ହରିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମନୋହର, ଧବା ଏବଂ ଶିବା ଥିଲେ। ଏହି ଶିବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୋଜବ, ଅଜଣା ଗତିର ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ। ଅନଳ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସମ ଗୁଣ ଥିବା ପୁତ୍ରମାନେ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାଖା ଏବଂ ବିଶାଖା ବେଦରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କାର୍ତ୍ତିକେୟ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ସ୍ମରଣୀୟ। ପ୍ରତ୍ୟୁଷାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଋଭୁ ଏବଂ ଦେବଳ ନାମକ ଋଷି ଥିଲେ। ପ୍ରଭାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯେଉଁଥିରେ ରାଜପ୍ରସାଦ, ମହଳ, ଉଦ୍ୟାନ, ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଭୂଷଣ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ତାଲ, ପାର୍କ ଓ କୁଆଁରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣକାରୀ ଭାବରେ ଥିଲେ। ଅଜଏକପାଦ, ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ରୈବତ, ହର, ବହୁରୂପ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ସୁରେଶ୍ୱର, ସାବିତ୍ର, ଜୟନ୍ତ, ପିନାକୀ, ଏବଂ ଅପରାଜିତ—ଏମାନେ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାମାନେ। ଏମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଏକାଠିଏଠି ଚଉଉଁଅଠି କୋଟି, ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏମାନେ ସୁରଭୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପୁତ୍ର ଓ ନାତି। ଏବେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପୁତ୍ର ଓ ନାତିମାନେ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି। ତାଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ଅଟି, ଡିଟି, ଦନୁ, ଅରିଷ୍ଟା, ସୁରସା, ସୁରଭୀ, ବିନତା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ଇରା, କଦ୍ରୁ, ଖସା ଓ ମୁନି। ଏମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ମାନ୍ବନ୍ତର ଅନ୍ତରାଳରେ ତୁଷିତ ଦେବତା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବଂ ବୈବସ୍ବତ ମାନ୍ବନ୍ତରରେ ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ ସ୍ମରଣୀୟ: ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ୟମନ, ବିବସ୍ୱତ, ସବିତୃ, ପୂଷଣ, ଅଂଶୁମାନ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ। ଏମାନେ ଆଦିତ୍ୟ, ହଜାର କିରଣ ଥିବା, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଭାବରେ ଜଣାଶୁ। ଏମାନେ ମାରୀଚ ଓ କଶ୍ୟପରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଆଦିତ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ। ଋଷି କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାନ୍ବନ୍ତରରେ ଉଦ୍ଭବ ଓ ନାଶ ପାଇଥିଲେ, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟି ଚକ୍ରରେ ହେଉଥିଲା। ଡିଟି କଶ୍ୟପରୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପାଇଥିଲେ: ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଓ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଚାରି ପୁତ୍ର ହେଲେ: ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ଲାଦ, ସଂହ୍ଲାଦ ଓ ହ୍ଲାଦ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆୟୁଷ୍ମାନ, ଶିବି, ବାଷ୍କଳି; ଚତୁର୍ଥ ବିରୋଚନ, ତାଙ୍କୁ ବଳି ନାମକ ପୁତ୍ର ମିଳିଥିଲା। ବଳିଙ୍କୁ ଏକଶ ଅଧିକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ବାଣ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁଣରେ ନିପୁଣ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଅସୂର୍ୟ, ବିବସ୍ୱାନ, ଅଂଶୁତାପନ, ନିକୁମ୍ଭ, ଗୁର୍ବକ୍ଷ, କୁକ୍ଷି, ଭୌମ, ଭୀଷଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ, ତଥା ବାଣ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ। ବାଣ ହଜାର ହାତ ଥିବା, ଅସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ନିପୁଣ; ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସହରରେ ବସିଥିଲେ। ବାଣ ମହାକାଳ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ ଏବଂ ପିନାକଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ହାସଲ କଲେ। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନ୍ଧକ, ଭୂତସଂତାପନ ଓ ମହାନାଗ ଥିଲେ; ଏମାନଙ୍କ ରୁ ସତର କୋଟି ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ଏମାନେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି, ବଡ଼ ଆକାର, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦନୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଶତ ପୁତ୍ର ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ପ୍ରଧାନ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ଦ୍ୱିରଷ୍ଟମୂର୍ଧା, ଶକୁନି, ଶଂକୁଶିରୋଧର, ଅୟୋମୁଖ, ଶମ୍ଭର, କପିଳ, ବାମନ, ମାରୀଚି, ମାଗଧ, ହରି, ଗଜଶିର, ନିଦ୍ରାଧର, କେତୁ, କେତୁବୀର୍ୟ, ଶତକ୍ରତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ରଗ୍ରହ, ଵଜ୍ରନାଭ, ଏକବସ୍ତ୍ର, ମହାବାହୁ, ଵଜ୍ରାକ୍ଷ, ତାରକ, ଅସିଲୋମା, ପୁଲୋମା, ବିକୁର୍ବାଣ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବନ—ଏମାନେ ଦନୁଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ପୁତ୍ର। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଜଉଁ ଦୁହିତୀ ସୁପ୍ରଭା, ପୁଲୋମାରୁ ଶଚୀ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ମୟାଙ୍କ ଦୁହିତୀ ଉପଦାନବୀ, ମଣ୍ଡୋଦରୀ ଓ କୁହୁ; ବୃଷପର୍ବନଙ୍କ ଦୁହିତୀ ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ସୁନ୍ଦରୀ, ଚଣ୍ଡା। ପୁଲୋମା ଓ କାଳକା, ଦୁଇ ଦୁହିତୀ ଭାଇଶ୍ୱନରଙ୍କ, ମାରୀଚଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ଅନେକ ପୁତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଷଠି ହଜାର ଦାନବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ମାରୀଚି ପୌଲୋମା ଓ କାଳକଞ୍ଜ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏମାନେ ହିରଣ୍ୟପୁରରେ ବସିଥିଲେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବର ପାଇଥିଲେ, ମାନବମାନେ ଅଜୟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ। ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ସିଂହିକାରୁ ନଉ ପୁତ୍ର ପାଇଥିଲେ; ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ତେର ଭାଉପୋ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। କଂସ, ଶଂଖ, ନଳ, ବାତାପି, ଇଲ୍ବଳ, ନାମୁଚି, ଖସ୍ରମ, ଆଞ୍ଜନ, ନରକ, କାଳନାଭ, ପରମାଣୁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳ୍ପବୀର୍ୟ—ଏମାନେ ଦନୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲେ। ସଂହ୍ଲାଦ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ନିବାତକବଚ ନାମକ ଦୈତ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଅଜୟ ଥିଲେ। ଏମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲେ। ତାମ୍ରା, ମାରୀଚଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଛଅ ଦୁହିତୀ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ: ଶୁକୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଭାସୀ, ସୁଗୃଧ୍ରୀ, ଗୃଧ୍ରିକା, ଶୁଚି। ଶୁକୀ ଧର୍ମରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିବା, ପରିକି ଓ ଉଲୁକ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଶ୍ୟେନୀ ନେଉଁକୁ, ଭାସୀ କୁରରାକୁ, ଗୃଧ୍ରିକା ଗୃଧ୍ରକୁ, ସୁଗୃଧ୍ରୀ ପାଉଁକୁ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବଂଶ ବିସ୍ତାର ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ପଦ୍ମ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।