ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେତେବେଳେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ, ସେ ଦେଖିଲେ—ପଞ୍ଚଟି ମୁଣ୍ଡ, ଦଶଟି ବାହୁ, ନାଗ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାର୍ବତୀ ବିନା ଏବଂ ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଅଳଙ୍କାର ହୋଇଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଶିବଙ୍କୁ। ଶିବ ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ, ପ୍ରମଥଗଣ ତାଙ୍କୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରିଥିଲେ, ଦେବସମୂହ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦଣ୍ଡବତ୍ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ସେବକ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୂତ ଦେଖାଯିବା ପରେ, ଶମ୍ଭୁ କହିଲେ, "କହ, କ'ଣ ସନ୍ଦେଶ ଆଣିଛୁ?" ତେବେ ରାହୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଜଳନ୍ଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି। ତାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କର। ହେ ପାର୍ବତୀପତି, ତୁମେ ତପସ୍ଵୀ, ଗୁଣହୀନ, ଧର୍ମହୀନ; ତୁମର କୌଣସି ପିତା, ମାତା, ବଂଶ କିମ୍ବା ପରିବାର ନାହିଁ। ଜଳନ୍ଧର, ବଳଶାଳୀ, ଏହି ତିନି ଲୋକର ଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆଞ୍ଜଳିରେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସରଣ କର।" "ତୁମେ ପୁରାତନ, କାମୀ, ବୃଷଭାରୂଢ଼, ତଥାପି ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବିନାୟକ ନାମକ ଦୁଇ ପୁଅ ଆସିଗଲେ କିପରି?" ଏହି ସମୟରେ, ଦେବାଦିଦେବ ଶିବ ନିର୍ବାଚିତ ରହି, ତାଙ୍କ ହାତର ଇଙ୍ଗিত କରିଲେ, ଏବଂ ବାସୁକି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହେରମ୍ବଙ୍କ ମୂଷା ଭାନ୍ତି ତାଙ୍କ ଲାଗି ଅଗ୍ରହ କରୁଥିଲା, ବାସୁକି ତାଙ୍କ ପୁଛ ଧରିଥିଲେ; ତାହା ଦେଖି ଏବଂ ତାଙ୍କ ନିଜ ପରିଚୟ ଧରାଯିବାରେ, ସେ ଚିତ୍କାର କଲେ, "ଛାଡ଼! ଛାଡ଼!" ଏହି ସମୟରେ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ବାହନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ଦେଖି, ବାସୁକି ଭୟରେ ମୂଷାର ପୁଛ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ତାପରେ, ବାସୁକି ଶିବଙ୍କ ଶରୀର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରି ରହିଲେ; ତାଙ୍କ ଶ୍ୱାସରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ତାପରେ, ଜଟାମୁକୁଟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ସିନ୍ଚିତ ହେଲା, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଦେହ ଜଳରେ ଭିଜିଗଲା। ସେଠାରୁ ଝରୁଥିବା ଅମୃତଧାରା ଦ୍ୱାରା, ଏକ ମାଳା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବଙ୍କ ମୁକୁଟର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଶିଖିଥିବା ଶିବ-ଯୋଗ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନୁକ୍ରମଣ କରି କହିଲେ; ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। "ମୁଁ ପ୍ରଥମ, ମୁଁ ଆଦି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସର୍ବାଧିକ, ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ"—ଏହିପରି ସେମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ବିବାଦ କରିଲେ। ପଛରେ ଦୁଃଖ କରି କହିଲେ: "ଏହି ସବୁ କିଛି ମୁଁ ଦେଇନାହିଁ, ଭୋଗ କରିନାହିଁ, ଉପହାର କରିନାହିଁ; ଲୋଭରେ ଆନ୍ଦ୍ରିତ ମନ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇନାହିଁ।" ଏହି ସମୟରେ, ଶିବଙ୍କ ଜଟାରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରମଥ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ—ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ତିନି ପା, ତିନି ପୁଛ, ସାତଟି ହାତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କେଶ, ତାଙ୍କ ନାମ କୀର୍ତ୍ତିମୁଖ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଣ୍ଡମାଳା ଭୟରେ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହୋଇ ଥମ୍ହି ଗଲା। ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୁକ୍ତିରେ କହିଲେ। ଶଙ୍କର କହିଲେ, "ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ, ସେମାନେ ଭୋଜନ କର।" କିନ୍ତୁ କୀର୍ତ୍ତିମୁଖ ଚିନ୍ତା କଲେ, କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ହତ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଭକ୍ଷିବାକୁ ଚାଲିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିବ ରୋକିଦେଲେ। ତେବେ ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ନିଜେ ଭକ୍ଷି କଲେ। ଅତି ଭୁକ୍ତିରେ ଏବଂ ସବୁଠାରେ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ଶିବ ତାଙ୍କ ଦେଖି, କୀର୍ତ୍ତିମୁଖଙ୍କ ଦେଵୋକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୋ ମନ୍ଦିରରେ ସଦା ବସ; ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ସ୍ମୃତି ନାହିଁ, ସେଠି ଶୀଘ୍ର ପତନ ହେବ।" ଏହିପରି କହି, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା କଲେ। ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସ୍ଵର୍ଭାନୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଏବଂ ପୁନି ଦେବେଶ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଭବ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ କିପରି ତୁମକୁ ଛୁଇଁପାରନ୍ତି? ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ପୂଜିତ, କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ରାପ୍ୟ।" "ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦିଗପାଳମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ କାହାକୁ ଦେଖୁନାହାଁ, କିମ୍ବା କାହାକୁ ପୂଜା କରନାହାଁ। ତୁମେ ଦେବ, ଏହି ସଂସାରରେ ଭିକ୍ଷାଟନ କରୁଛ; ଗୌରୀକୁ ଲୁଚାଇଛ, ଏହି ଅଲଂକାରମୟୀକୁ ମୋତେ ଦିଅ।" "ଏବେ ତୁମେ ତୁମ ପୁଅ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଲମ୍ବୋଦର ସହିତ ଭିକ୍ଷାପାତ୍ର ନେଇ ଘରେ ଘରେ ଭିକ୍ଷା କର।" ଏପରି ଅନେକ ଭାବେ ରାହୁ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିବ ଏହି ସବୁ ଶୁଣି ନିର୍ବାଚିତ ରହିଲେ। ତାପରେ, ରାହୁ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସେନାପତି, ଭୟାନକ ମୁହଁ, ଚିହ୍ନଧାରୀ; ଭୁଲ କରିଛ, ତୁମେ ଶାସ୍ତ ହେବା ଉଚିତ, ନହେଲେ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବ।" ନନ୍ଦି ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶିବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ; ଶିବ ଭୌକଳ ଇଙ୍ଗିତରେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିଲେ। ପ୍ରଣାମ କରି, ଗଣନାୟକ ନନ୍ଦି ରାହୁଙ୍କୁ ପଠାଇଦେଲେ; ସେ ଜଳନ୍ଧରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଭାନୁ ଓ ମୋହିନୀ ଗୌରୀଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ରୂପ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରଦ କହିଲେ: ତା ସମୟରେ, ନାରାୟଣ ବଳ୍କଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରିକର ଫଳ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେଖି, ମୃଗଦୃଶି ନୟନ ଥିବା କାମଦୂତୀ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କାନ୍ଦୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇଏ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଭୟ କରନିଅ, ଶୁଭେ; ଆମେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଛୁ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅଟବୀରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁଠି ଗୁଞ୍ଜରଣ କରନ୍ତି, କିପରି ପ୍ରବେଶ କଲୁ?" ଏପରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ମାଧବ ଦାନବକୁ କହିଲେ, "ଏହି କାନ୍ତିମୟୀ, ମୃଦୁ ଅଙ୍ଗ ଓ ମଧୁର ହାସ୍ୟ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ତୁମ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ କର।" "ହେ ଦୁଷ୍ଟ, କଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛ? ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ ତୁମ ଆହାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?" "ଧର୍ମଶକ୍ତିରେ, ଏହି ପୃଥିବୀ ତାହାର ଶୋଭା ହରାଇଯାଉ; ଆଜି, ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ହେଉ, କାମ ତାଙ୍କ ଗର୍ବ ହରାଇଯାଉ।" "ଏଉଁଠି ଅଟବୀରେ ବୃନ୍ଦାଙ୍କୁ ହତ କରି, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବ; ତେଣୁ ଏହି ଶୁଭ ମହଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ଦିଅ।