ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅନନ୍ତ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ବଳରେ ବିଶ୍ରୁତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଦୁର୍ଜୟ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ମହାରାଜା ଦୁର୍ଜୟ ଧର୍ମର ଆଧାରରେ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ଯିଏ ହଜାର ହସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟରେ ଏଇ ରାଜା ପୃଥିବୀକୁ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଶୀଭୂତ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ କେବେ ଧନର ହାନି ଭୋଗିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯାହା ହାରାଇଯିବ, ତାହା ପୁଣି ମିଳିଯିବ। ଏଠାରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମକଥା କହିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଜଣେ ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ପୁଣ୍ୟବାନ ପରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଉଥିବେ। ଏହିପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶାବଳୀ କଥା ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ରାଜନ୍, ଏବେ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବଂଶ କଥା ଶୁଣ। ଏହି ବଂଶରୁ ବୃଷ୍ଣିମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା। କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ପୁଅ ଭଲ ନାମ ବିଶିଷ୍ଟ ବୃଜିନୀବାନ୍, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସ୍ୱାତି, ଏବଂ ସ୍ୱାତିଙ୍କ ପୁଅ କୁଶଙ୍କୁ। କୁଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁଅ ଚିତ୍ରରଥ, ଯିଏ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମରେ ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ହେଲେ। ପୁରାତନ ଗାଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ୧୦୦ଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଅଙ୍କର ୧୦୦ଟି ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସବୁଜ୍ଞ, ରୂପବାନ୍, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଏହି ୧୦୦ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୃଥୁମାନେ ବଳବାନ୍ ଥିଲେ। ପୃଥୁମତ ବଂଶରେ ପୃଥୁଶ୍ରବା, ପୃଥୁୟଶସ୍, ପୃଥୁତେଜସ୍, ପୃଥୁଦ୍ଭବ, ପୃଥୁକୀର୍ତ୍ତି—ଏହିମାନେ ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ଅନୁସରଣୀୟ ରାଜା ଥିଲେ। ପୃଥୁଶ୍ରବାଙ୍କୁ ପୁରାତନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଶନା ନାମକ ଏକ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଉଶନାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶିନେୟୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶିନେୟୁଙ୍କ ପୁଅ ରୁକ୍ମକବଚ ଥିଲେ। ଏହି ରୁକ୍ମକବଚଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବହୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ କରି ଏହି ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କରାଯାଇଥିଲା। ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ରୁକ୍ମକବଚଙ୍କୁ ପୁଅ ପରାବୃତ୍ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁ ବୀରମାନେଂକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ପରାବୃତ୍ଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ—ରୁକ୍ମେଶୁ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ, ଜ୍ୟାମଘ, ପରିଘ, ଓ ହରି। ତାଙ୍କ ପିତା ପରିଘ ଓ ହରିଙ୍କୁ ବିଦେହରେ ବସାଇଲେ, ରୁକ୍ମେଶୁ ରାଜା ହେଲେ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଜ୍ୟାମଘଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରୁ ବହିଷ୍କୃତ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଏକ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୟାମଘ ଜ୍ଞାନପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏକାକି ଏବଂ ଦୁଃଖଭୋଗୀ ହେଇ, ତାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ନେଇ, ରଥ ଚଢ଼ି ଏକ ଝଣ୍ଡା ସହିତ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନ୍ୟ ଜମିରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ରିକ୍ଷବତ୍ ପର୍ବତକୁ ପହଁଚି ସେଠାରେ ବସିଲେ, ଏହା ଅନ୍ୟମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନ ଥିଲା। ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ସତୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଶୈବ୍ୟା ତାଙ୍କ ସହ ରହିଲେ। ଯଦିଓ ସେ ରାଜା ଥିଲେ, ତଥାପି ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ନଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ବିବାହ କରିବା ବିଚାର କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ସେଠାରେ ଏକ କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଭୟରେ, ସେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ କହିଲେ, “ହେ ଶୁଭ ସ୍ମିତା, ଏହି କନ୍ୟା ତୁମ ପୁଅର ବୋହୁ ହେଉ।” ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଶୈବ୍ୟା ପଚାରିଲେ, “କାହାର ବୋହୁ?” ରାଜା କହିଲେ, “ଯିଏ ତୁମର ପୁଅ ହେବ, ସେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବ।” ଏହି କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ୍ ହୋଇ ଏକ କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶୈବ୍ୟା ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବିଦର୍ଭ। ରାଜକନ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଶିକ୍ଷିତ କ୍ରଥ ଓ କୌଶିକ ଦୁଇଁଜଣ ବୋହୁ ହେଲେ। ତୃତୀୟ ପୁଅ ଲୋମପଦ ଅତି ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ। ପରେ ବିଦର୍ଭ ଏକ ବିର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ଲୋମପଦଙ୍କ ପୁଅ ବଭ୍ରୁର, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧୃତି। କୌଶିକଙ୍କ ପୁଅ ଛେଦି, ଯାହାଠାରୁ ଛେଦି ରାଜାମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁଅ କ୍ରଥଙ୍କ ପୁଅ କୁନ୍ତି; କୁନ୍ତିଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମିଲେ, ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶ୍ରିଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଥିଲେ। ଶ୍ରିଷ୍ଟଙ୍କ ପୁଅ ଧାର୍ମିକ ନିବୃତ୍ତି, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ନିବୃତ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ଦଶାର୍ହ, ତାଙ୍କୁ ବିଦୁରଥ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମ, ତାଙ୍କୁ ଜିମୁତ ଜନ୍ମିଲେ। ଜିମୁତଙ୍କ ପୁଅ ବିକୃତି, ବିକୃତିଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମରଥ। ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁଅ ନବରଥ, ତାଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶକୁନି। ଏଠାରୁ କରମ୍ଭ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେବରଥ ହେଲେ, ଦେବରଥଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବକ୍ଷତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଦେବତାମାନେ ସମ, ମଧୁର ନାମରେ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ। ମଧୁରଙ୍କ ପୁଅ ମଧୁ କୁରୁ ବଂଶର ଥିଲେ। କୁରୁ ବଂଶରୁ ପୁରୁହୋତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମିଲେ। ପୁରୁହୋତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ରାବନ୍ତୀ (ଯିଏ ବିଦର୍ଭର ଥିଲେ) ଠାରୁ ଅଂଶୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଂଶୁଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭେତ୍ରକୀ, ତାଙ୍କୁ ସାତ୍ୱତ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ଖ୍ୟାତିକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ବଂଶାବଳୀ ଜାଣିବା ପରେ, ଜାଣ, ସେ ବହୁ ସନ୍ତାନର ମାଳିକ ହୋଇ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ରାଜା ସୋମଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। କୌଶଳ୍ୟା, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମଶୀଳ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏବେ ସେମାନଙ୍କ ଚାରି ବଂଶ ବିଷୟରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ। ଭଜମାନଙ୍କୁ ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ଠାରୁ ଭାଜନ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ କନ୍ୟାଠାରୁ ଭାଜକମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଭାଜନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେମି, ଚକ୍ରକଣ, ବୃଷ୍ଣି, ପରପୁରଞ୍ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ। ଭଜମାନଙ୍କ ତରଫରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ସେମାନେ ଭାଜକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେମାନଙ୍କୁ ଡେଭାବୃଦ୍ଧ, ପୃଥୁ ଓ ମଧୁମାନେ ମିଳିଥିଲେ।