ଏକ ପବିତ୍ର ଅବସରରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଉଚିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଈଶ, ସୋମ ଏବଂ ପବମାନ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ, ବୃହତ୍ ସାମନ, ରଥାନ୍ତର ସାମନ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସାମନ, ରୌରବ, ଶାନ୍ତି ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ମଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ମଣ୍ଡଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ନିଜ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ମହାଭାରତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ବି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଏହା ପିତୃପୂର୍ବକଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ, ଜଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଆଣି, ଆଦର ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଭୋଜନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୂମିରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ବାରା ନିଜ ବଂଶରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦହିଯାଇଥିବା ଓ ଦହିଯାଇନଥିବା ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଇ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ମା, ବାପା, ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁ, ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯେଉଁଖାଦ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଦ୍ବାରା ତୃପ୍ତ ହେଇ ସ୍ଵଯୋଗ୍ୟ ଦଶାକୁ ଯାଇପାରିବେ। ଅପବିତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ପରିବାରର ଅଂଶୀ, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦର୍ଭା ଶୟନରେ ଦାନ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃମାନଙ୍କ ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ଏକ ଥର ଜଳ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ, ଗୋମୟ, ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଲିପିତ ଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ। ଦର୍ଭା ତିରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରଖି, ନିୟମାନୁସାରେ ପିତୃଯଜ୍ଞ ରୀତିରେ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ହାତ ଧୁଅ ପୂର୍ବରୁ, ନାମ ଓ ବଂଶ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଫୁଲ ଦେଇ, ଶେଷ ହାତ ଧୁଅ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବାମ ପାଖରେ କ’ଣ ରଖିବା ଜାଣି, ଡାହାଣ ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ; ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିୟମ, ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ଏହିପରି, ଦୀପ ଜଳାଇ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ; ଶେଷରେ ଜଳ ପିଇ, ଜଳ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଫୁଲ, ଚାଉଳ ଏବଂ ତିଳ ସହିତ ଅକ୍ଷୟ ଜଳ ଦେଇ, ନାମ ବଂଶ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଗୋ, ଜମି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଶୁଭ ଶୟା ଦେବାରେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ନିଜ ଏବଂ ପିତା ପାଇଁ। କଞ୍ଜୁସି ଛାଡି, ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ସ୍ଵଧା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ପାଇଁ ଜଳ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, “ପିତୃମାନେ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ” ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେବେ। “ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ” ବୋଲି କହିଲେ, ସେମାନେ “ତଥାସ୍ତୁ” କହିବେ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପିଣ୍ଡ ହଟାଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାଲିଗଲେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିରେ ରହିବା ଉଚିତ; ପରେ ଗୃହ ହୋମ କରିବା ନିୟମ। ଭୂମିରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅନ୍ନ ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ କପଟ ନଥିବା, ଦାସ ବର୍ଗର ଅଂଶ ଅଟୁ। ଏହି ପିତୃପୂର୍ବକ ନିର୍ମିତ ଭୋଜନ ନିତ୍ୟ ଏହି ଉପବାସୀ, ପୁତ୍ର ନଥିବା, ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଅଟୁ। ପରେ, ସ୍ଥାନ ଶ୍ରୀମୁଖେ ଦାଣ୍ଡ ଉପରେ ଜଳପାତ୍ର ନେଇ, “ଶୁଭ ହେଉ” ବୋଲି କୁଶା ତିରୁ ଦେଇ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ବାହାରେ ଆଠ ପଦ ଆଗେଇ, ପରିବାର, ପୁତ୍ର, ଭାର୍ୟା ସହିତ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରେ ଫେରି, ନମସ୍କାର କରି, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ବୈଶ୍ୱଦେବ ନିୟମ ଓ ଦୈନିକ ଗୃହ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବୈଶ୍ୱଦେବ ଶେଷରେ, ଦାସ, ପୁତ୍ର, ପରିବାର, ଅତିଥିମାନେ ସହିତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦୀକ୍ଷିତ ନହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସାଧାରଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବ ଦିନରେ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ଦେଉଥିବା। ଭାର୍ୟା ନଥିଲେ ବା ବିଦେଶରେ ରୁହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତି ସହିତ କରିପାରିବେ। ଏକ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ଅମାନ୍ତରକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିପାରିବେ; ତୃତୀୟ ହେଉଛି ବୃଦ୍ଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଯାହା ସମୃଦ୍ଧି ଦିନରେ ନିୟମିତ। ପର୍ବ, ଉଲ୍ଲାସ, ଯଜ୍ଞ, ବିବାହ ଏବଂ ଶୁଭ ଅବସରରେ ପ୍ରଥମେ ମାମାନେ, ପରେ ପିତାମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ। ଏହାପରେ, ମାତୃପିତା, ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ, ପରିକ୍ରମା ଓ ଦଧି, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଫଳ ଓ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ, ପୁର୍ବଜ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ; ସମୃଦ୍ଧି ଆସିଲେ, ଦ୍ଵିତୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତି ପାଇଁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ଵିଜ ଦମ୍ପତିମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ବସ୍ତ୍ର, ଶୁଭ ଶୂନ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ; ଜୌ ବ୍ୟବହାର କରି ତିଳକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଠିତ ହେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଏକ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ ଓ ବୃଦ୍ଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିପାରିବେ। ନମସ୍କାର ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଭୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି ଯେ ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନ ଦ୍ଵାରା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏଉଁବେଳେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷି କହିଲେ—ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶିଖାଯାଇଥିବା ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ପିତା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୁତ୍ରମାନେ କରିବା ଉଚିତ ଓ ଅପବିତ୍ରତା ନିୟମ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ରତା ଦଶ ଦିନ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ, ବୈଶ୍ୟ ପାଇଁ ପକ୍ଷ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ସପିଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମାସ ଅପବିତ୍ରତା, ଦୂର ଆତ୍ମୀୟ ପାଇଁ ତିନି ରାତି। ଏହି ଅପବିତ୍ରତା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜାତି ପାଇଁ ଲାଗୁ; ଅସ୍ଥି ଉତ୍ତୋଳନ ପରେ ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଅନୁମତି ମିଳେ। ପ୍ରତିଦିନ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ; ଏହା ପାଥେୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହା ମୃତପ୍ରାନ୍ତଙ୍କୁ ବଡ଼ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ।