ହେ ଶ୍ରୋତା, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣ। ହିମବତଙ୍କର ତିନି କନ୍ୟା ଥିଲେ—ଉମା, ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଏବଂ ପର୍ଣ୍ଣା। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସଂସାରରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ। ଏହି କନ୍ୟାମାନେ ଅତି ଦୀର୍ଘ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ—ଉମାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏକପର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ଭୃଗୁଙ୍କୁ, ଏବଂ ପର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ହିମବତ ଏହି ତିନି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଏବେ ମୁଁ ପିତୃଲୋକର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହିବି, ଯାହା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ। ସୋମପଥ ନାମକ ପିତୃଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମରୀଚିଙ୍କ ସନ୍ତତି ବାସ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ବଡ ମାନ୍ୟତା ଦେନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ନାମକ ପିତୃମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ହମେଶା ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ରୂପବତୀ କନ୍ୟା ଥିଲେ—ଅଛୋଦା। ପିତୃମାନେ ଏକ ସ୍ନିଗ୍ଧ ହ୍ରଦ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଅଛୋଦ ହ୍ରଦ କୁହାଯାଏ। ଏଠି ଅଛୋଦା ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୀଘରେ ଦୈବିକ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପିତୃମାନେ ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ କାମଦେବଙ୍କ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଅଛୋଦା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିତୃ, ଅମାବାସୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଅଛୋଦା ଏକ ବର ମାଗିଲେ—ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ହେବାକୁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଯୋଗ ଭଂଗ ହେଲା, ଏ ଦିବ୍ୟ ତପସ୍ୟା ରହିଲା ନାହିଁ। ଅଛୋଦା ପୂର୍ବେ କେବେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁନଥିଲେ, ଏବେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲେ। ଅମାବାସୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଛୋଦାଙ୍କ ସହ ନୁହେଁ। ତାଙ୍କ ନିଷ୍ଠା ଦ୍ୱାରା ସେ ଜଗତରେ 'ଅମାବାସ୍ୟା' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଯିଏ ପିତୃମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି। ଅଛୋଦା ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଭଙ୍ଗରେ ଲଜ୍ଜିତ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମ୍ରତା ସହ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ନିଜକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବାକୁ। ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଖି, ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ ବାଣୀ କହିଲେ—ଦେବତା ଶରୀରରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ତୁରନ୍ତ ମିଳେ, ଦିବ୍ୟ ହେଉ କି ମାନବ ହେଉ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୋଗ କରିବେ। ତୁମେ ଏହି ଶରୀର ଛାଡ଼ି, ଅଷ୍ଟାବିଂଶତିତମ ଦ୍ୱାପରରେ ଏକ ମାଛର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେବ। ତୁମେ ପିତୃମାନେଙ୍କ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥିବାରୁ ତୁମ ଗୋତ୍ରରେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବ। ଏହିପରି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରାଜା ବସୁଙ୍କ କନ୍ୟା ହେବ। ତୁମ ପୂନଃ ଯୌବନରେ ଦୁର୍ଲଭ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ପରାଶରଙ୍କ ସଂଯୋଗରେ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା, ଯିଏ ବଦରୀ ଦ୍ୱୀପରେ ବଦରାୟଣ ନାମରେ ଏକବିଧ ବେଦକୁ ବହୁ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିବ। ପୌରବ ବଂଶର ଦୁଇ ପୁତ୍ର—ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଏବଂ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ, ସମୁଦ୍ରାଂଶଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ। ଏହି ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରଜ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ପୁନଃ ପିତୃଲୋକରେ ପ୍ରଉଷ୍ଠପଦ ମାସରେ ଅଷ୍ଟକା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ସତ୍ୟବତୀ ଭାବେ, ପିତୃଲୋକରେ ଅଷ୍ଟକା ଭାବେ ଚିରକାଳ ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିଷ୍ଟ ଫଳ ଦାନ କରିବେ। ପରଲୋକରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଅଛୋଦା ନଦୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ପିତୃମାନେ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଅଛୋଦା ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କଲେ, ଯେପରି ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲି। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁମାନେ ବିଭ୍ରାଜା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ। ସେଠି ବର୍ହିଷଦ୍ ନାମକ ପିତୃଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ପିତୃମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେଠି ଦର୍ବାସନା ଉପରେ ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରଥ ଅଛି, ଚାହିଦା ମାନେଇ ଫଳ ଦେଉଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଅଛି। ଏଠି ଧନଧାନ୍ୟ ଭୂବନରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏଠି ଦାନବ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ଯକ୍ଷ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଶତାଧିକ ପୁତ୍ର ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦାନ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୀବରୀ ନାମକ ଏକ ମନୋଜ ଶିଶୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ଏକ ଯୋଗିନୀ ଏବଂ ଯୋଗିମାନେଙ୍କ ମାତା, ତିବ୍ର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ। ପୀବରୀ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, ମୋତେ ଏକ ଯୋଗଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ, ରୂପବାନ୍ ଏବଂ ସଂୟମୀ ପତି ଦିଅନ୍ତୁ।" ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୁକ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେ ଯୋଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେବେ।" ତୁମେ ଏକ ଯୋଗିନୀ କନ୍ୟା କୃତ୍ତୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ, ଯିଏ ପାଞ୍ଚାଳ ନାୟକ, ସାତ୍ୱତ ଗୋତ୍ରରେ ଦିଆଯିବେ। ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଙ୍କ ମାତା ଯୋଗସିଧ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିବା ଭାବେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ, ଗୌର ଏବଂ ଶମ୍ଭୁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେବେ। ଦିବ୍ୟ ଭବନରେ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବିଧିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ଅଧିକ ଫଳ ପାଇବେ। ସେଠି ଗୌର ନାମକ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କନ୍ୟା ଅଛନ୍ତି। ସୁକନ୍ୟା, ସାଧ୍ୟମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ, ସେମାନଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ାନ୍ତି। ମରୀଚିଗର୍ଭ ନାମକ ପିତୃମାନେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏଠି ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର ପିତୃମାନେ ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସେଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାନ୍ତି। ରାଜାମାନେଙ୍କ ପିତୃମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭୋଗ ଫଳ ଦେନ୍ତି।