ଏକ ଦିନ ରାତ୍ରିରେ, ରତ୍ନଗ୍ରୀବ ରାଜା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ସେ ନିଜେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ପାଖରେ ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ନିଜର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପମାନେ ଚାରିପାଖରେ, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି ଅଛନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୋଷ୍ଠୀ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ରାଜା ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଅସ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅତିରିକ୍ତ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମରେ ନିଜେ ଚିତ୍ତର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହା ଦେଖି ବିଦ୍ୱାନ ରାଜା ନିଜକୁ କୃପାର ପାତ୍ର ଭାବିଲେ। ଏଭଳି ରାଜା ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ରାତି ଶେଷରେ ପ୍ରଭାତେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ୱପ୍ନ ବିବରଣା କହିଲେ। ବଦବା ଗ୍ରାମର ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯାହା ଦେଖିଛ, ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମରେ ପରିଚିତ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ହରି ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଦେବେ, ଯାହାରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ରହିଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୃହତ୍ ଚିତ୍ତ ରତ୍ନଗ୍ରୀବ ଦାନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଜରୁରୀ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ଉପହାର ଦେଲେ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ସେ ହରିଙ୍କର ଅନେକ ଗୁଣ ଗାଇ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଦିନ ମଧ୍ୟାନରେ ଦେବତାମାନେ ଡ଼଼ମ୍ବ ବାଜାଇଲେ। ଦେବତାମାନେ ଡ଼଼ମ୍ବ ଉପରେ ହାତ ଦେଇ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ କରିବା ସହିତ ରାଜାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଫୁଲର ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା। ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ତୁମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନୀଳ ପାହାଡ଼ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଛି।" ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ଏହି ସମୟରେ ଦ୍ରୁତ ଏକ ପାହାଡ଼ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହାର ଦୀପ୍ତି ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିଲା। ରାଜାଙ୍କର ଆଖି ଆଗରେ ନୀଳ ନାମକ ମହାପାହାଡ଼ ଦେଖାଗଲା, ଯାହା ଚାରିପାଖରେ ରୂପା ଓ ସୁନାର ପ୍ରସ୍ତର ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହା ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ତ? ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତ? ଏହା ବିଦ୍ୟୁତ୍ର ଦୀପ୍ତି ତ? ତପସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ନୀଳ ପ୍ଲାଟୋ ଦେଖି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ହେଉଛି ପବିତ୍ର ମହାପାହାଡ଼।" ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲା, ନୀଳ ପାହାଡ଼ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଛି।" ମନ୍ତ୍ରୀ, ରାଣୀ, ରାଜାର ରସୁଇଆ ଓ ବୁନାକାର, ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ନୀଳ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ। ବିଜୟର ସମୟରେ ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଡ଼଼ମ୍ବ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ନୀଳ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ିଗଲେ। ସେଠାରେ ଚମତ୍କାର ପଥରେ ଶୋଭିତ ଶିଖର ଉପରେ ସୁନାରେ ଆବୃତ ଏକ ଉତ୍ତମ ମନ୍ଦିର ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି, ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଭୋଜନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଶୁଭ ମନ୍ଦିର ଦେଖି ରାଜା ପାଞ୍ଚ ଉପସ୍ଥିତ ସହିତ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ସୁନା ଓ ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ରାଜାସନ ଉପରେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମୋହନୀ। ଚଣ୍ଡ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ବିଜୟ, ଜୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଣୀ ଓ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସ୍ୱୟଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ବେଦମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ସେ ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତରେ ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂଭ କ୍ରିୟା କଲେ, ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ସବୁ ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ। ତାପରେ ଭଗବାନଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଭୋଜନ ଅର୍ପଣ କଲେ। ବନ୍ଦନା କରି, ତପସ୍ବୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସହିତ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଗାଇଲେ। ରାଜା କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ନିଜେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପୁରୁଷ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅଲଗା, ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।" "ଆପଣଙ୍କ ନାଭିର ପଦ୍ମରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସୃଷ୍ଟିରେ ନିପୁଣ; ଏହିପରି ଆପଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରୁ ରୁଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।" "ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ବିଶ୍ୱର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ, ନିଶ୍ଚଳ ଓ ଚଳିତ ବିଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।" "ଚେତନାର ଶକ୍ତିରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଆପଣ ଚେତନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନାହିଁ, ଶେଷ ନାହିଁ; ଆପଣଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି, କ୍ଷୟ, ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ।" "ତଥାପି, ଭକ୍ତମାନେର ରକ୍ଷା ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ, ଆପଣ ଯଥାଯଥା ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।" "ମାଛ ରୂପ ଧରି, ଆପଣ ଶଂଖ ଦାନବକୁ ବଧ କଲେ; ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମହାପୁରୁଷ, ଆପଣ ବେଦକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।" "ଶେଷ ଆପଣଙ୍କ ମହିମା ଜାଣିନାହିଁ, ଭାରତୀ କିମ୍ବା ମହେଶ୍ୱରୀ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ମୋପରି ଅପରିପକ୍ବ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକ କିପରି ଜାଣିପାରିବ?" "ମନ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ ନାହିଁ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଷା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରିପାରିବ?" ଏଭଳି ବନ୍ଦନା କରି, ରାଜା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ତାଙ୍କର ଗଳା ଭାବରେ ଚିତ୍କରି, ଶରୀରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହେଲା। ଭଗବାନ ଏହି ବନ୍ଦନାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ମହାତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। କହିଲେ, "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ତୁମର ବନ୍ଦନା ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା; ଜାଣ, ମୁଁ ନିଜରେ ପରମ ଦେବତା।" "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଲାଭ କରିଛ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଲାଭ କରିବ।" "ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋତେ ତୁମର ରତ୍ନ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ବନ୍ଦନା କରିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରିବେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇବି।" ଭଗବାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାପରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଦେଖାଗଲା, ଘଣ୍ଟିର ଶବ୍ଦ ବିଚ୍ଛିତ୍ର ହୋଇ ଅପସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ରହିଛି।