ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ପଛ ଦିନକୁ ଦିନ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର-ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଧନୁଷ ବାଣ ନେଇ, ମୁଁ ଆଜି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଛି, ପ୍ରଭୁ। ଆପଣଙ୍କ ତେଜରେ ଆଜି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିତି ନିଆଯିବ; ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଶକୁନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି, ହେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମାନବ—ସମସ୍ତେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ ଅଟକାଇ ପାରିବି। ମୋର ପ୍ରଭୁ ମୋ ଶୌର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିବେ; ଏବେ ମୁଁ ଯିବି, ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ପଛ ରକ୍ଷା କରି। ଭାରତପୁତ୍ର ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ 'ଅତି ଭଲ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନଙ୍କ ଆଗ୍ରଣ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବନରାଜୀ ନାୟକଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ରାମ ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ମହାବୀର ହନୁମାନ, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ; ତୁମର କୃପାରେ ମୁଁ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଅବିଗ୍ନ ଭାବେ ପାଇଛି। ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି ମୋତେ ସୀତା ସହିତ ମିଳାଇଥିଲ, ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣେ। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ମୋ ସେନାର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଯିବ; ଶତୃଘ୍ନ, ମୋ ଭାଇ, ତାଙ୍କୁ ମୋ ପରି ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁଠି ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ବିବେକ ଦୃଢ଼ ନଥାଏ, ସେଠି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସଚେତନ କର।" ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ମହାବାଣୀ ଶୁଣି, ହନୁମାନ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହା ପରେ ମହାରାଜ ଜାମ୍ବବାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ, ଯିଏ ବନରାଜମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ, ସେ ରଘୁନାଥଙ୍କ ସେବା କରିବେ। ତାପରେ ଅଙ୍ଗଦ, ଗବୟ, ମୈନ୍ଦ, ଦଧିମୁଖ, ବନରାଜ ସୁଗ୍ରୀବ, ଶତାବଳୀ, ଅକ୍ଷିକା, ନୀଳ, ନଳ, ମନର ତୁଳ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ବନରାଜପୁତ୍ର—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତିଆରି ଓ ସଜାଗ ରହିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ସମସ୍ତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା, ତେଜସ୍ୱୀ ସୁନାର ଆଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରି, କବଚ ଓ ମୁଣ୍ଡଶିର ନେଇ, ଶୀଘ୍ର ତିଆରି ହେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା। ଏପରେ ଶେଷଦେବ କହିଲେ: ରାମ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଉଜ୍ୱଳ, ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ମନ୍ତ୍ରୀଶ୍ରେଷ୍ଠ, କହ, ଏଠାରେ କିଏ ଘୋଡ଼ାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ?" ସେଇ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁବିଧ୍ୱଂସୀ ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, "ଏଠି ଏମିତି କିଛି ପ୍ରବଳ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।" "ହେ ରଘୁନାଥ, ଏହି ନୂତନ ନାୟକମାନେ ଧନୁଷ ଧାରଣ କରି, ଶସ୍ତ୍ର-ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମହାବିଦ୍ୟାରେ ଦକ୍ଷ। ଏଉଁ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତାପୀ, ନୀଳମଣି ସମାନ, ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଭୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷ। ସେଇ ରାଜା ଏକ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ। ସେ ଦଶ ଦଳ ସହିତ ଘୋଡ଼ାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯିବେ, ସେନାପତିମାନେ କବଚ ଓ ମୁଣ୍ଡଶିର ଧାରଣ କରି, ମୋ ପାଇଁ ତିଆରି ହେବେ।" "ଏହି ଅପର ଶୂରବୀର, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗର୍ବ ଦମନ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁଇ ହାତରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି। ଏହି ଯୁବକ ଭୟଙ୍କର ଗଦାଧାରୀ, ଶତ୍ରୁବିଧ୍ୱଂସ ପାଇଁ କବଚ ପିନ୍ଧି, କୋଶଳ ଭୂମିକୁ କୁଶଳ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ଏକେଇଶି ଦଳ ସହିତ ଯିବେ।" "ଏହି ଉତ୍ତମ ରାଜା, ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର, ତପସ୍ୟାରେ ଦ୍ରଢ଼, ଶସ୍ତ୍ର-ଚାଳନ ଅଭ୍ୟାସ କରିଛନ୍ତି, ତିନିଏ ଯିବେ। ବ୍ରହ୍ମା, ପଶୁପତି, ଗରୁଡ଼, ନାଗ, ମୟୂର, ନକୁଳ, ରୌଦ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ, ମେଘ—ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାରୀ। ବଜ୍ର, ପର୍ବତ, ବାୟବ୍ୟ ଏବଂ ଏମିତି ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଜାଣନ୍ତି।" "ଏହି ଶୂରବୀର ଏକ ଦଳ ସହିତ ଯିବେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟଦଳ ଦମନକାରୀ, ଆଜି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧରୀ, ଶସ୍ତ୍ର-ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶତ୍ରୁବଂଶର ଅଗ୍ନି ସମାନ, ଯାଉନ୍ତୁ। ଶୂରବୀରମାନେ ଆଜି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଳୀ ବୃହତ୍ ସେନା ସହିତ, ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ। ଉଗ୍ରଶ୍ୱ ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଦକ୍ଷ ଘୋଡ଼ାର ରକ୍ଷକମାନେ ଏଭଳି ଯିବେ।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ସେନାପତିମାନେ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ରଘୁନାଥଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳି, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ସେନାପତିମାନେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ତିଆରି ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ର, କବଚ ଧାରଣ କରି, ସୀତାପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଶେଷଦେବ କହିଲେ: ପରେ ରାମ, ଋଷିଙ୍କ ଆଦେଶମାନ୍ୟ କରି, ଶିକ୍ଷକ ଓ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଙ୍କୁ ଉଚିତ ଦାନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଏକ ଠାରେ ସଠିଏ ବର୍ଷର ହାତୀ, ମନସ୍ତୁ ତୁଳ୍ୟ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା, ମଣିମାଳା ପିନ୍ଧାଇ ଦେଲେ। ରତ୍ନ ଓ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଚତୁରଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥ ଦେଲେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ରତ୍ନ, ଶତ ମାପ ମୁକ୍ତା ଫଳ, ଏବଂ ହଜାର ମାପ ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରବାଳ ଦେଲେ। ଏକ ଉତ୍ତମ ଗ୍ରାମ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ଫସଲ ଦେଉଥିବା, ଅନେକ ମହଳରେ ବେଧିଥିବା ଦେଲେ। ଏହିପରି ରାମ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହୋତୃ, ଅଧ୍ୱର୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ; ଯଜ୍ଞ ପାଳନ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ଙ୍କୁ ପ୍ରଚୁର ଦାନ ଦେଇ, ରଘୁବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନମସ୍କାର କଲେ। ସମସ୍ତେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଶୁଭବାଣୀ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ କହିଲେ, "ହେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର, ରଘୁବଂଶର ଗୌରବ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।" ଏହିପରି ଦୁହିତା, ଭୂମି, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସୁନା, ତିଳ, ମୁକ୍ତା ଦାନ ଦିଆଯାଉଥିଲା।