ସେଠି, ତୁମର ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ପୁନଃ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ହୋଇଗଲା; ତୁମେ ନିରନ୍ତର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ପୂଜା କରିଥିଲା, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଜୀବନର ଶେଷରେ, ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ମୋର ନିଜ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବ; ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଖୁସି ହେଉଛି, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ପାପୀ ଜୀବ ପ୍ରବୃତ୍ତି ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହେବା। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଯଦି କେହି ଉପରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛି, ତେବେ ଏକ ସତ୍ଜନ ମଧ୍ୟ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଯାଏ; ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋତେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିବାରୁ ଶୁଭ ହେଉ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦେବି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରିବେନି। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ମୁଁ ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କଥା ଶୁଣିଛି। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ—ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ। କେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଆପଣ ଖୁସି ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ କେଉଁ ଉପରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତି? ମହାପ୍ରଭୁ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର ହୃଦୟରେ ସନ୍ତୋଷ ଆଣେ—ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସଂପୃକ୍ତ ବିଷୟ ଉପରେ କଥାହେବି: ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା କରୁଣାଶୀଳ ଓ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛି; ଯିଏ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏବଂ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯିଏ ଚାହିଁଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରେ, ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଓ ଅପମାନରେ ଏକା ରହିଥାଏ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯିଏ ମୋତେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଶରୀରରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ଜାଣିଥାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେନି, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରେ, ଏବଂ ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଚାହେଁ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯିଏ ନିଜ କଥାକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପାଳନ କରେ, ଏବଂ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଯିଏ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମନ ସଦା ମୋତେ ଲଗାଇଏ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଏହିଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ ମନେ ରଖ, ଯାହାରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଛି। ଏବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋତେ କିପରି ରୂପରେ କ୍ରୋଧ ଆସେ, ତାହା ଶୁଣ: ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରି ଖୁସି ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ପ୍ରତି ନିର୍ମମ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା କ୍ରୋଧିତ ଓ ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ; ଯିଏ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ, ନିର୍ଦୟ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, କବିମାନଙ୍କ କୃତି ନଷ୍ଟ କରେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ବିନା ଜନକ, ପତ୍ନୀ, ଭାଇ, ବୋନ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ; ଯିଏ ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତାରେ ଜନକଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ; ଯିଏ ଉଦ୍ୟାନ କଟିଦିଏ, ଜଳାଶୟ ନଷ୍ଟ କରେ, ଗ୍ରାମ ନଷ୍ଟ କରେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରେ; ଅନ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହୁଏ, ଅପରାଧ କଥା ଶୁଣିଥାଏ, ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ଅସହାୟଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ହରଣ କରେ, ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗୋକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ଅପପତ୍ନୀର ପତି ହୁଏ, ପିପଳ ଗଛ କଟିଦିଏ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ କରେ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ଅତି ଆସକ୍ତି ରଖେ, ଲୋଭରେ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଖାଇଥାଏ, ବେଦ ନିନ୍ଦା କରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାରେ ଲଗାଇଥାଏ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦ୍ରୋହ କରେ, ଧାତ୍ରୀ ଗଛ କଟିଦିଏ, ଅଭିଲାଷାରେ ଦିନେ ସଂଗମ କରେ, ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ଅବିବେକରେ ଯେଉଁ ନାରୀର ରଜସ୍ୱା ଦେଖିନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଯାଏ, ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଯେଉଁଠି ଉପବାସରେ ଲଗାଇଅଛି ଲୋକଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରେ, ଅମାବାସ୍ୟା କିମ୍ବା ଅତିଥି ଦିନ ରାତିରେ ଖାଇଥାଏ, ରବିବାରେ ଦୁଇ ବେଳ ଖାଇଥାଏ, ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ମାଂସ, ଯୌନ, ତେଲ ତ୍ୟାଗ କରେନି, ଏବଂ ଏହି ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରେନି, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା କ୍ରୋଧିତ; ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା କ୍ରୋଧିତ ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ। ଵ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏପରି କଥା କହି ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ରୁତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୟନରୁ ଉଠି, ନିଦ୍ରା ତ୍ୟାଗ କରିଲେ; କେଶବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ହରିରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେଲେ। ସେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, କ୍ରିୟାରେ ଲଗିଗଲେ; ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଖାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ। ମୁଁ ଜାଣିନି ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାରେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ; ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି—ଶୁଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜାଇମିନି। ହରିଙ୍କୁ ଏକଥର ପୂଜା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥିତି ମିଳେ; ଏହି ଜଗତରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ, ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ଲଭ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିତରେ ଭକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା। ସୂତ କହିଲେ: ଏକାଦଶୀର ଫଳ ଶୁଣି ଜାଇମିନି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ କହିଲେ। ଜାଇମିନି କହିଲେ: ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିଛି; ଏବେ ମୋତେ ତୁଳସୀର ମହିମା କହନ୍ତୁ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପାପ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଵ୍ୟାସ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁଳସୀ ମହାପୁଣ୍ୟବତୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ସେବା କରନ୍ତି; ସେ ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।