ଓଡ଼ିଆ ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ଗଥା: ସମସ୍ତ ନରକାର ଝିଅମାନେ ଏହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପତି ଭାବରେ ଚୟନ କରିଲେ। ସେତେବେଳେ ଗୋବିନ୍ଦ ଅନେକ ରୂପ ଧରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଝିଅଙ୍କୁ ରୀତି ଅନୁସାରେ ହାତ ଧରିଲେ। ନରକାର ସମସ୍ତ ଝିଅମାନେ ମହାକୃପାଳୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ, ଯିଏ ନରକାକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିବାରୁ, ଗୋବିନ୍ଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସି, ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦ୍ୱାରକାରେ ବସିଲେ। ଏହା ପରେ, କେଶବ ସତ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେବଲୋକକୁ ମାତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ଦେବରାଜଙ୍କ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହ ଗରୁଡ଼ରୁ ତଳକୁ ଉତରିଲେ। ତାଙ୍କର ମାତା ଆଦିତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଲେ। ମାତାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ; ଏହି ପୂଜାରେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବମାନେ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ। ଏଠାରେ, କୃଷ୍ଣ ଉଚିତ ଭାବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; ସତ୍ୟଭାମା ଶ୍ରୀମତୀ ଶାଚୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସତ୍ୟଭାମା ସୁବିଧାପୂର୍ବକ ବସିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ପରିଜାତ ଗଛର ସେବକମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫୁଲ ଆଣିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ସେବକମାନେ ଦେବୀ ଶାଚୀଙ୍କୁ ମମତା ସହିତ ଫୁଲ ଦେଲେ; ଶାଚୀ ତାହା ନେଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ୱଚ୍ଛ, କଳା କେଶରେ ଫୁଲ ବାନ୍ଧିଲେ; ଏଠାରେ ଶାଚୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଅଦ୍ୱୟ କରିଲେ। ଶାଚୀ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏହି ମହିଳା ଅନୁଚିତ, ମାନବୀ; ଏହି ଫୁଲ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଉଚିତ," ଏହି ଫୁଲ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ରାଜପାଳିକୁ ଛାଡ଼ି, କ୍ରୋଧିତ ସତ୍ୟଭାମା ତାଙ୍କ ପତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଲୋଟସ ଫୁଲର ପରି ଚକ୍ଷୁ ସହିତ କହିଲେ, "ଏହି ଶାଚୀ, ମହାଯାଦବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପରିଜାତ ଫୁଲର ଅଭିମାନ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଦେଇନାହିଁ, ଗୋବିନ୍ଦ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି।" ମହାଦେବ କହିଲେ: ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବଳଶାଳୀ ବସୁଦେବ ପରିଜାତ ଗଛକୁ ଉପଡ଼ି, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ରଖିଲେ। ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦେବକୀପୁତ୍ର ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ, କ୍ରୋଧିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେଙ୍କ ରାଜା, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତ ଦଳ ସହିତ ଏୟରାବତ ଉପରେ ଚଢ଼ି, କେଶବଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଘେରିଲେ। ସେମାନେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବଦଳର ପରି ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ; କୃଷ୍ଣ ଦେବମାନେଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଚକ୍ରରେ କଟି ଦେଲେ। ଗରୁଡ଼, ରାଗି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରବଳତା ସହିତ, ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଘାତ କଲେ, ବାୟୁ ଘାସକୁ ଯେପରି ଉଡ଼ାଇ ଦେଇଥାଏ। ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଦେବମାନେଙ୍କ ନାୟକ ଏବଂ ମାଲିକ, ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ରକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଛାଡ଼ିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଏହି ବଜ୍ରକୁ ଏକ ହାତରେ ଧରିଲେ, ସହଜରେ; ଏହା ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନାଗରାଜ ଉପରୁ ତଳକୁ ଉତରିଲେ। ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ହାତ ଜୋଡ଼ି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ଓ କୃଷ୍ଣ, ଏହି ପରିଜାତ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଉଚିତ; ତୁମେ ଏହାକୁ ଆମେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲ; ତେଣୁ କିପରି ଏହା ମାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିପାରିବ?" ମହାଦେବ କହିଲେ: ଏହା ପରେ, ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ: "ସତ୍ୟଭାମା, ମୋର ପତ୍ନୀ, ତୁମ ଘରରେ ଶାଚୀ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ହୋଇଛି, ଦେବମାନେଙ୍କ ଲୋକପତି। ଶାଚୀ, ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା, ତାଙ୍କୁ ଫୁଲ ଦେଇନାହିଁ, ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ପରିଜାତ ଫୁଲ ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି—ତୁମ ପ୍ରିୟ। ଏହି କାରଣରୁ, ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ପରିଜାତ ନେଇଛି; ମୁଁ ଏହାକୁ ସତ୍ୟଭାମାକୁ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛି, ଦେବମାନେଙ୍କ ନାୟକ।" "ଓ ବସବ, ମୁଁ ପରିଜାତ କୁ ତୁମ ଘରେ ରଖିବି; ତେଣୁ ଆଜି ପରିଜାତ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଦେବମାନେଙ୍କ ନାୟକ। ଦେବମାନେଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଠାଇବି; ତାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ପରିଜାତ ମୋର ଆଶ୍ରମରେ ରହିବ। ମୁଁ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବାବେଳେ, ଓ ଶକ୍ର, ତୁମେ ଚାହିଁଲେ ଏହି ଗଛ ନେଇପାରିବ।" ମହାଦେବ କହିଲେ: ଏହିପରି କହି, ଯାଦବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଜେ ବଜ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ। "ଏହିପରି ହେଉ," କହି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସହରକୁ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଫେରିଗଲେ। କୃଷ୍ଣ, ରାଣୀ ସତ୍ୟଭାମା ସହିତ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସି, ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ଦ୍ୱାରକାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପରିଜାତ ଦିବ୍ୟ ଗଛକୁ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ନିକଟରେ ରଖି, ହରି, ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ରାତି ସମୟରେ, ମଧୁସୂଦନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅନେକ ରୂପ ଧରି, ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଘରରେ ବସି, ସେମାନେଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡରେ, ଅନୁଷ୍ଠିତ ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଲୋଚନାରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ଶ୍ରୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିବାହ ଉପାଖ୍ୟାନ' ରୂପେ ରହିଛି। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀ ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ପରେ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ବସୁଦେବ, କାଶୀର ରାଜା, ବାରାଣସୀରେ ଏକାନ୍ତରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବାର ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଉପବାସ ରହି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ସମୟରେ, ନିଜ ଚକ୍ଷୁର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତାପରେ, ଶୂଳପାଣି ଉମାପତି ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, "ବର ଚୟନ କର," କହିଲେ। ପୌଣ୍ଡ୍ରକ କହିଲେ, "ଓ ଦୟାଳୁ ଶିବ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ନାୟକ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ମୋତେ ବସୁଦେବ ସମାନ ରୂପ ଦିଅ।" ଏହି ଭାବରେ ଶ୍ରୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିବାହ ଉପାଖ୍ୟାନ ଏବଂ ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାର କଥା ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡରେ ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଲୋଚନାରେ ବିବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।