ରାମଙ୍କ ଅନ୍ୟଜଣ ଭାଇ, ଅପରାଧ ହୋଇଥିବାରୁ ଜାନକୀଙ୍କୁ ଭଗିନୀ ଭାବେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କହିଲେ, “ମା, ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର; ତୁମ ପରି ସ୍ୱାମୀନିଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ସବୁ ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସାନୀୟ।” ଜାନକୀ, ଭାଇରେ ଭାଇରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଓ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରସ୍ନ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଅତି ଭବ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢି, ଅତି ଶୀଘ୍ର ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଯାଇ, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସହରକୁ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ। ଶେଷ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଜଣାଇଲେ—ରାମ, ଜନସମୂହର ନିବାସ ନିଜ ରାଜଧାନୀ ଦେଖି, ଦୀର୍ଘ କାଳର ଅପେକ୍ଷା ପରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଭରତ ତାଙ୍କ ନିଶ୍ଚିତ ମନ୍ତ୍ରୀକୁ ନିଜ ପ୍ରିୟ ସହରକୁ ପଠାଇ, ରାମଙ୍କ ଆଗମନ ଉପଲକ୍ଷେ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ କହିଲେ—“ରଘୁନାଥଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଲୋକମାନେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ସବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘର ଖୁସି ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ଶୋଭିତ ହେଉ। ରାଜପଥ ଚନ୍ଦନ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଯିବ, ଫୁଲ ଓ ଧୂଳିର ତାଲେ ଶୋଭିତ ହେବ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଲୋକମାନେ ଭରିଯିବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଉଳ ରଙ୍ଗିନ ପତାକା ଓ ବ୍ୟାନରରେ ଶୋଭିତ ହେଉ, ମେଘ ଆସିବାବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ପରି ଚମକୁ, ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୁହଁ ଶୋଭା ପାଇଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଶୁଭ ଅଗ୍ନି ଆୟୋଜନ କରନ୍ତୁ; ଧୂଆଁ ଦେଖି ଅଗ୍ନିପୂଜକ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ମୋ ରାଜା ହାତୀମାନେ, ପାହାଡ଼ ପରି ବଡ଼, ଶୁଭ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଉ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଓ ଖଣିଜରେ ଶୋଭା ପାଇଁ। ତୀବ୍ର ଓ ଭବ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଭଲଭାବରେ ଶୋଭିତ ହେଉ; ତାଙ୍କ ତୀବ୍ରତା ଦେଖି ଅନ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ବ ଛାଡ଼ିଦେବେ। ହଜାର ହଜାର ଅଳଙ୍କୃତ ଯୁବତୀମାନେ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ପୁତି ଛାଡ଼ନ୍ତୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀମାନେ କୁଶ ଓ ହଳଦୀର ପାତ୍ର ହାତରେ ରଘୁନାଥଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ ସଂସ୍କାର କରନ୍ତୁ। କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କ ପୁତ୍ରର ବିୟୋଗ ଖବରରେ ବିଭାବରେ ଦୁଃଖିତ ଥିବା ମୋ ରାଜ୍ୟର ରାଣୀ ଏବେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ। ଏଭଳି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାୟରେ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ସହର ଶୋଭା ବଢ଼ାନ୍ତୁ।” ଏହି ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁମୁଖ ଏଠାରେ ଏସି, ଉତ୍ସବ ଦ୍ୱାର ତିଆରି କଲେ। ସେ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ଆଗମନ ଉପଲକ୍ଷେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବର ଘୋଷଣା କଲେ। ରଘୁନାଥ ସହରକୁ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଯେଉଁ ଲୋକପ୍ରାଣ ତାଙ୍କ ଅଭାବରେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ବିଦାୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି କୁଶ ହାତରେ ରଘୁନାୟକଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ଧନୁଷ-ବାଣରେ ନିପୁଣ, ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଗଲେ। ସମୃଦ୍ଧି ଅଞ୍ଜଳିରେ ବଣିକମାନେ, ଚମକୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା, ନିଜ ଚରିତ୍ରରେ ଅଟୁଟ ଶୂଦ୍ରମାନେ, ବେଦ ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ, ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ନିଜ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ରାମଙ୍କ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏଭଳି ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବିନୋଦରେ ଭରି, ସମସ୍ତେ ରାମଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଶେଷ କହିଲେ—ଦେବମାନେ ନିଜ ଯାନରେ ଘିରି, ରଘୁନାଥ ଏଇ ଅପୂର୍ବ ମାୟାମୟ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବାନରମାନେ, ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଦୂର୍ଗମ ଲାଘୁ ଶକ୍ତିରେ, ନିଜ ଚମକରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସହର ପଛରେ ଚଲିଲେ। ପୁଷ୍ପକ ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଅବତରଣ କରି, ରାମ, ସୀତା ଓ ନିଜ ପରିକର ସହିତ ମାନବ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ। ତାପରେ ଉତ୍ସବ ଦ୍ୱାରରେ ଶୋଭିତ, ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରିଥିବା ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।