ରାଜାଙ୍କୁ ଶେଷ ଦେବତା କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅପରାଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭୁଲ ଗବାହୀ ଦେଇଥାଏ, ଅନ୍ୟର ଜମିଦାରୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଧୋପତିତ ହୁଏ। ଏମିତି ଅପରାଧୀ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଅଭିଚି ନରକକୁ ପଡ଼ିଥାଏ; ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ପୀଡା ଭୋଗିବା ପରେ, ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରେ। ଯେଉଁ ଅବୁଝ ମନ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ଧର୍ମର ଦୂତମାନେ ତାକୁ ଗରମ ଧାତୁ ପିଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଚରଣରେ ଅହଂକାର କରେ ଏବଂ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନରକକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଧର୍ମବିହୀନ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେମାନେ ଶୂଳ ନରକକୁ ପଡ଼ି ଅନେକ ପୀଡା ଭୋଗନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପବାଦ ଦେଇ ଅଶାନ୍ତି ଘଟାଇଥିବା ଲୋକ ସାପ ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ ହେବା ନରକକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଏଭଳି, ରାଜନ୍, ଅନେକ ପ୍ରକାର ନରକ ଅଛି, ଯେଉଁ ଅପରାଧୀମାନେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏଠାକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ରାମଙ୍କର କଥା ଶୁନିନାହିଁ, ଦାନ କରିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏହି ନରକରେ ଆସିଥାଏ। ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁ ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖୁସି ଭୋଗନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କର୍ମର ଫଳ; ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ନରକରୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଭୟରେ କମ୍ପିଗଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରି ନିଜ ଶଙ୍କା ନିବାରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମହାମୁନି, ଏହି ଅପରାଧର ଚିହ୍ନ କଣ? କେଉଁ ଅପରାଧରେ କେଉଁ ଚିହ୍ନ ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ?” ମୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ରାଜନ୍, ଏବେ ମୁଁ ଅପରାଧୀମାନେଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବଖ୍ୟା କରିବି। ଯେଉଁ ଲୋକ ମଦ୍ୟପାନ କରେ କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ କଳା ହୁଏ, ସେ ନରକର ଶେଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଯେଉଁ ଅନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଗଠା ଓ ଡ଼ିଗ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ପ୍ରସ୍ତ୍ରାବିନୀ ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ପେଟରେ କୀଟ ହୁଏ; କୁକୁର, ବିଲେଇ ଓ ଏହି ପ୍ରକାର ଜନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ନ କରି ଖାଇଥାଏ, ସେ ପେଟର ଦୁଃଖ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟରେ ବାଧା ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣରେ ଭୋଗନ୍ତି; ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅତି କମ ଖାଇପାରିବେ। ବିଷ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଉଲ୍ଟିରେ ପୀଡିତ ହୁଏ; ରାସ୍ତା ଚୋର ଚରଣ ରୋଗରେ ଭୋଗନ୍ତି; ଅପବାଦୀ ନରକର ଶେଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଅସ୍ଥମା ଓ କାଶରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଠକି ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଅପସ୍ମାରରେ ଭୋଗନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା ଲୋକ ପେଟ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ; ଜଙ୍ଗଲ ଜଳାଇଥିବା ଲୋକ ରକ୍ତାର୍ଶ ରୋଗରେ ଭୋଗନ୍ତି। ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଜଳ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପ୍ରସ୍ରାବ କଲେ ଭୟଙ୍କର ମଳଦ୍ୱାର ରୋଗ ହୁଏ। ଗର୍ଭପାତ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ରୋଗ ହେଉଛି କ୍ଷୟ, ମଧୁମେହ ଓ ଉଦର ଫୁଲା; ମୂର୍ତ୍ତି ଭଙ୍ଗ କଲେ ଅସ୍ଥିର ହୁଏ। ଅପବାଦୀ ଅଙ୍ଗବିକଳ ହୁଏ; ମୁଣ୍ଡ ଚୁଟିଥିବା ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା; ସଭାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଅଙ୍ଗପାରାଲିସିସରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କର କଥା ଉପହାସ କରିଥିବା ଲୋକ ଏକ ଚକ୍ଷୁ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ସୁନା ଚୋର କରିଥିଲେ ନଖ ବିକଳ ହୁଏ; କୁମ୍ଭ ଚୋର କଲେ ପେଟ ଫୁଲିଯାଏ; କପି ଚୋର କଲେ ଚର୍ମ ରଙ୍ଗ ଲାଲ ହୁଏ; କଞ୍ଚ ଚୋର କଲେ ପତ୍ର ଦୃଶ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ହୁଏ। ଟିନ୍ ଚୋର କଲେ କେଶ ରଙ୍ଗ ହଳଦି ହୁଏ; ସିସା ଚୋର କଲେ ମୁଣ୍ଡ ରୋଗ ହୁଏ। ଘୀ ଚୋର କଲେ ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ ହୁଏ; ଲୋହା ଚୋର କଲେ ଶରୀର କଠିନ ହୁଏ। ଚର୍ମ ଚୋର କଲେ ଚର୍ବିରେ ଢାକିଯାଏ; ମଧୁ ଚୋର କଲେ ମୁତ୍ର କୁପାଚା ହୁଏ। ତେଲ ଚୋର କଲେ ଭୟଙ୍କର ଖଜୁଳି ହୁଏ; ଚାଉଳ ଚୋର କଲେ ଦାନ୍ତ ନଥାଏ। ପକା ଖାଦ୍ୟ ଚୋର କଲେ ଜିହ୍ବା ରୋଗ ହୁଏ; ମାତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଲିଙ୍ଗ ନଥାଏ। ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ବେଦନାଦାୟକ ପ୍ରସ୍ରାବ ହୁଏ; ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ହଳଦି କୁଷ୍ଠ ହୁଏ। ନିଜ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଲାଲ କୁଷ୍ଠ ହୁଏ; ଭାଇଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଗଠି କୁଷ୍ଠ ହୁଏ। ମାଲିକ କିମ୍ବା ସମାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଦଦ୍ରୁ ହୁଏ; ବିଶ୍ୱାସିତ ବନ୍ଧୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଏଲିଫାଣ୍ଟିଆସିସ ହୁଏ। ପିତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଡାହା ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହୁଏ; ମାତାଙ୍କର ଭାଇଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଡାହା ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହୁଏ। ପିତାଙ୍କର ଭାଇଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ କୁଷ୍ଠ କମରେ ହୁଏ; ବନ୍ଧୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ନିଜ ପତ୍ନୀ ହାରାଯାଏ। ନିଜ ଗୋତ୍ରର ମହିଳାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଭଗନ୍ଦର ହୁଏ; ତପସ୍ବିନୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ମଧୁମେହ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ ପରିବାରର ମହିଳାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ନାକରେ ଡାହା ହୁଏ; ଦୀକ୍ଷିତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ଅଶୁଦ୍ଧ ରକ୍ତପ୍ରବାହ ହୁଏ। ନିଜ ଜାତିର ମହିଳାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ହୃଦୟରେ ଡାହା ହୁଏ; ଉଚ୍ଚ ଜାତିର ମହିଳାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କଲେ ମୁଣ୍ଡରେ ଡାହା ହୁଏ। ପଶୁ ସହ ଯୋଗ କଲେ ମୁତ୍ର ରୋକ ହୁଏ; ଏହି ଅପରାଧଗୁଡିକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ। ଏହି ଅବସ୍ଥାଗୁଡିକ ମହିଳାମାନେ ଏଭଳି ପୁରୁଷମାନେ ସହ ଯୋଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥାଏ; ଏହିପରି ମହାପାପୀମାନେଙ୍କର ଚିହ୍ନ ବିବରଣା ହେଲା। ଦାନ, ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା, ରାମଙ୍କର କଥା ଶୁଣିବା ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅବିନାଶୀ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ହରିଙ୍କର ସ୍ତୁତି ନଦୀ ଲୋକମାନେଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପର ମଳ ଧୋଇ ଦେଇଥାଏ; ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ହରିଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।