ଧର୍ମଜ୍ଞ ଲୋକେ ଗୋଧୂତିଏ ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ ଫୁଲର ମାଳା ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଙ୍କୁ ଧନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଠି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯିଏ ନିଜେ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାଙ୍ଗେ ଏକତା ଲାଭ କରେ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବରେ, ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ, ଓ ମହେଶ୍ୱର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଚାହାଯାଏ, ସେଠି ଆତ୍ମା ଚାହିଲେ ଯେଉଁ ରୂପରେ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେହି ରୂପରେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଶୁଣି, ଦିତି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ତାପରେ, କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କର ବ୍ରତର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଆସି, ପୂର୍ବରୁ ରୂଖ ଥିବା ଦିତିଙ୍କୁ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣ ଦେଇ ଶୋଭିତ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରିବାକୁ କହିଲେ, ଦିତି ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵର ଚାହିଲେ — ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ। ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏକ ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଚାହେଁ।” ତେବେ କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବିଧ୍ଵଂସକ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହା ଦେବି, କିନ୍ତୁ ଏବେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୁଭେ? ତୁମେ ଆଜି ଆପସ୍ତମ୍ବୀ କ୍ରିୟା ଓ ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ନିତମ୍ବିନୀ।” ଏହା ପରେ, “ମୁଁ ତୁମ ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ଏହି ଗର୍ଭ ଶୁଭ ହେବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିନାଶକ ହେବ।” ତେବେ ଦିତି ଆପସ୍ତମ୍ବୀ କ୍ରିୟା ଓ ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ ବିଧିବତ୍ କଲେ, ଏବଂ କଶ୍ୟପ ଉତ୍ସାହରେ ହବି ଦେଇ କହିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁ ହେଉ।” ଏହା ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, ଦାନବମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ଦିତି ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏବେ କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ: “ତୁମ ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ସ୍ତନ ବେଲ ଫଳ ପରି, ଅଠ ଠୋଠ ପ୍ରବାଳ ପରି ଓ ତୁମ ଚର୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର। ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଭୁଲିଯାଏ। ଏହିପରି ମଧୁର ନିତମ୍ବିନୀ, ମୁଁ ନିଜ ହାତରେ ତୁମ ଷ୍ଟନରେ ଗର୍ଭ ରଖିଛି। ଏହି ଗର୍ଭକୁ ତୁମେ ଏଠି ତପୋବନରେ ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସାବଧାନରେ ରଖିବାକୁ ପଡିବ। ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ସାନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଗଛ ମୂଳରେ ଦଣ୍ଡାଇବା କିମ୍ବା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଟିଉଣି, ଚକୁଳି ଇତ୍ୟାଦି ଉପକରଣ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପାଣି ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଖାଲି ଘର ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଦୀଘି ମାଂଦା ଏବଂ ଚିନ୍ତା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍, ନଖ ଦ୍ୱାରା ମାଟି ଚେରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାର୍ବନ କିମ୍ବା ତାପରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସର୍ବଦା ଶୋଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅତିଶୟ ଶ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଚାଉଳ ଚିପୁଡ଼ି, କାର୍ବନ, ଅଖାଉ, ହାଡ଼, ଖପର ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ସଂସାରରେ ବିବାଦ ଏଡ଼ାଇବା, ଶରୀରକୁ ତେଲ ଲଗାଇବା ଏଡ଼ାଇବା, ଖୋଲା କେଶ ରଖିବା ଏବଂ ଅପବିତ୍ର ରହିବା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ତରକୁ କିମ୍ବା ତଳକୁ ରଖି ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅବସ୍ତ୍ର ରହିବା, ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ରହିବା, କିମ୍ବା ଭିଜା ପାଉଁ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଶୁଭ କଥା କହିବା ଏଡ଼ାଇବା, ଅତି ହସିବା ଏଡ଼ାଇବା, ସର୍ବଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଉପରେ ମନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ଔଷଧ ମିଶାଇ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରିବା, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମୁହଁ ରଖିବା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ନିବେଶିତ ରହିବା ଏବଂ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଠି ଦିତି କହିଲେ, “ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ ଓ କ୍ଷୀଣ, ବୟସ ଆସିଛି; ମୋ ଷ୍ଟନ ଝୁଲିଯାଇଛି, ମୋ ମୁହଁ ଚିରା ଓ ଦୁର୍ବଳ।” ଏହିପରି କେବେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ — “ମୋତେ ଏପରି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି।” ବିଦାୟ ଦିଅ, ମୁଁ ଚାଲିଯିବି। ଏପରି କହିବା ପରେ, କଶ୍ୟପ କହିଲେ, “ଯଥାସ୍ଥିତି।” ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦିତି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏହି ବିଷୟ ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱୟଂ ଦିତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ଓ ଦେବଲୋକ ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଦିତି ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ତା ଭାଙ୍ଗିବା ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ପକଶତ୍ରୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବାହ୍ୟରେ ମିଷ୍ଟି ମୁହଁ ଓ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ। ନିଜ ସଠିକ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଲୁଚାଇ, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଶତ ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବାକୁ ତିନି ଦିନ ବାକୀ ଥିଲା। ଦିତି ନିଜକୁ ସଫଳ ଭାବି, ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ; ଏକ ଦିନ ଦିନମଧ୍ୟରେ ପାଉଁ ଧୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, କେଶ ଖୋଲା ରଖି, ଶେଇ ପଡ଼ିଲେ। ଘୁମରେ ଅତି ଭାରି ହୋଇ, ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ରଖି ଶେଇଥିଲେ। ଏହି ସୁଯୋଗ ଦେଖି, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଗର୍ଭ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାପରେ ଦେବେଶ୍ୱର ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭକୁ ସାତ ଖଣ୍ଡ କଲେ; ଏହିପରି ସାତ ଝିଅ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ। ସେମାନେ କାନ୍ଦିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବଶତ୍ରୁ ମନା କଲେ; ତଥାପି କାନ୍ଦିଲେ, ତେଣୁ ହରି ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ସାତ ଖଣ୍ଡ କଲେ। ବଜ୍ର ଧରି ସେ ଗର୍ଭଭିତରେ ଥିବା ସମୟରେ ପୁଣି ଚିରିଦେଲେ, ଏହିପରି ସେମାନେ ଉନଚାଳିଶି ହେଲେ ଓ ଭୟଭୀତ ଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକି କହିଲେ, “ପୁଣିପୁଣି କାନ୍ଦିନାହଁ।” ତେବେ ବୃତ୍ର ଘାତକ ଏହି ବିଷୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କଲେ — କିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲା, କି ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଘଟିଲା? ସେ ବୁଝିଲେ, ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ଫଳ। ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ପକ୍ୱ ହୋଇଛି, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମା ପୂଜା ଦ୍ୱାରା; ଯଦ୍ୟପି ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘାତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନଶ୍ୱ ହେଲେ ନାହିଁ। ଏକ ଏକ ହୋଇ ଅନେକ ହେଲେ, ଗର୍ଭରେ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ଏହିମାନେ ଅବିଘ୍ନ; ତେଣୁ ଏହିମାନେ ଦେବତା ହେଉ।