ଏହିପରି, ଦେବମାତାମାନଙ୍କର ଆଦିଠାରୁ ସୃଷ୍ଟିର ବିସ୍ତୃତି କିପରି ହେଲା, ଏହାକୁ ଏବେ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବି। ତାଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଙ୍ଗୀରାସଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ଏବେ ଧର୍ମଙ୍କର ଜଣେ-ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ନାମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବସୁ, ଜାମି, ଲମ୍ବା, ଭାନୁ, ମାରୁତ୍ବତୀ, ସଙ୍କଳ୍ପା, ମୁହୂର୍ତ୍ତା, ସାଧ୍ୟା ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଶ୍ୱା—ଏହିମାନେ ଧର୍ମଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ। ବିଶ୍ୱାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ, ସାଧ୍ୟାଙ୍କୁ ସାଧ୍ୟଦେବମାନେ, ମାରୁତ୍ବତୀଙ୍କୁ ମାରୁତମାନେ, ବସୁଙ୍କୁ ବସୁମାନେ, ଭାନୁଙ୍କୁ ଭାନୁମାନେ, ମୁହୂର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନେ, ଲମ୍ବାଙ୍କୁ ଘୋଷା, ନାଗବୀଥିରେ ଜାମିଜା, ଭୂମିରୁ ମାରୁନ୍ଧତୀ, ସଙ୍କଳ୍ପାଙ୍କୁ ସଙ୍କଳ୍ପ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏମିତି ଦେବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିଲେ। ବସୁମାନେ ଅଷ୍ଟଜନ—ଆପ, ଧ୍ରୁବ, ସୋମ, ଧରା, ଅନିଳ, ଅନଳ, ପ୍ରତ୍ୟୂଷ, ପ୍ରଭାସ। ଆପଙ୍କର ଚାରିପୁଆ: ଶ୍ରାନ୍ତ, ବୈତଣ୍ଡ, ଶାନ୍ତ, ଏବଂ ଋଷି ବଭ୍ରୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ। ଧ୍ରୁବଙ୍କୁ କାଳ, ସୋମଙ୍କୁ ବର୍ଚ୍ଚା, ଧରାଙ୍କୁ ଦ୍ରବିଣ ଏବଂ ହବ୍ୟବାହ, କଳ୍ପାନ୍ତରେ ପ୍ରାଣ, ରମଣ, ଶିଶିର ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ହରିଙ୍କୁ ମନୋହର, ଧବ, ଶିବ; ଶିବଙ୍କୁ ମନୋଜବ ନାମକ ପୁଅ, ଯିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ଗତି ଦେଇଥିଲେ। ଅନଳଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ଗୁଣବିଶିଷ୍ଟ ପୁଅ ମିଳିଥିଲେ—ଶାଖ ଏବଂ ବିଶାଖ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କୃତ୍ତିକାମାନେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ। ପ୍ରତ୍ୟୂଷଙ୍କୁ ଋଭୁ ଓ ଦେବଳ ନାମକ ଋଷି ପୁଅ। ପ୍ରଭାସଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଯିଏ ଦେବମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ବୈଶ୍ୟକର୍ମୀ, ରାଜପ୍ରାସାଦ, ଉଦ୍ୟାନ, ମୂର୍ତ୍ତି, ଭୂଷଣ ତିଆରି କରନ୍ତି। ତାଳା, ବଗିଚା, ଅଖାଡ଼ା, କୁଆଁ ଭିତରେ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସେ ନିର୍ମାତା। ଏହି ବସୁମାନଙ୍କ ପରେ ଏକାଇକପାଦ, ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ବିରୂପାକ୍ଷ, ରୈବତ, ହର, ବହୁରୂପ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ସୁରେଶ୍ୱର, ସାବିତ୍ର, ଜୟନ୍ତ, ପିଣାକୀ, ଅପରାଜିତ—ଏହି ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ-ନାତି ଏକାଶୀ କୋଟି, ଅବିନାଶୀ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହିମାନେ ସୁରଭୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏବେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପୁଅ-ନାତି ବିଷୟରେ କହିବି। ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ: ଅଦିତି, ଦିତି, ଦାନୁ, ଅରିଷ୍ଟା, ସୁରସା, ସୁରଭୀ, ବିନତା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ଇରା, କଦ୍ରୁ, ଖସା, ଏବଂ ମୁନି। ଏମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ତୁଷିତ ଦେବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଅନ୍ତରରେ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ବୈବସ୍ବତ ମନୁଅନ୍ତରରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ: ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ୟମାନ, ବିବସ୍ବାନ୍, ସବିତା, ପୂଷା, ଅଂଶୁମାନ୍, ବିଷ୍ଣୁ—ଏହିମାନେ ଆଦିତ୍ୟ, ସହସ୍ରକିରଣ, ଆଲୋକଦାତା। ଏହିମାନେ ମାରୀଚ ଏବଂ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଅଦିତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରଧାରୀ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଉଦ୍ଭବ ଓ ଲୟ ପାଉଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦୁଇପୁଅ ଦିଆଯାଇଥିଲେ: ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏବଂ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଚାରିପୁଅ ଥିଲେ: ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ଲାଦ, ସଂହ୍ଲାଦ, ହ୍ଲାଦ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଆୟୁଷ୍ମାନ୍, ଶିବି, ବାଷ୍କଳି ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ବିରୋଚନ; ବିରୋଚନଙ୍କୁ ବଳି ନାମକ ପୁଅ। ବଳିଙ୍କୁ ଶତପୁତ୍ର ଥିଲେ, ବାଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଅସୂର୍ୟ, ବିବସ୍ବାନ୍, ଅଂଶୁତାପନ, ନିକୁମ୍ଭ, ଗୁର୍ବକ୍ଷ, କୁକ୍ଷି, ଭୌମ, ଭୀଷଣ ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ। ବାଣ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ହଜାର ହାତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ତାଙ୍କ ସହରେ ବାସ କରିଥିଲେ। ବାଣ ମହାକାଳ ଦେବ ଓ ପିଣାକଧାରୀଙ୍କ ସାଖ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକ ନାମକ ପୁଅ ଏବଂ ଭୂତସନ୍ତାପନ, ମହାନାଗ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ-ନାତି ଏକାତରି କୋଟି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଶାଳ ଦେହ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରୀ। ଦାନୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଶତପୁତ୍ର ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ପ୍ରଧାନ, ଦ୍ୱିରଷ୍ଟମୂର୍ଦ୍ଧା, ଶକୁନି, ଶଂକୁଶିରୋଧର, ଅୟୋମୁଖ, ଶମ୍ଭର, କପିଳ, ବାମନ, ମାରୀଚି, ମାଗଧ, ହରି, ଗଜଶିର, ନିଦ୍ରାଧର, କେତୁ, କେତୁବୀର୍ୟ, ଶତକ୍ରତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ରଗ୍ରହ, ବଜ୍ରନାଭ, ଏକବସ୍ତ୍ର, ମହାବାହୁ, ବଜ୍ରାକ୍ଷ, ତାରକ, ଅସିଲୋମା, ପୁଲୋମା, ବିକୁର୍ବାଣ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବଣ—ଏହିମାନେ ଦାନୁଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ପୁଅ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କୁ ସୁପ୍ରଭା ନାମକ କନ୍ୟା, ପୁଲୋମାଙ୍କୁ ଶଚୀ, ମୟଙ୍କୁ ଉପଦାନବୀ, ଏବଂ ମଣ୍ଡୋଦରୀ, କୁହୂ; ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କୁ ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ସୁନ୍ଦରୀ, ଚଣ୍ଡା ନାମକ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ଏହିପରି ଦେବ, ଦାନବ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ମହାଶକ୍ତିମାନ ସନ୍ତାନମାନେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପି ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମହାପୁରୁଷ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।