ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ବିଶେଷ ପୂଜା ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ପ୍ରଥମେ, ଚରଣଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ, ଜଂଘାକୁ ଧନ ଦେଇବାର ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଦୁଇ ଘୁଣ୍ଡିକୁ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ କଟିକୁ ମନ୍ମଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି । ଏହାପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପେଟ ପ୍ରକାଶମାନ, ସେଠି ପେଟକୁ, ନିରନ୍ତର କ୍ରିୟାଶୀଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଛାତିକୁ, କମଳମୁଖୀଙ୍କ ମୁହଁକୁ, ଏବଂ ବେଦଧାରୀଙ୍କ ହାତକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶିରସ୍ଥିତ କମଳକୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଭାତ ବେଳେ ଏହି ପୂଜିତ କଳଶକୁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏପରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ୍, ନିଜେ ଲୁଣ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଭକ୍ତି ସହିତ ପରିକ୍ରମା କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତାମହ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯିବେ । ଏହି ପ୍ରକାରେ, ପ୍ରତି ମାସ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ଉପବାସୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ । ରାତିରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଫଳ ଭୋଜନ କରି, ମାଟି ଉପରେ ଶୋଇବା ନିୟମ ଅଛି; ତେର ମାସ ପରେ ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ଘୃତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ସମେତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦିଅ, ସୁନାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏବଂ ଚାଁଦିରେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କର । ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କମଳ ସ୍ୱରୂପୀଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀ ଦିଅ, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଳଙ୍କାର ଦେଇ ପୂଜା କର । ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ, 'ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍; ଶ୍ୱେତ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିହୋମ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ । ଗୋଘୃତ ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଦେଇ, ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ ପୁଷ୍ପମାଳା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ବିଧିରେ, ଯେଉଁ ନରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ଏହି କ୍ରିୟା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରେ । ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି । ସୁଖ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକେ ଯେଉଁ ରୂପରେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେହିଭଳି ଜଗତପିତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏପରି ଶୁଣି, ଦିତି ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ । କଶ୍ୟପ ଋଷି ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତର ଫଳରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଆସି, ପୂର୍ବରୁ କଠିନ ଦିତିଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ ଓ ଚାରୁତା ଦେଇ ନୂତନ ରୂପ ଦେଲେ । ସେ ଦିତିଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ବର ଚୟନ କରିବାକୁ କହିଲେ । ଦିତି ଉତ୍ତମ ବର ଚୟନ କରି, କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ପୁତ୍ର ଚାହେଁ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବେ ।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏକ ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନାଶ କରିପାରିବା ଯୋଗ୍ୟ ପୁତ୍ର ଚୟନ କରିଛି ।' ତେବେ, କଶ୍ୟପ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରି, କହିଲେ, 'ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍? ଆଜି ଆପସ୍ତମ୍ବୀ ବ୍ରତ ଏବଂ ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ କର ।' ଏହା ପରେ, 'ମୁଁ ତୁମ ଷଢ଼ ଉପରେ ହାତ ଦେଇ ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିବି । ଏହି ଗର୍ଭ ଶୁଭ ହେବ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାଶକ ହେବ ।' ଦିତି ଆପସ୍ତମ୍ବୀ ବ୍ରତ ଓ ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ସହ କଲେ, ଏବଂ କଶ୍ୟପ ଆତୁର ହୋଇ ଅଘ୍ରାୟଣ କରି, 'ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହେଉ' ବୋଲି ଆହୁତି ଦେଲେ । ଏହି ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଦାନବମାନେ ଅପସାରିଗଲେ, ଦିତି ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ । କଶ୍ୟପ ପୁନି ଦିତିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମ ମୁହଁ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ସ୍ତନ ବେଲ ଫଳ ପରି, ଅଠି ମୋତି ଲାଲ, ଚମକଦାର ତେଜସ୍ବୀ ଚର୍ମ ।' 'ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ନିଜ ଶରୀର ଭୁଲିଯାଏ । ଏହିପରି, ମୁଁ ଏହି ଗର୍ଭ ତୁମ ସ୍ତନରେ ରଖିଛି ।' 'ତୁମେ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ଏକଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଏହି ଗର୍ଭକୁ ସତର୍କତା ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ।' 'ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କଦାଚିତ୍ ଗଛମୂଳରେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।' 'ଉଖଳ, ମୁସଳ ଓ ଏପରି ଉପକରଣ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଖାଲି ଘର ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ ।' 'ପିଲାମାନଙ୍କ ଗୁହା, ଏଣ୍ଠି ଓ ଏପରି ଅସ୍ଥିର ସ୍ଥାନ ରେହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନଖ, କାର୍ବନ, ଅଖାଡ଼ା ମାଟି ଖୁଁଦିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।' 'ସବୁବେଳେ ଶୁଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଧିକ କ୍ଷୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଧାନ ଚିରା, କାର୍ବନ, ଅଖାଡ଼ା, ଅସ୍ଥି, ଖପର ଥିବା ସ୍ଥାନ ଏଡ଼ାଇବେ ।' 'ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠି ବିବାଦ କରନ୍ତି, ସେଠା ଏଡ଼ାଇବେ; ଶରୀରରେ ତେଲ ଲଗାଇବେ ନାହିଁ; ଚୁଲ ଖୋଲି ରଖିବେ ନାହିଁ; ଅପବିତ୍ର ରହିବେ ନାହିଁ ।' 'ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ କିମ୍ବା ତଳକୁ ରଖି ଶୁଇବେ ନାହିଁ; ଅନ୍ବସ୍ତ୍ର, ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ, କିମ୍ବା ଭିଜା ପାଦରେ ରହିବେ ନାହିଁ ।' 'ଅଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିବେ ନାହିଁ, ଅତି ହସିବେ ନାହିଁ; ସଦା ଭକ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ରହି ପୂଜା କରିବେ ।' 'ସମସ୍ତ ଔଷଧ ମିଶିତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ମୁଖ ହସେଇ ରହିବେ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁଖ ଚିନ୍ତା କରିବେ, କେବେ ବି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରିବେ ନାହିଁ ।' ତାପରେ ଦିତି କହିଲେ, 'ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ ଓ ବୃଦ୍ଧ, ମୋର ସ୍ତନ ଝୁଲିଯାଇଛି, ମୋ ମୁହଁ ଝୁରି ଯାଇଛି ।' ଏବଂ କହିଲେ, 'ମୋତେ ଏଭଳି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି' ବୋଲି କେବେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବିଦାୟ ନେଇ, ଦିତି ଚାଲିଗଲେ । ଏହା ଶୁଣି କଶ୍ୟପ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ ।' ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଦିତି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସରଣ କଲେ । ଏହା ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଲୋକ ଛାଡ଼ି ଦିତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏହି ଭିତରେ, ପାକାଶ୍ୟାପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କ ଦୃଢ଼ତା ଭଙ୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ମନେ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବାହ୍ୟରେ ମିଷ୍ଟ ଓ ଶିଳ୍ପ ଦେଖାଇଲେ ।