ଏହି ସମୟରେ, ଜାମ୍ବବାନ୍ କହିଲେ, "ହନୁମାନ୍ ଏକାକି ଯାଆନ୍ତୁ, ସେ ଲଙ୍କା ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତୁ।" ଏହା ପରେ, ହନୁମାନ୍ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ଗଲେ, ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅଶୋକବଟୀକାରେ ବସିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ, ସୀତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ, ବଟୀକା ଭଙ୍ଗ କଲେ ଏବଂ ରକ୍ଷକମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଦାନବମାନେ ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ହନୁମାନ୍ ଲଙ୍କାକୁ ଜଳାଇ ଦେଲେ, ଉତ୍ତର ତଟକୁ ଆସି, ରାମଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଦଁଡାଇ ରହିଲେ। ତାପରେ, ରାମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ; ଏବେ ଜାମ୍ବବାନ୍ କହିଲେ, "ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାନରମାନେ ଲଙ୍କାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବେ—ଏହି କଥା ମୋତେ ନାରଦ କହିଥିଲେ।" ଏହିପରି, ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ, ରାମ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେଇ, କହିଲେ, "ଆପଣ କହିଥିବା ପ୍ରକାରେ ମୁଁ କରିବି," ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ରାମ କହିଲେ, "ହେ ମହାଦେବ, ବିଶ୍ୱର ମହାତତ୍ତ୍ୱ ଭକ୍ଷକ, ମହାପ୍ରଳୟର କାରଣ, ବଡ଼ ସର୍ପମାଳାଧାରୀ, ମହାରୁଦ୍ର, ଶଙ୍କର, ପରମେଶ୍ୱର, ବିରୂପାକ୍ଷ, ସର୍ପଯଜ୍ଞୋପବୀତଧାରୀ, ଚର୍ମବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ନରକର ଅସ୍ଥିଧାରୀ, ଭସ୍ମଲିପ୍ତ, ପରନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶୁଭଚରିତ୍ର, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଦେବ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ବେଦମାନ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ, ତଥା ଅସହଜ, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଜ୍ଞାନର ଆକାର, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦାନ୍ତ ଧ୍ୱଂସକ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକାରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଞ୍ଚମ ମୁଣ୍ଡ ହରଣକାରୀ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଗାଉଥିବା, ଶର୍ବ, ତ୍ରିନୟନୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ପିନାକଧନୁର୍ଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ନାନା ରୂପଧାରୀ, ବୃଷଭାରୂଢ଼, ପ୍ରସ୍ତର ଶୁଭ୍ରତା ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚତୁର୍ଭୁଜ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତ୍ତି, ଦେବମୁକ୍ୟ, ଗଙ୍ଗାଧର, ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ, ଶ୍ରୀଶୈଳବାସୀ, କାଶୀଶ୍ୱର, କେଦାରନାଥ, ଭୂଷଣଶ୍ୱର, ଗୋକର୍ଣ୍ଣଶ୍ୱର, କଣଖଳଶ୍ୱର, ପାର୍ବତ୍ୟଶ୍ୱର, ଚକ୍ରଦାତା, ବାଣାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ହରଣକାରୀ, ମୁରାସୁର ନାଶକ, ଅର୍ଚ୍ଚିତ ପଦପଦ୍ମ, ସୋମ ଓ ସୋମଭୂତି ଶୋଭିତ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।" ରାମ ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପ ସହିତ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦେଲା। ଏହା ପରେ, ଭୟହୀନ ଭାବରେ, ରାମ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଏକ ଶ୍ରୀମତ୍ ରୂପରେ ଭଗବାନ ଏକ କମଳ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଉମା ତାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣ ଓ ଶିରୋଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ହିମାଳୟ ଦେବୀ ତାଙ୍କ କଟିକୁ ଛୁଇଁଛନ୍ତି, ଦୁଇ ହାତରେ ଅଭୟ ଓ ବର ଦେଉଛନ୍ତି, ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁହଁରେ ମଧୁର ହାସ୍ୟ ଓ ଶୋଭା ପ୍ରଦର୍ଶିତ। ରାମ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ମିଳାଇ ନମସ୍କାର କଲେ, ପୁନି ପ୍ରଣିପାତ କଲେ। ଏହାପରେ, ପରମେଶ୍ୱର ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବର ଚାହ, ମୁଁ ବରଦାତା।" ରାମ କହିଲେ, "ମୁଁ ଲଙ୍କାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ହେ ଶମ୍ଭୁ, ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିବାର ଉପାୟ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଶମ୍ଭୁ କହିଲେ, "ମୋର ଶିଙ୍ଗରେ ତିଆରି ଏକ ଧନୁଷ ଅଛି; ଏହା ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବ। ଏହା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି ଲଙ୍କାକୁ ପହଁଚ।" ରାମ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶିଙ୍ଗ ଧନୁଷକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ଧନୁଷ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ରାମ ଏହାର ପୂଜା କଲେ। ଏହା ପରେ ହର ଏହି ଧନୁଷ ନେଇ ରାମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ରାମ ଏହାକୁ ସମୁଦ୍ରରେ ଫେଙ୍ଗିଲେ। ସମସ୍ତ ବାନର, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ, ଏହି ଧନୁଷ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ; ଅସଂଖ୍ୟ ବାନରମାନେ ଏହି ଧନୁଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଅପାର ଉତ୍ସାହରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ବାନରମାନେ ଧନୁଷର ପାର୍ଶ୍ୱ ଦେଖି, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦାନବ ନାମ ଅତିକାୟ ବାନରମାନେ ଶକ୍ତି ଦେଖି ରାବଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ରାବଣ କହିଲେ, "ଏହି ବାନରମାନେ, ଏହି ବୃକ୍ଷବାସୀମାନେ, କିମ୍ବା ଏହି ଦୁଇ ମାନବ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ—ଏମାନେ କିଛି ନୁହେଁ। ଏମାନେ ତ ଭାଗ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ।" ତାପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି, ହନୁମାନ୍, ଜାମ୍ବବାନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଅସଂଖ୍ୟ ବଳବାନ୍ ବାନରମାନେ ସହିତ ଲଙ୍କା ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଗଲେ, ବଟୀକାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଫଳ ଖାଇଲେ, ପାନୀୟ ଜଳ ପିଲେ, ରକ୍ଷକ ଦାନବମାନେ ଉଖାଡ଼ିଦେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ଧରିଲେ, ପଳାଇ ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାର ପହଁଚିଲେ, ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭଙ୍ଗ କଲେ, କିଛି ଦଳ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଘର ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ମହିଳା ସହ ଅନ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେଖି ଯେ ପ୍ରାଚୀର ଅଧିକୃତ ହୋଇଛି, ରାବଣ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍କୁ ଆଦେଶ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍ ବାନରମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ବାନରମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଲେ। ଏହା ପରେ ହନୁମାନ୍, ସମସ୍ତେ ପଳାଇଯିବା ଦେଖି, ରାବଣଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ବୁଝି, ବାନରମାନେ ଡାକିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତିବ୍ର ଭାବେ ନିନ୍ଦା କଲେ, ବଡ଼ ସେନା ଏକତ୍ରିତ କଲେ, ଦଶମୁଖୀକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍ ଆକାଶରେ ରହି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ବାନରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ, ହନୁମାନ୍ ଓ ଜାମ୍ବବାନ୍ ଆକାଶକୁ ଲାଘି, ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ତାପରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କରି ଯମପଥରେ ପଠାଇଲେ। ଏହା ପରେ, ଅତିକାୟ ଓ ମହାକାୟ ଅନେକ ବାନରସେନାକୁ ମାରି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ, ରାମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ସୁଗ୍ରୀବକୁ ବଶ କଲେ, ହନୁମାନ୍ ଓ ଜାମ୍ବବାନ୍ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପରାଜିତ ଓ ବନ୍ଧିତ ହୋଇ, ଏହି ଦୁଇ ଯୋଧ୍ୟାକୁ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଗଲା। ରାମ ଅତିକାୟ ସହ କଥା ହେଲେ, "ମୋର ରାବଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ବିଷୟରେ କୁହ।