ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ରାଜା, ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶାରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ପଦ୍ମଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଗଭୀର ବ୍ରତ ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଭିକ୍ଷା ଚୟନ କର। ତୁମ ହୃଦୟ ଯାହା ଚାହେ, ତାହା ମାଗ।” ରାଜା ଅନୁହା ବିନମ୍ରତା ସହ କହିଲେ, “ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରବଳ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବଂ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଦିଅ। ଏମିତି ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଅ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭାଷା ଜାଣିଥାଏ ଏବଂ ଏକ ଯୋଗୀ।" ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଏବଂ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ, କହିଲେ, “ତଥାସ୍ତୁ।” ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଖି ସମ୍ମୁଖରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ରାଜାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ, ଅପାର ପ୍ରତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ଥିଲେ, ସମସ୍ତରୁ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭାଷା ବୁଝିପାରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଏହାପରେ, ଧର୍ମରେ ଏକତ୍ରିତ ଏବଂ ଯୋଗୀ ଆତ୍ମା, ଏକ ପିଲା ଜନ୍ତୁ ଯାଉଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଟି ପିଲା ଜନ୍ତୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ଲିନ ଥିଲେ। ରାଜାକୁ ହସୁଥିବା ଦେଖି ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସନ୍ନତି ସନ୍ଦେହରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ରାଜା, ଆପଣ ଏପରି ଅସମୟରେ ହସିଲେ କାହିଁକି? ଏହି ହସର କାରଣ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।” ରାଜା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ଚାରୁମୁଖୀ, ଏହି ହସ ଆସିଥିଲା ପିଲା ଜନ୍ତୁର ଭାଷାରୁ, ଯାହା ରାଗ ଏବଂ ଅସ୍ବାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ହସର ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ; ରାଣୀ ତୁମକୁ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ।" “ମୁଁ ଏଠାରେ ବସି ହସିଛି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିବି ନାହିଁ। କେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ପିଲା ଜନ୍ତୁର ଭାଷା ଜାଣିପାରିବ, ଯଦି ସେ ଦେବତା ନୁହଁ?” “ଏହିପରି ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହସି ହୋଇଛି—ଅଧିକ କିଛି କହିବା ଅଛି କି?” ଏପରି କହି ରାଜା ଚୁପ ହୋଇଗଲେ, ତାଙ୍କର କଥାର ଅର୍ଥ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସାତ ରାତି ଶୁଦ୍ଧ ରହି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ; ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷରେ, ରାଜା ପ୍ରଭାତେ ସହର ଘୂମିବା ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ପ୍ରିୟା ଏକ ବୃଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଶିଖିବେ।” ବ୍ରହ୍ମା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ରାଜା ପ୍ରଭାତରେ ସହର ଛାଡି ଦେଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ପତ୍ନୀ ସହ ଯାଉଥିବା ରାଜା ଆଗରେ ଏକ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “କୁରୁଜାଙ୍ଗଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦାଶପୁରର ଦାଶମାନେ, କାଳଞ୍ଜରର ହରିଣ ଏବଂ ସାତ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ, ମାନସସରସର ଶିଦ୍ଧମାନେ—” ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ବିପ୍ରମାନେ ଦୁଃଖରେ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ପଡିଗଲେ; ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଅଧିଗମ କଲେ। ବାଭ୍ରବ୍ୟ, ଯିଏ କାମଶାସ୍ତ୍ର ରଚିଥିଲେ, ସେ ପଞ୍ଚାଳ ନାମରେ ଲୋକମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାତା ଥିଲେ। ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଚାରକ, ସେ ବି ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ଅଧିଗମ କରି, ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲେ। “ହାୟ, ଆମେ ଧର୍ମରୁ ପତିତ, କାମରୁ ବାଂଧି ନିଅଛି!” ଏପରି ଶୋକ କରି, ଏହି ଯୋଗଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ— ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ମହିମାକୁ ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କଲେ; ଏବଂ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଏବଂ ଅନେକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କଲେ। ରାଜା, ସେ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ତାଙ୍କର ଧନରେ ଗର୍ବିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି, ନିଜ ପୁଅକୁ ରାଜସିଙ୍ଗାର ଚିହ୍ନ ସହ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ ଦେଲେ। ସେ ପୁଅ, ବିଷ୍ବକ୍ଷେନ ନାମରେ, ରାଜ୍ୟର ଶାସକ ହେଲେ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ, ମାନସ ସରୋବରର ଜଳରେ— ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ପିତୃପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ, ନମ୍ରତାରେ ଦୃଢ ହେଲେ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦର୍ଶାଇଛି। ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରକାଶ କରି କହିଲେ, “ରାଜସ୍ଥ ଯୋଗର ସମସ୍ତ ଫଳ ଯେଉଁଠି ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ—ତାହା ତୁମେ କହିଥିବା ପରି ଠିକ୍। ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମୋତେ ତୁମ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ମିଳିଛି।” ସମସ୍ତ ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ର ମାର୍ଗରେ ପରମ ପଦ ଲାଭ କଲେ। ଏପରି, ପିତୃମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ, ଜ୍ଞାନ, ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ, ପୁତ୍ର ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି। ହେ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଏହି ମହିମା—ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ କୌଣସି ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ପଠେଇବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ସେ ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରେ ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହେବ। ଏଠିଏ ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ, “ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାହିଁକି ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ? ଏବଂ କେଉଁ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ସର୍ବାଧିକ ଫଳ ମିଳେ, ହେ ଦ୍ୱିଜାତି?” ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, “ପୁଷ୍କର ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ଏଠି ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ, ବା ଯାହା ପଠାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଅନନ୍ତ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ; ଏଠି ପିତୃମାନେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଧରନ୍ତି।" "ଏପରି, ନନ୍ଦା, ଲଳିତା, ଶୁଭ ମାୟାପୁରୀ ନଗର, ମିତ୍ରପଦ, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ କେଦାର; ଗଙ୍ଗାସାଗର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମିଶ୍ର ଶୁଭ ତୀର୍ଥ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବର ଏବଂ ଶୁଭ ଶତଦ୍ରୁ ଜଳ; ନୈମିଷ ନାମକ ତୀର୍ଥ, ଯାହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦିଏ; ଏଠି ନିରନ୍ତର ଗୋମତୀରେ ଅବିନାଶୀ ଗଙ୍ଗା ଉଦ୍ଗମ ହୁଏ।" "ଏଠି ଯଜ୍ଞବରାହା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଦେବତା, ଏବଂ ଅଷ୍ଟାଦଶଭୁଜୀ ହରା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୁରାତନ କାଳରେ ଧର୍ମର ଚକ୍ରର ଧାର ନେମି ଦ୍ୱାରା ଖଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିଲା; ଏହି ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଆସ୍ଥାନ।" "ଏଠି ଦେବଦେବତା ଏବଂ ବରାହ ଦେବତାର ଦର୍ଶନ ମିଳେ; ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଲୋକ ଯାଉଥିବା, ସେ ନାରାୟଣ ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।