ସେଇ ସମୟରେ କିଏକି ଜଣେ କହିଲେ, "ଆମ ପୁଅର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ନାଶ ହେବେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ନରକର ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ।" ପୁଅର କୃପାରେ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରି ଭ୍ରମରେ ଘରକୁ ଫେରିଯିବେ, ତାହାଲେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ନିରାଶ ହେଇଯାନ୍ତି, ଯେପରି ବିଦାୟ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯଦି ସେ ଉପହାର ଆଣିବେ, କିମ୍ବା କାମକ୍ରିୟା କରିବେ, କିମ୍ବା ଝୁଲା, ଘୋଡା କିମ୍ବା ହାତୀରେ ଚଡ଼ିବେ। ଗଙ୍ଗା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଚପଲା, ଛତା ପିନ୍ଧିବା ଦୂରରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍; ରାସ୍ତାର କଷ୍ଟ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିକୁ କଷ୍ଟ ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଘରର ସୁବିଧା କିମ୍ବା ଘରେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନ କରିବା ଚିନ୍ତା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା କିମ୍ବା ଅସ୍ତିକ ବିପରୀତ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦୁଇଥର ଖାଇବା, ଝଗଡ଼ା, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅପବାଦ, ଲୋଭ, ଅଭିମାନ, କ୍ରୋଧ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଗଙ୍ଗା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅତି ହସିବା ଓ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିଜକୁ ଶୟା ଉପରେ ଶୁଇଥିବା, ଭୂମିରେ ଶୁଇଥିବା ଭାବିବା ଉଚିତ୍। ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଲୋକେ ଗଙ୍ଗାର ଶୁଭ ନାମ ଓ ଜହ୍ନବୀ ଦେବୀଙ୍କର ମହିମା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ ଭାବରେ କହିବା ଉଚିତ୍: "ଓ ଗଙ୍ଗା, ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱର ମାଆ, ମୋତେ ତୁମେ ଦର୍ଶନ ଦିଅ।" ଏପରି ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର କରିବା ଉଚିତ୍: "ହାୟ, କିପରି ମୁଁ ଘର ଛାଡ଼ିଲି, କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲି?" କିନ୍ତୁ ଏପରି କ୍ଳାନ୍ତିର ଅଭିଯୋଗ କରିଥିବା ଲୋକ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଉନାହିଁ: "ମୋର ଶଯ୍ୟା କେଉଁଠି, ମୋର ପତ୍ନୀ କେଉଁଠି, ମୋର ପ୍ରିୟ ଘର କେଉଁଠି?" "ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭୂମିରେ ଶୁଇଛି; କିପରି ଏଠାକୁ ଆସିଲି? ଘରର ଧନ, ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟ ସମ୍ପତ୍ତି ଅବସ୍ଥା କଣ?" "କିଏ ଦିନରେ ମୁଁ ପୁଣି ଘରକୁ ଫେରିବି?" ଏପରି ଚିନ୍ତାରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାନ୍ତି ନାହିଁ। ଦ୍ୱିଜ ଜନ, ଏହି ଗଙ୍ଗା ଯାତ୍ରା ତୁମେ ତାଙ୍କର ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। "ହେ ନଦୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ କୃପାରେ ମୋତେ ଅବିଗ୍ନ ସିଦ୍ଧି ଦିଅ," ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଜୈମିନୀ, ଘରରୁ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍; ଅତି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କିମ୍ବା ଅତି ଦୀର୍ଘ ଏହି ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗଙ୍ଗା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପ୍ରୟାଗରେ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ଅର୍ଧ ଫଳ ହାରାଯିବ। ଅନେକ ଜନ୍ମର ଯେଉଁ ପାପ, ବଡ଼ କିମ୍ବା ଛୋଟ, ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ନାଶ ହେବ। ଏପରି କହି ଜ୍ଞାନୀ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ମାଆ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍: "ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ଫଳବତ୍, ମୋର ଜୀବନ ଉତ୍ତମ ହେଲା।" "ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ଦେଖିଲି; ତୁମ ଦର୍ଶନରେ ମୋର ବଡ଼ ପାପ ନାଶ ହେଲା।" "କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ହେଲା;" ଏହିପରି କହି ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେଲେ। ଦେବୀ ଜହ୍ନବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କଲେ; ତାଲ ନଦୀ ପାଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଏଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଓ ଗଙ୍ଗା, ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱର ମାଆ, ତୁମ ପଦଯୁଗଳର ଜଳ" "ମୁଁ ଛୁଇଁଛି, ଦୟା କରି ମୋର ଅପରାଧ କ୍ଷମା କର; ତୁମ ପବିତ୍ର ଜଳ, ଓ ଶୁଭା, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଶିଖର।" "ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମ ପଦଯୁଗଳକୁ ଛୁଇଁଛି, ଓ ଗଙ୍ଗା, ଦେବୀ, ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।" ଏହିପରି ଭକ୍ତିରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଲେ। ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି "ଗଙ୍ଗା" ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ; ତୁମ ଅତି ମୃଦୁ ମାଟି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ମୋର ଶରୀର ଲିପ୍ତ ହେଲା, ଓ ମାଆ, ପାପ ଦୂର କର। ଗଙ୍ଗାର ମାଟି ଲିପ୍ତ ହୋଇ "ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ମଳ ନାଶ ହୁଏ; ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ମାଟି ନେବା ଉଚିତ୍। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମାଟି ନେଇ, ଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। "ଓ ଗଙ୍ଗା, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ମୁଁ ଏହି ସ୍ନାନ କରୁଛି; ତୁମ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଫଳ ଦିଅ।" ତାପରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜ୍ଞାନୀ ଗଙ୍ଗା, ବିଶ୍ୱର ମାଆରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ଗଙ୍ଗା-ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶରୀରକୁ ପୋଷାପୋଷି କପଡ଼ରେ ପୁଛିବା ଉଚିତ୍; କପଡ଼ ଓ ସ୍ନାନରେ ବ୍ୟବହୃତ ଜଳ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଦନ୍ତମନ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଜ୍ଞାନରେ କଲେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତରେ ଦନ୍ତମନ୍ଜନ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କରିବା ଉଚିତ୍; ରାତିରି ନିବାସ ଛାଡ଼ି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯିଏ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ବାହାର ଭୂମିରେ ପଦ ରଖି ନାହିଁ, ସେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇ ନାହିଁ। ସ୍ନାନ କରି ଜ୍ଞାନୀ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଗଙ୍ଗା ମାଟି ଲିପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍; ତାପରେ ନିଶ୍ଚଳ ମନରେ ତର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯିଏ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ତର୍ପଣ କରିବେ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଅନେକ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବେ। ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଲୋକଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ଦେବତା ଲୋକରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବେ। ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଉପବାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଦାନ, ଦେବତା ପୂଜା, ବିଜୟ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଏଠାରେ କରିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ନାଶ ହେଉନାହିଁ।