃଷ୍ଣ ସହ ଏକ ଅରଣ୍ୟ କୁଟିରେ ପାଣି ଛୁଇଁଲେ; ସେ ପାଣିର ସ୍ପର୍ଶରେ ନଦୀ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଲେ। ରାଜା ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ନଦୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଚିନ୍ତାରେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ, “ମୁଁ ଜନା ହେବି ଓ ତାଙ୍କଠାରେ ଯିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଏପରି ପୁଅ ଜନ୍ମିବ; ଏହି ଲାଗି ଆଜି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଦେବି।” ଏପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଜନା ହୋଇ, ସେ ରାଜାକୁ ଜଣାଇଲେ, ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣବନ୍ତ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାର ନାମ ବଭ୍ରୁ, ଦେବାବୃଦ୍ଧ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ବଂଶରେ ଏଉଁ ପୁରାତନ କଥା ଜଣେଇଥିବା ବିଦ୍ୱାନମାନେ, ମହାତ୍ମା ଦେବାବୃଦ୍ଧଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ବଭ୍ରୁ ମନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବାବୃଦ୍ଧ ଦେବତା ସମାନ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଏକ ଶତ ଷଠି ହଜାର (୧୬୦,୦୦୦)। ଏମାନେ ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେବାବୃଦ୍ଧଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ; ଏମାନେ ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ତପ, ଜ୍ଞାନ, ବ୍ରହ୍ମ, ନିଶ୍ଚଳ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ସୁନ୍ଦର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବୋଜା ଶରକାନ୍ତଙ୍କ ଝିଅ ମୃତକାବତୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କରୁ ଚାରି ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶ୍ୟାମ, କମ୍ବଳବର୍ହିଷ। କୁକୁରଙ୍କ ପୁଅ ବୃଷ୍ଟି, ବୃଷ୍ଟିରୁ ଧୃତି; ଧୃତିରୁ କପୋତରୋମା, କପୋତରୋମାରୁ ତିତିରି; ତିତିରିଙ୍କ ଅନେକ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୱାନ ନରି ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ନାମ—ଚନ୍ଦନ, ଉଦକ, ଡୁନ୍ଦୁଭି। ଅଭିଜିତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କରୁ ପୁନର୍ବସୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଭିଜିତ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; ପୁଅ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ତିନିଏ ମଧ୍ୟରେ ଘୁଞ୍ଚିବାବେଳେ, ସଭାର ମଧ୍ୟରୁ ପୁନର୍ବସୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଅନ୍ଧ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମବନ୍ତ, ଯଜ୍ଞଦାତା। ପୁନର୍ବସୁଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅ—ବସୁ ଓ ଅରିଜିତ, ଏହି ନାମରେ ଜଣାପଡିଥିଲେ। ଆହୁକ ଓ ଆହୁକି ଏହି ବିଦ୍ୱାନମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠି, ନେତାମାନେ ଓ ରଙ୍ଗର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରାଯାଏ। ଦଶ ହଜାର ରଥ ମେଘ ଗର୍ଜନ ସମ୍ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ; ବୋଜାମାନେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନଥିଲେ, ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ, ହଜାର ଦାନ ଦେଉନଥିଲେ। ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଜ୍ଞ, କେଉଁ ଜଣେ ବୋଜାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଥିଲେ; ଏହିପରି ଆହୁକ ବଂଶର ବିବରଣୀ। ଆହୁକ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଆହୁକିକୁ ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ ବିବାହ କରାଇଲେ; ଆହୁକଙ୍କ ଝିଅ ଦୁଇ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦେବକ ଓ ଉଗ୍ରସେନ, ଦୁଇଁ ଦେବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଲେ; ଦେବକଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦେବତା ସମାନ। ଦେବବନ, ଉପଦେବ, ସୁଦେବ, ଦେବରକ୍ଷିତ; ତାଙ୍କ ସାତ ଭଉଣୀମାନେ ଭାସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେଇଥିଲେ।