ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ କଦ୍ରୁ, ଖସା ଏବଂ ମୁନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ କହିବି। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ତୁଷିତ ନାମକ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ପରି, ବୈ୵ସ୍ୱତ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ—ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ମିତ୍ର, ଵରୁଣ, ଆର୍ୟମାନ, ଵିଵସ୍ଵତ, ସଵିତୃ, ପୂଷଣ, ଅଂଶୁମାନ ଏବଂ ଵିଷ୍ଣୁ। ଏହି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ହଜାର କିରଣର ଉଜ୍ଜ୍ଵଳତା ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଆଲୋକର ବିତରଣ କରିଥିଲେ। ମାରୀଚ ଏବଂ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଆଦିତିରୁ ଏହି ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଋଷି କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଉଦ୍ଭବ ଏବଂ ନାଶ ହୁଏ; ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟି ଚକ୍ରରେ ହୁଏ। ଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏବଂ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଚାରି ପୁତ୍ର—ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ଲାଦ, ସଂହ୍ଲାଦ ଏବଂ ହ୍ଲାଦ—ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ ଆୟୁଷ୍ମାନ, ଶିବି, ବାଷ୍କଲି ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଭାବରେ ଵିରୋଚନ; ଵିରୋଚନଙ୍କୁ ବଲି ପୁତ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥିଲେ। ବଲିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଣ ଜେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଅସୂର୍ୟ, ଵିଵସ୍ଵାନ, ଅଂଶୁତାପନ, ନିକୁମ୍ଭ, ଗୁର୍ଵକ୍ଷ, କୁକ୍ଷି, ଭୌମ, ଭୀଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁତ ଥିଲେ। ବାଣ ହଜାର ଭୁଜା ସହିତ ଅସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ତାଙ୍କ ସହରରେ ବାସ କରିଥିଲେ। ବାଣ ମହାକାଳ ରୁପେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ପିଣାକଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରିଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନ୍ଧକ ନାମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ଭୂତସଂତାପନ ଏବଂ ମହାନାଗ ଠାରୁ ସତର କୋଟି ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି, ମହାଶକ୍ତିର ଥିଲେ। ଦନୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଦେଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତି ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଦ୍ଵିରଷ୍ଟମୂର୍ଧା, ଶକୁନି, ଶଂକୁଶିରୋଧର, ଅୟୋମୁଖ, ଶମ୍ଭର, କପିଳ, ଵାମନ, ମାରୀଚି, ମାଗଧ, ହରି, ଗଜଶିରା, ନିଦ୍ରାଧର, କେତୁ, କେତୁବୀର୍ୟ, ଶତକ୍ରତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ରଗ୍ରହ, ଵଜ୍ରନାଭ, ଏକବସ୍ତ୍ର, ମହାବାହୁ, ଵଜ୍ରାକ୍ଷ, ତାରକ, ଅସିଲୋମା, ପୁଲୋମା, ବିକୁର୍ଵାଣ, ସ୍ଵର୍ଭାନୁ, ଵୃଷପର୍ଵନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦନୁପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସ୍ଵର୍ଭାନୁଙ୍କ ଝିଅ ସୁପ୍ରଭା ଥିଲେ; ପୁଲୋମାରୁ ଶଚୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ମୟାଙ୍କ ଝିଅ ଉପଦାନବୀ, ମଣ୍ଡୋଦରୀ ଏବଂ କୁହୁ ଥିଲେ; ଵୃଷପର୍ଵନଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ଚଣ୍ଡା ଥିଲେ। ପୁଲୋମା ଏବଂ କାଳକା, ଵୈଶ୍ଵନରଙ୍କ ଝିଅ, ମାରୀଚଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ବହୁ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି ଦୁଇଁରୁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଦାନବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ; ମାରୀଚ ପୌଲୋମା ଏବଂ କାଳକଞ୍ଜ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ହିରଣ୍ୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମାନବମାନେ ଅଜୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ। ଵିପ୍ରଚିତ୍ତି ସିଂହିକାରୁ ନଉ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ; ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ତେର ଭାଉପୁତ୍ର ଥିଲେ—କଂସ, ଶଂଖ, ନଳ, ଵାତାପି, ଇଲ୍ବଳ, ନାମୁଚି, ଖସ୍ରମ, ଆଂଜନ। ନରକ, କାଳନାଭ, ପରମାଣୁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳ୍ପବୀର୍ୟ ଦନୁବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ସଂହ୍ଲାଦ ଦୈତ୍ୟଠାରୁ ନିଵାତକବଚ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଜୟ ଥିଲେ; ଏହିମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ। ତାମ୍ରା, ମାରୀଚଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଛଅ ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ—ଶୁକୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଭାସୀ, ସୁଗୃଧ୍ରୀ, ଗୃଧ୍ରିକା, ଶୁଚି। ଶୁକୀ ଧର୍ମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଟିଆ ଏବଂ ଦୁଇଁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ; ଶ୍ୟେନୀ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ; ଭାସୀ କୁରର; ଗୃଧ୍ରିକା ଗୃଧ୍ର; ସୁଗୃଧ୍ରୀ ପରା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ; ଶୁଚି ହଂସ, କଉଁ, କାରଣ୍ଡ, ଜଳପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହିମାନେ ତାମ୍ରାର ଝିଅ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବେ ମୁଁ ଵିନତା ବିଷୟରେ କହିବି। ଵିନତାରୁ ଗରୁଡ, ପକ୍ଷୀମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଅରୁଣ, ପକ୍ଷୀମାନେର ନାୟକ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ସଉଦାମିନୀ ନାମକ ଝିଅ ଆକାଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ଅରୁଣଙ୍କୁ ସଂପାତି ଏବଂ ଜଟାୟୁ ପୁତ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥିଲେ; ସଂପାତିଙ୍କୁ ବଭ୍ରୁ ଏବଂ ଶୀଘ୍ରଗା ପୁତ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥିଲେ। ଜଟାୟୁଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଏବଂ ଶତଗାମୀ ପୁତ୍ର ଭାବେ ମିଳିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରପୁତି ଏବଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଥିଲେ। ସୁରସା ଠାରୁ ଏକ ହଜାର ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; କଦ୍ରୁ ନିୟମ ନିଷ୍ଠାରେ ଏକ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ସର୍ପ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷ, ବାସୁକି, କର୍କୋଟ, ଶଂଖ, ଏରାବତ, କମ୍ବଳ, ଧନଞ୍ଜୟ, ମହାନୀଳ, ପଦ୍ମ, ଅଶ୍ୱତର, ତକ୍ଷକ, ଏଲାପତ୍ର, ମହାପଦ୍ମ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବଳାହକ, ଶଂଖପାଳ, ମହାଶଂଖ, ପୁଷ୍ପଦଂଷ୍ଟ୍ର, ଶଂଖରୋମ, ନହୁଷ, ରମଣ, ପଣି, କପିଳ, ଦୁର୍ମୁଖ, ପତଞ୍ଜଳି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ଅନେକ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଥିଲେ। ଅଧିକାଂଶ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଜନମେଜୟଙ୍କ ଘରରେ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ, ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ସୁନମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ବଂଶାବଳୀର ଗାଥା ଦେବତା, ଦାନବ, ପକ୍ଷୀ, ସର୍ପ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯାହା ସୃଷ୍ଟି ଚକ୍ରରେ ପୁନଃପୁନଃ ଉଦ୍ଭବ ଏବଂ ନାଶ ହୁଏ।