ଏକ ଦିନ, ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତର ଅନେକ ପାପରେ ଭାରି, ଜନ୍ମିନୀ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିଲେ—ଓ ଦେବୀ, ଆପଣ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଏତେ ଦୀର୍ଘ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଲା। ନିଜର ଅନେକ ଜନ୍ମର ମହାପାପ ଶୁନ୍ୟ ହେଇଯାଇଥିଲା। ଏହିପରେ, ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେଲେ। ତାପରେ, ତିନି ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଜାହ୍ନବୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ନଦୀ ଧାରା ପାଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଉପାସନା କରି, ମନ୍ତ୍ର ବାଚନ କଲେ—“ଓ ଗଙ୍ଗା ଦେବୀ, ଜଗତର ମା, ଆପଣଙ୍କର ଚରଣ ଜଳରେ ମୁଁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି, ଦୟାକରି ମୋର ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ମହାପୁନ୍ୟ ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ। ଏହିପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଚରଣକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି, ଗଙ୍ଗା ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ପ୍ରଣାମ।” ଏହିପରେ, ଭକ୍ତିରେ ଭରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ। ସ୍ନାନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଜନ୍ମିନୀ ନଦୀ ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, “ଗଙ୍ଗା” ଉଚ୍ଚାରଣ କରି। ଗଙ୍ଗା ମାଁ, ଆପଣଙ୍କର ମୃଦୁ ମାଟି ମୋର ଶରୀରକୁ ଲଗିଲା, ଏହା ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଖୋଜ କରନ୍ତୁ। ଗଙ୍ଗା ମାଟି ଲଗି, “ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା” ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଦେହ ଧୋଇଲେ। ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ମାଟି ନେଇ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭକ୍ତିରେ ସ୍ନାନ କଲେ। “ଓ ଗଙ୍ଗା, ବ୍ରହ୍ମ ରୂପା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରୁଛି, ଘୋଷିତ ଫଳ ଦିଅ।” ଏହିପରେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, ଗଙ୍ଗା-ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଗଙ୍ଗା ମାଁରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତ ହେଇ, ଶରୀରକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁଛିଲେ; ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ବସ୍ତ୍ର ବା ସ୍ନାନ ଜଳ ଛାଡିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଦାନ୍ତ ଦୋଇବା ଅନୁଚିତ; ଅଜ୍ଞାନରେ ଏହା କଲେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ପୁନ୍ୟ ମିଳେ ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତେ ଦାନ୍ତ ଦୋଇବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟଠାରେ କରି, ରାତିର ଆଶ୍ରୟ ଛାଡି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗଙ୍ଗାରେ ବାହାର ଭୂମିରେ ପା ଦେଇ ସ୍ନାନ କଲେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ସ୍ନାନ ସମାପ୍ତ ହେଲା ପରେ, ଗଙ୍ଗା ମାଟି ଶରୀରର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଲଗାଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ତର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ନିୟମ। ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ତର୍ପଣ କଲେ, ପିତୃଗଣ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏ ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ପିତୃ ପୂଜା କଲେ, ପିତୃଗଣ ଦେବଲୋକରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି। ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ, ଉପବାସ, ଦାନ, ଦେବ ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କଲେ, ସେଗୁଡିକ ଅବିନାଶୀ ହୋଇ ରହେ। ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ, ଉପବାସ, ପଞ୍ଚ ମହାୟଜ୍ଞ କରି, ଗଙ୍ଗାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଗଙ୍ଗା ଦେବୀ ଓ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରତିମାକୁ ଦିବ୍ୟ ନାରିକେଲ ଜଳରେ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଜାହ୍ନବୀ ପ୍ରତିମା ଥିଲେ, ନାରିକେଲ ଜଳ ଜାହ୍ନବୀ ଜଳରେ ଦିଆଯିବା ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଜାହ୍ନବୀକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ, ଘୃତ ଦୀପ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫୁଲ, ପକ୍କ ଫଳ, ଉତ୍ତମ ନୈବେଦ୍ୟ, ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାନୀୟ ଜଳ, ଖଦିର ମିଶ୍ରିତ ତାମ୍ବୁଳ, ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଦେବୀ ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ବିଭିନ୍ନ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜା ସମାପ୍ତ ହେଲା ପରେ, ଦେବୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ତିନି ଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ନଦୀ କୂଳରେ ଉପବାସ ରହି, “ଓ ଜାହ୍ନୁ କନ୍ୟା, ମୁଁ ଖାଇବି; ଏହିପରି ମୋର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ, ଅପାପା” ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଜନ୍ମିନୀ ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ, ବାଣୀରେ ଉତ୍ସାହରେ ରାତି ଜାଗି, ନିଦ୍ରାକୁ ଜୟ କରି ଦୀଘାନନ୍ଦରେ ରହିଲେ। ଯଦି ଶକ୍ତି ନଥାଏ, ଫଳ ଖାଇ ପାରିବେ; ଭାତ ଏକା ଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ରାନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପ୍ରଭାତେ ଗଙ୍ଗା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପୂଜା କରି, ଜାଇମିନୀ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। “ଓ ନଦୀ ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋର ସମସ୍ତ ପୂଜା ଓ ଜାଗରଣ ଅବିନାଶୀ ରହୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ।” ଏହିପରି କହି, ପ୍ରଣାମ କରି, ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ଦୈନିକ କ୍ରିୟା କରି, ପରିବାର ସହିତ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କଲେ। ଏହିପରି ଜାହ୍ନବୀ ତୀରେ ଉପବାସ କରିଥିଲେ, ଶୁଣ, ବାଳକ, କେତେ ପୁନ୍ୟ ମିଳେ। ଅନେକ ଜନ୍ମର ପାପ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ରୂପ ଧରି, ବିଷ୍ଣୁ ନଗରକୁ ପହଁଚି, ବିଷ୍ଣୁ ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। କୋଟି ବର୍ଷ, କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଏ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁ ନଗରରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ଯାଇ, ସେଠି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ନ ପାରିଥିବା ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେଠି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାଳ ରହି, ବ୍ରହ୍ମାର ସମୟ ଶେଷ ହେଲେ, ଶୋଭାମୟ ରଥ ଚଢି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଗଣପତି ଦେବ ରୂପ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶିବ ନଗରରେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାଳ ରହି, ପୁନଃ, ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଯାଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବାସବ ଭଳି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।