ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ନିଜ ସ୍ୱନଗରକୁ, ଯାହା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ଏପଟେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସୋଳ ହଜାର ଗୋଟିଏ ରାନୀଠାରୁ ଦଶ ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ କେତେ ହେଲେ ତାହା କହିବାଠାରୁ ବାହାର। ଏଠାରେ କହାଯାଏ: "ଅଷ୍ଟ ଶତ ପୁଅ ଓ ଦଶ ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।" ଏମିତି, ଅସଂଖ୍ୟ ଯାଦବମାନେ ଭୂମିକୁ ପୂରିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀର ଭାର ନେଇ ଆଶଙ୍କା କରି, କୃଷ୍ଣ ଏହି ଯାଦବମାନଙ୍କୁ ନାଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଏକ ଋଷିଙ୍କ ଶାପକୁ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଚିନ୍ତା କଲେ। ଗୋଟେ ଦିନ, ସମସ୍ତ ଯୁବ ଯାଦବମାନେ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପାଖକୁ ଖେଳିବାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ବଡ଼ ଋଷି କଣ୍ବଙ୍କୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ ଦେଖି, ସମ୍ବାଙ୍କୁ—ଯାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅ—ମାୟାବଳେ ଜଣେ ଜନନୀ ରୂପେ ପରିଣତ କରି, ତାଙ୍କ ପେଟରେ ଏକ ଲୋହା ଗଦା ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ଋଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ନମସ୍କାର କରି, ସମ୍ବାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ପଚାରିଲେ: "ଏହି ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେବେ କି କନ୍ୟା?" ଋଷି କଣ୍ବ ସେମାନଙ୍କ ମନସ୍ଥିତି ବୁଝି, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ: "ଏହି ଗଦା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ନାଷ୍ଟ ହେବେ।" ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଅତି ଆତଙ୍କିତ ହେଲା। ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ କାହାଣୀ ଓ ଋଷିଙ୍କ କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। କୃଷ୍ଣ ତା ପରେ ଗଦାଟିକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରି ପାଣିରେ ଫେଳାଇଦେଲେ। ଏହି ଚୁର୍ଣ୍ଣ ଥରୁ ବଜ୍ର ସମାନ କଠିନ ବଡ଼ ଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଗଦାର ଅବଶିଷ୍ଟ ଟିକିଏ ଅଂଶ ଏକ ମାଛ ଗିଳିଗଲା; ଏହି ମାଛଟିକୁ ଏକ ଶିକାରୀ ଧରି, ତାଙ୍କ ପେଟରୁ ଲୋହା ଟିକିଏ ବାହାର କରି, ତାହାକୁ ତୀରର ଫଳା ରୂପେ ତିଆରି କଲା। ଏକ ଦିନ, ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ—ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ଭାରୁଣୀ ମଦ୍ୟପାନ କରି, ମତାଳି ହେଲେ। ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଅପମାନ କରି, କଠୋର କଥା କହି, ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସମସ୍ତେ ନାଷ୍ଟ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ଏକ କାମଧେନୁ ଛାୟାରେ ଶୋଇଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଶିକାରୀ ଧନୁ ଓ ତୀର ଧରି ରକ୍ଷକ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏଭଳି, ସମସ୍ତେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରି, ନିଜ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରୟାଣ କଲେ। ଏପରି, ଗଦା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନାଷ୍ଟ କରି, ଏକମାତ୍ର ଦେବତା, ବହୁ ସେନାରେ ଘିରି, ବଡ଼ ଗଛ ଛାୟାରେ ଶୋଇ ନିଜ ସ୍ୱ-ସ୍ୱରୂପ ଚିନ୍ତନ କରି, ଚତୁର୍ବ୍ୟୂହ ବ୍ୟୁହରେ ନିଜ ଘୁଣ୍ଡି ମାଟିରେ ରଖି, ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କାଳର ପ୍ରଭାବରେ ଏକ ଶିକାରୀ ହରିଙ୍କ ପଦପଦ୍ମ, ଚକ୍ର, ବଜ୍ର, ଧ୍ୱଜ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଚିହ୍ନିତ ଅତି ଲାଲ ପାଦ ଦେଖି, ତାହାକୁ ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ କଲା। ସେହି କ୍ଷଣରେ, ଏହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଟେ ବୁଝି, ଶିକାରୀ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କହିଲା: "ମୋ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ଅମୃତମୟ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଇ, କହିଲେ: "ତୁମେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନାହାଁ," ଏବଂ ଭୟଭୀତ ଶିକାରୀକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ। ଏପରି, ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକ ଯୋଗୀମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଶାଶ୍ୱତ, ଅବ୍ୟବାହାରିକ, ଉପନିଷଦ ମୟ, ସେହି ଲୋକ ଦାନ କଲେ। ସେଇ କ୍ଷଣରେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି, ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୈଷ୍ଣବ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ପଞ୍ଚ ଉପନିଷଦ ମୟ ଦେହରେ, ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ଦେବଙ୍କ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଘିରିଥିବା, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଉଜ୍ୱଳ, ସୁନା ମୟ ଏକମାତ୍ର ବାସୁଦେବ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାରୁକ ରଥ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଏହିବେଳେ ଦେଶ କରିଲେ: "ମୋ ପରି ଅର୍ଜୁନକୁ ଆଣ, ପୂର୍ବବତ୍।" ଦାରୁକ ମନର ତୁରନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥ ଚଢ଼ି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏପରି, ଅର୍ଜୁନ ରାନୀମାନେ ସହ ରଥ ଚଢ଼ି, ବିବାହ କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ପଚାରିଲେ: "ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?" କୃଷ୍ଣ କହିଲେ: "ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ମୋ ଲୋକକୁ ଯିବି। ତୁମେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯାଇ, ମୋ ଅଠ ଜଣ ରାନୀ—ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ତିଅଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋ ଦେହ ପାଖକୁ ପଠାଇଦିଅ।" ଅର୍ଜୁନ ଦାରୁକ ସହିତ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରି, ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମାନବ ଦେହ—ଯାହା ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ପାଳନ ଓ ବିନାଶର କାରଣ, ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରିଥିବା ପଦାର୍ଥ, ଦୁଃଖ ରହିତ, ବାସୁଦେବ ସାର—ତ୍ୟାଗ କରି, ଗରୁଡ଼ ଚଢ଼ି, ମହାମୁନିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାବେଳେ, ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଏହି ସମସ୍ତ କାହାଣୀ ବାସୁଦେବ, ଉଗ୍ରସେନ, ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ରାନୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଦ୍ୱାରାବତୀର ସମସ୍ତ ପୌରବାସୀ ଓ ନାରୀମାନେ ଅନ୍ତଃପୁର ଛାଡ଼ି, ବାସୁଦେବ, ଉଗ୍ରସେନ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ହରିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ବାସୁଦେବ, ଉଗ୍ରସେନ, ଅକୃର ଓ ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ଯାଦବମାନେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଶାଶ୍ୱତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ରେବତୀ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ସେହି ଦେହ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ସ୍ୱାମୀ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରି, ରୁକ୍ମପୁତ୍ରୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସହିତ, ଉଷା ଅନିରୁଦ୍ଧ ସହିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାଦବ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଭାର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାରୁକ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ, ରତ୍ନମୟ "ସୁଗ୍ରୀବ" ନାମକ ରଥ ଚଢ଼ି ଆସିଲେ। ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ, ସୁଧର୍ମା ସଭା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଦେବଲୋକକୁ ଚଲିଗଲା। ଏହିବେଳେ, ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗର ମହାସାଗରରେ ବିଲୀନ ହୋଇଗଲା।