ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାକୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଆସନ ଦେଲେ । ସେ ଯକ୍ତୃ ପୁଛାର ପଙ୍ଖା ଧରିଥିବା ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସେବକମାନେ ସହିତ ବିଶ୍ରୁତ ହେଲେ । ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମରେ ଏକତ୍ରିତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟପୂର୍ବକ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର ଦେହୀକୃତ ରୂପ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆସିଥିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସେ କିପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମଭାବେ ଦେଖିବେ, ଏହି ଜାଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ । ସେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ । ଦେବତା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ତିନୋଟି ଆସନ ଆଣି, ସେମାନଙ୍କୁ ବସେଇ ଏକ ଉପାସନା କଲେ, ଯାହା କି ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଅଲ୍ପ ଝୁକିରେ ଥିଲା । ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ କାମ ଓ ଅର୍ଥ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ । ଅର୍ଥ ଲୋଭରେ ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ, "ତୁମେ ନଶ୍ୱ ହେବା ।" କାମ କହିଲେ, "ତୁମେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ଉର୍ବଶୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ଯୁବକମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ବିବ୍ରାନ୍ତ ହେବା ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବା; ତୁମର ବଂଶ, ରାଜା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ ।" "ଏହା ଶତଗୁଣ ରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଓ ପୃଥିବୀରେ କେବେ ନଶ୍ୱ ହେବ ନାହିଁ; ଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ ଧରି ଉର୍ବଶୀ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ବିବ୍ରାନ୍ତ ରହିବା ।" "ଶୀଘ୍ର ଏହି ଅପ୍ସରା ତୁମ ଅଧୀନରେ ଆସିବେ ।" ଏହିପରି କହି ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଓ ରାଜା ପୁନି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ପୁରୁରବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ । ଗୋଟିଏ ଦିନ, ତାଙ୍କର ରଥରେ ଚଢି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଆକାଶ ଦିଗରେ ଯାଇଥିଲେ । ସେଠାରେ ଶକ୍ର ସହିତ, ସେ ଦେଖିଲେ କେସିନ୍, ଦାନବପତି, ଚିତ୍ରଳେଖା ସହିତ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ନେଉଛନ୍ତି । ପୁରୁରବା ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେଇ କେସିନ୍କୁ ଅଜୟ କଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଥିଲେ । ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କଲେ, ଓ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ । ସେଇଠୁ ଆରମ୍ଭି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ମିତ୍ର ହେଲେ । ପରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଥିବା ପୁରୁରବାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିଅପ୍ସରାକୁ ତୁମେ ନେଇଯାଅ ।" ପୁରୁରବାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଉର୍ବଶୀ ଏକ ମହା କଥା ଗାଇଲେ—ଏହା ଥିଲା ଭାରତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ସ୍ୱୟଂବର ଉପାଖ୍ୟାନ । ତା’ପରେ ମେନକା, ଉର୍ବଶୀ ଓ ରମ୍ଭାଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଗଲା; ଏଠାରେ ଉର୍ବଶୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ରୂପ ଧରି ନୃତ୍ୟ କଲେ । ନୃତ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ, ପୁରୁରବାଙ୍କୁ ଦେଖି ଉର୍ବଶୀ କାମନାରେ ଅତିବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଗଲେ ଓ ପୁରୁଣା ଶିକ୍ଷା ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଓ ଚଳନ ସମସ୍ତ ଭୁଲିଗଲେ । ଭାରତ ତାଙ୍କ ସହ ଦୂରତାରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଶାପ ଦେଲେ, "ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଏକ ଲତା ହେବ ।" ତା’ପରେ ଉର୍ବଶୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରେ ଗଲେ ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଲେ । ଶାପ ଅନୁଭବ କରିବା ପରେ, ଉର୍ବଶୀ ବୁଧପୁତ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ । ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଠିଜଣ ପୁଅ ଦେଲେ—ଆୟୁ, ଦୃଢାୟୁ, ବଶ୍ୟାୟୁ, ବଳାୟୁ, ଧୃତିମତ୍, ବସୁ, ଦିବ୍ୟଜୟୁ ଓ ଶତାୟୁ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ଆୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ନହୁଷ ଓ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା । ରାଜି, ଦଣ୍ଡ ଓ ବିଶାଖ—ଏମାନେ ପଞ୍ଚ ମହାବଳୀ । ରାଜିଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ପୁଅ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ରାଜେୟା ଭାବେ ପରିଚିତ । ରାଜି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ନାରାୟଣଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ । ଏହିପରି ସେ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମାନବମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେଲେ । ଏହିପରି ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତିନିଶ ଶତ ବର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା । ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ହେଲା, କିନ୍ତୁ କିଏ ଜିତିପାରିଲେ ନାହିଁ । ତା’ପରେ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଗଲେ । ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଜିତିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜି ଅଛନ୍ତି?" ବିଜୟ ପାଇଁ ରାଜିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା । ସେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ମାନିବେ କି?" ଅସୁରମାନେ ମନା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବମାନେ ଏହା ଗ୍ରହଣ କଲେ । "ଆମ ପ୍ରଭୁ ହୁଅ ଓ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ନଶ୍ୱ କର," ତା’ମାନେ କହିଲେ । ଏହିପରି, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁମାନେ ନିହତ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ନଶ୍ୱ ହେଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ କଲେ; ଏବଂ ରାଜି ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ, ତପସ୍ୟାକୁ ଚଲିଗଲେ । ତା’ପରେ ରାଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଅଂଶ ଓ ରାଜ୍ୟ ଅପହରଣ କଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଓ ଗୁଣରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ । ଏପରି ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇ ଓ ରାଜିପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ବୃହସ୍ପତି, ମୋ ଯଜ୍ଞ ଅଂଶ ଓ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ; ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋତେ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇ ଦେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର ।" ତା’ପରେ ବୃହସ୍ପତି ଗ୍ରହଶାନ୍ତି ଓ ପୌଷ୍ଟିକ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଲେ । ଏହିପରି ବୃହସ୍ପତି ରାଜିପୁତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ, ବେଦବାହିର ଜିନମତ ଗ୍ରହଣ କରି । ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ ବେଦତ୍ୟାଗୀ ଓ ବିତର୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ । ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନହୁଷଙ୍କ ସାତିଜଣ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି—ଏମାନେ ହେଲେ: ଯତି, ଯୟାତି, ଶର୍ୟାତି, ଉତ୍ତାନ, ପର, ଆୟତି ଓ ବିୟତି—ଏହି ସାତିଜଣ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ । ଯତି ତାଙ୍କ ଯୌବନରେ ବୈଖାନସ ଯୋଗୀ ହେଲେ; ଯୟାତି ସଦା ଧର୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ । ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ କନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ରାଣୀ ହେଲେ; ଭାର୍ଗବ ଦୁହିତା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବୟାନୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ହେଲେ ।