ସେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଘରେ ଏହି ଶିଶୁର ଜନ୍ମୋତ୍ସବ ଅବସରରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାରାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଏହି ପୁଅ କିଏଙ୍କ ପୁତ୍ର?" ତାରା ଲଜ୍ଜାରେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ, ପୁନପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ। ଶେଷରେ, ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ: "ସୋମଙ୍କ ପୁତ୍ର," ଏହା ଶୁଣି, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଦେଲେ ବୁଧ ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ପରେ, ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ସେ ଅନେକ ଦାନ କଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ବୁଧଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସୋମ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଏବଂ ଧର୍ମଶୀଳ ବୁଧ ଇଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏକ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେ ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ ଶତାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ ପୁରୁରବା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ହିମାଲୟର ଶୋଭାମୟ ଶିଖରରେ ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତି ଓ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ରାଜା ହେଲେ। କେଶି ଓ ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସେବକ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ରୂପରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଉର୍ବଶୀ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ। ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଏହି ପୃଥିବୀ, ତାହାର ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉଦ୍ୟାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୁରୁରବା ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଚାମର ଧାରଣ କରି, ନିଜ ସେବକମାନେ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାସନ ଦେଲେ। ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମରେ ଏକତ୍ରିତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ସେମାନେ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ କିଭଳି ଦେଖିବେ, ଏହି ଉତ୍ସୁକତାରେ, ପୁରୁରବା ଦେବତାଦିଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ। ତିନିଟି ଦିବ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଆଣି, ସେମାନଙ୍କୁ ବସାଇ ଏବଂ ଧର୍ମ ପ୍ରଧାନ କରି ପୂଜା କଲେ। କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥ ଓ କାମ, ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ; ଅର୍ଥ ଲୋଭବଶତଃ କହିଲେ, "ତୁମର ନାଶ ହେବ।" କାମ କହିଲେ, "ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ, ଯୁବକମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ, ଉର୍ବଶୀଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ଅତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ମୁହଁ ହେବ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଧର୍ମଶୀଳ ହେବ; ତୁମର ବଂଶ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିନାଶୀ ରହିବ।" ଏହି ବଂଶ ଶତଗୁଣ ରୂପେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଓ ପୃଥିବୀରେ କଦାପି ନଶ୍ୱର ହେବ ନାହିଁ; ଷାଷ୍ଟି ବର୍ଷ ଧରି ଉର୍ବଶୀ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମନାରେ ମୁଗ୍ଧ ରହିବ। ଶୀଘ୍ର, ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ଅପ୍ସରା ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଧୀନ ହେବେ। ଏହିପରି କହି ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କଲେ। ପ୍ରତିଦିନ ପୁରୁରବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ; ଏକଥର, ତାଙ୍କ ରଥ ଚଢ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ଆକାଶରେ ଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ସହ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ କେଶି ଦାନବପତି ଓ ଚିତ୍ରଲେଖା ସହ ଆକାଶରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଉଥିଲେ। ପୁରୁରବା ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ; ଏହି କେଶି ଏପର୍ଵେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ। ପରେ, ସେ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କଲେ ଓ ଉର୍ବଶୀକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଏହିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମିତ୍ର ହେଲେ। ପରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁରୁରବାଙ୍କୁ କୁଶଳ କଥା କହିଲେ: "ଉର୍ବଶୀକୁ ତୁମେ ନିଅ।" ପୁରୁରବାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଉର୍ବଶୀ ଏକ ମହା କଥା ଗାଇଲେ—ଏହା ଥିଲା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବରର କଥା, ଯାହା ଭାରତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ସେ ମେନକା, ଉର୍ବଶୀ ଓ ରମ୍ଭାଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁଦେଶ ଦେଲେ; ଏଠାରେ ଉର୍ବଶୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପେ ଅତି ଶୋଭାୟମାନ ଭାବେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ନୃତ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ, ପୁରୁରବାଙ୍କୁ ଦେଖି ଉର୍ବଶୀ କାମନାରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ପୂର୍ବତନ ସମସ୍ତ ମୁଦ୍ରା ଓ ଚାଳ ଭୁଲିଗଲେ। ଭାରତ, ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଶାପ ଦେଲେ: "ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଲତା ରୂପ ଧାରଣ କରିବ।" ପରେ, ଉର୍ବଶୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଲେ; ଶାପ ଅନୁଭବ କରି, ଉର୍ବଶୀ ବୁଧଙ୍କ ପୁଅ ସହ ପୁନଃ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଠ ସନ୍ତାନ ଦେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ନାମ ହେଉଛନ୍ତି: ଆୟୁ, ଦୃଢ଼ାୟୁ, ବଶ୍ୟାୟୁ, ବଳାୟୁ, ଧୃତିମତ୍, ବସୁ, ଦିବ୍ୟଜୟୁ ଓ ଶତାୟୁ—ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍ୱୀ। ଆୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ନହୁଷ ଓ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା। ରାଜି, ଦଣ୍ଡ ଓ ବିଶାଖ—ଏହି ପଞ୍ଚ ମହାବଳୀ। ରାଜିଙ୍କୁ ଶତପୁତ୍ର ହେଲେ, ସେମାନେ ରାଜେୟ ନାମରେ ପରିଚିତ। ରାଜି ନିର୍ମଳ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ; ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ। ସେ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମାନବମାନେଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ; ଏଭଳି ଦେବ-ଅସୁର ମଧ୍ୟରେ ତିନିଶ ଶତ ବର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ହେଲା, କିନ୍ତୁ କେହି ଜିତିପାରିଲେ ନାହିଁ; ପରେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଅଲଗା ଭାବେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଏହି ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଜିତିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜି ଅଛନ୍ତି?" ଜୟ ପାଇଁ ରାଜିଙ୍କୁ ନିଜ ଦଳରେ ନେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଯଦି ତୁମର ପ୍ରଭୁ ହେବି, ତେବେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।" ଅସୁରମାନେ ମନ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ସେହି ସମୟରେ ମନ୍ୟ କଲେ। "ଆମ ପ୍ରଭୁ ହୁଅ ଓ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ନାଶ କର," ସେମାନେ କହିଲେ; ପରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁମାନେ ହତ ହେବାକୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ପୂର୍ବରୁ ରାଜ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇ, ରାଜି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚଲିଗଲେ।