ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲାପରେ, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ସବୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ଚାରିଟି ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା ଶରୀର, ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ନୟନ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଭଳି ମୁକୁଟ, ଆକର୍ଷଣୀୟ କେଶ, ପିତାମ୍ବର ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରୂପ। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ନିଜକୁ "ମୁଁ ବାସୁଦେବ" ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲା ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କଲା। ଏହି ସମୟରେ, ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗରେ କାଶୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ: "ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଅଜୟ କରିବା ଛାଡ଼ି, ବାସୁଦେବ ଉପାଧି ମିଳେ ନାହିଁ।" ଏହା ଶୁଣି, ସେ ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜ ଲାଗିଥିବା ରଥରେ ଚଢି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଳୀ ସେନା ସହିତ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ନଗର ଦ୍ୱାରେ ଦଢ଼ି, ଏକ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ବସୁଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ: "ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଛି; ମୋତେ ଅଜୟ କରିବା ଛାଡ଼ି, ବସୁଦେବ ଉପାଧି ତୁମେ ଦାବି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଗରୁଡ଼ରେ ଚଢି ଦ୍ୱାରକା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଇ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ଚାରିଟି ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧରି ଏବଂ ସେନା ସହିତ ରଥରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧରି, ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଳୟ ଭଳି ତୀର ବର୍ଷା କରି ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ପଦାତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶାଳ ସେନାକୁ ମାତ୍ର କ୍ଷଣମାଧ୍ୟମରେ ଦହିଦେଲେ। ପରେ, ଏକ ତୀରରେ ଖେଳି-ଖେଳି ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କ ହାତରେ ଲାଗିଥିବା ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କାଟିଦେଲେ। ଶୁଦ୍ଧ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ମୁଣ୍ଡ, ମୁକୁଟ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଶୋଭିତ ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟି କାଶୀନଗର ଭିତରେ ପକାଇଦେଲେ। ଏହା ଦେଖି, କାଶୀର ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟଭିତ ହେଲେ। ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତା ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ହତ୍ୟା ହେବାର ଖବର ଶୁଣି, ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଣ୍ଡପାଣି, ମାତାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନା ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ପରିବାର ପୁରୋହିତଙ୍କ ସୁପରିଶରେ ଶିବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ ଏକ ବିଶାଳ ଶୈବ ବଳି କରିଲେ। ଶିବ, ସ୍ନେହ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାହେଶ୍ୱରୀ କୃତ୍ୟା ଦେଲେ। କାଶୀର ରାଜା ଏହି ଭୟଙ୍କର ମାହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ଅଗ୍ନିରେ ଆବୃତ ରୂପ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ କେଶ, ପିତାଳ ନୟନ, ଅଗ୍ନିମୁଖ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ, ଭସ୍ମ ଲେପିତ ଦେହ, ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବୀକୁ—ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭାଇ, ଶ୍ରୀମତୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। ଏହି କୃତ୍ୟା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରି, ନିଜ ତେଜରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଦହି, ବିପ୍ଳବ ଘୋଷ ଦେଇ, ଦ୍ୱାରକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ଦ୍ୱାରକାବାସୀ ଏହା ଦେଖି, ପ୍ରଳୟ ଆସିଗଲା ବୋଲି ଭୟଭିତ ହେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟ ନ କରିବାକୁ କହି, ନଗର ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର କୃତ୍ୟାକୁ ଦେଖି, ତୁରନ୍ତ ଏକ ହଜାର କିଲ୍ଲା ଥିବା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରେ। ସେ ମହା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର—ଅନ୍ତ୍ୟୁଗ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜ, ଶତ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିମୟ ଅସ୍ତ୍ର ଭରିଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ବିଶ୍ୱର ଆଶ୍ରୟ—କୃତ୍ୟା ଏହି ଚକ୍ରକୁ ଦେଖି ଶକ୍ତିହୀନ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା ଓ ଭଗି ଫେରି କାଶୀକୁ ଚଲିଗଲା। ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା। ଭୟରେ ଅନ୍ତର୍ମହଳକୁ ଭିତରିଲା ସେ କୃତ୍ୟା। ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର କାଶୀନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ମାହେଶ୍ୱରୀ ନଗର, ଅନେକ ରାଜପ୍ରାସାଦ, ଦଣ୍ଡପାଣି ଓ ତାଙ୍କର ସେନା, ଦାସ, ଯାନବାହନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ପୂଜିଲେ, ସେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ପୁନି ଦ୍ୱାରକାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ହାତକୁ ଫେରିଆସିଲା, ଯେପରି ବିଶ୍ୱବୃକ୍ଷରେ ଫେରିଯାଏ। ଏଠାରେ ଗୀତ ହେଉଛି—ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ସେଇ ଦୈତ୍ୟୀକୁ ଭସ୍ମ କରି, କେବଳ ଭସ୍ମ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ପରେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର କାଶୀକୁ ଗଲା। ଏହି ସହର ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଭଣ୍ଡାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାର, ଘର, ପାଗ, ଦେଉଳ ଓ ଅଙ୍ଗନା ଚିହ୍ନିତ କରି, ହରିଙ୍କ ଚକ୍ର ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଦହିଦେଲେ। ସେଇ ଚକ୍ର, ଅବିରତ ଗତି ଓ ଶକ୍ତିରେ, ଅସମ୍ଭବକୁ ସମ୍ଭବ କରି, ତେଜରେ ଜ୍ୱଳି, ପୁନି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହାତକୁ ଫେରିଲା। ଏହିପରି ଗୌରବମୟ ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡରେ, ଉମା-ମହେଶ୍ୱର ସଂବାଦରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମାୟା ବିନାଶର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଉଛି। ପରେ, ଶ୍ରୀରୁଦ୍ର କହିଲେ: କଂସ ହତ୍ୟା ପରେ ମଗଧର ରାଜା ଯଦୁବଂଶୀମାନେଂକୁ ଘୃଣାରେ ଅନ୍ବରତ ଦମନ କରୁଥିଲେ। ଯଦୁବଂଶୀମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଡାକି, କହିଲେ: "ସେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଛନ୍ତି, ତାହାର ଦୟାରେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅଜୟ। ତେଣୁ କିପରି ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବି?" ଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ଭୀମ କହିଲେ: "ତାଙ୍କ ସହ କୁସ୍ତି କର; ସେ ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି।" ତେଣୁ, ବସୁଦେବ, ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ସହରକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶରେ ଭିତରିଲେ। ଜରାସନ୍ଧ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଂକୁ ଅଜୟ କରି, ବଳପୂର୍ବକ ଗୃହବନ୍ଧୀ କରି, ପ୍ରତି ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଭୈରବଙ୍କୁ ବଳି ଦେଉଥିଲେ। ଏଭଳି ସମୟରେ, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ କୃଷ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶରେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଭିତରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜରାସନ୍ଧ ସମ୍ମାନ କରି, ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇ, ମଧୁପାର୍କ ଦେଇ ଆଦର କଲେ ଓ କହିଲେ: "ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୋ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲା। କି ଲାଗି ଆସିଛନ୍ତି, କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣମାନେଂକୁ ଯାହା ଚାହିଁବେ ଦେବି।" ବସୁଦେବ ହସି କହିଲେ: "କୃଷ୍ଣ, ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।