ତାପରେ, ଏକ ହାତ କିମ୍ବା ବାମ ହାତ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ କରାଯାଏ, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏପରି ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ପ୍ରଥମେ ଗୋମାତାର ପଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦନ ଦ୍ୱାରା, ପରେ ପଞ୍ଚ ଅମୃତ ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୂଭାବନ୍ତ ଗହଣା ଦେଇ ସଜାଇ, ପୁନି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଶୀତଳ ପ୍ରସ୍ଥାନ, ଆଚମନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର କ୍ରମରେ କରିବା ଚାହିଁ। ତାପରେ ବସ୍ତ୍ର, ପବିତ୍ର ଜନ୍ୟ ତନ୍ତୁ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ, କାଫୁର, ମରୁବା, ପାଟିରା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶାଇ କିମ୍ବା ଅଲଗା ଭାବରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ତାଲିକା ର ସମସ୍ତ ପିଠି ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ନିରବତାରେ କିମ୍ବା ଉପଚାର ସହିତ କଳା ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ, ଶ୍ରୀପତ୍ର, ଅରୁଚି, ଯାଜ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ବିଭିନ୍ନ ଧୂପ ଦ୍ରବ୍ୟ କିମ୍ବା କେବଳ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ଦ୍ୱାରା, ପିତଳ ଗାଈର ଘିଏ ମିଶାଇ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ପରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଧୂପ ଦେଇ, ପିତଳ ଗାଈର ଘିଏର ଦୀପ, କିମ୍ବା କେବଳ ଘିଏ ଦେଇ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ପରେ ଫୁଲ ଦେଇ, ମୁଖ ପରିଶୁଧି ଉପଚାର କରି, ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପାନ ପତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। ପରିକ୍ରମା ଓ ଶଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ପୂଜା ଶେଷ କରାଯାଏ। ପରେ ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ଉପଚାର ବିବରଣା ଦିଆଯିବ। ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ପୁରାଣ ପାଠ, ନୃତ୍ୟ, ଆନନ୍ଦ ଶବ୍ଦ; ଆରତି, ଫୁଲ ଦେବା, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପସ୍ଥାନ। କ୍ଷମା ଓ ବିଦାୟ, ଶୂଭା, ଛତା, ଚାମର, ହସ୍ତପଙ୍ଖା ଦେବା ଉଚିତ। ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁ ସେବା, ଛଅ ପ୍ରକାର ପୂଜା ସହିତ; ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କୁ ବତିଶି ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ଏକ ଦିନରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ବତିଶି ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ସର୍ବୋତ୍ତମ। ସଦାଶିବ କହିଲେ, "ଏହିପରି ଅଛି, ମନ୍ଦିର ମୁଖ୍ୟ, ତୁମ ପୂଜା ବିବରଣା କହିବି; ମୋର ଚରଣ ଦୁଇଟିକୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ପୂଜାର ଉପକର୍ତ୍ତା ହେବା।" ଏପରି ଭାବରେ ଲିଙ୍ଗରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ହନୁମାନ କହିଲେ, "ମୋ ଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଛି।" "ମୁଁ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କରିଛି, ପ୍ରଭୁ; ପରେ ଆପଣଙ୍କର ଚରଣ ପୂଜା କରିବି।" ଏହିପରି କହି, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲଗିଗଲେ। ତାପରେ ଝିଲିକ ତୀରକୁ ଗଲେ, ଅଟା ଦେଇ ଏକ ସାନ୍ଧି ଅଲତାର ତିଆରି କଲେ; ତାଳପତ୍ରରେ ଏକ ଆସନ ତିଆରି କଲେ। ପାଦ ଓ ହାତ ଧୋଇ, ଆଚମନ କରି, ଏକାଗ୍ରତାରେ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୌଚ କରି, ପୁନି ଆଚମନ କରି, ନିରବତା ଅବଲମ୍ବନ କଲେ। ଏହା ପରେ ଦିବ୍ୟ ଅଲତାର, ସୁନ୍ଦର ହାସୁରି ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ତିଆରି କଲେ; ତାଳପତ୍ର ଆସନରେ ବସି, ମକର ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକାଗ୍ର ଧ୍ୟାନ ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଗୁରୁ ଓ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବାକୁ ବସିଲେ। ପରେ ଦେବତାର ପୂଜା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଦୁଇଟି ପଳାଶ ପତ୍ରର କପରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଆଣିଲେ। ମୁଣ୍ଡ ଭାଣ୍ଡର ଜଳ ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ, ଆହ୍ୱାନ ଓ ଅଭିଷେକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଉପଚାର କଲେ। ପରେ ଦେବତାକୁ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ହାତର ତଳ ଦେଇ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଧରିଲେ; ଦେବତାକୁ ଦେଖି, ବନର ରାଜା ତାଳିକା ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ହାତରେ କେବଳ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖି, ଭୟରେ ବିଗ୍ନ ହୋଇ, ମହାଯୋଗୀ କହିଲେ, "ମୁଁ କଣ ପାପ କରିଛି?" "ଏହି ଶିବଲିଙ୍ଗ, ତାଳିକା ନଥିବା, ମୋତେ ହାତରେ ଆସିଛି; ଆଜି ତାଳିକା ନ ଆସିଲେ, ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ।" ଏହା ପରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ରୁଦ୍ର ଜପ କରିବି; ମହେଶ୍ୱର ଆସିବେ।" ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶତରୁଦ୍ରିୟ ଜପ କଲେ। ତଥାପି ମହେଶ୍ୱର ଆସିଲେ ନାହିଁ; ଏହା ପରେ ବନର ରାଜା ରୁଦ୍ରକୁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକ୍ଷେପ କଲେ, ଏବଂ ବୀରଭଦ୍ର ପ୍ରକାଶ ହେଲେ। "ତୁମେ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ, ଭକ୍ତ?" କାନ୍ଦିବାର କାରଣ କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ। ହନୁମାନ କହିଲେ, "ଦେଖ, ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ତାଳିକା ନାହିଁ; ମୋର ସଂଚିତ ପାପ ଦେଖ।" ବୀରଭଦ୍ର କହିଲେ, "ତାଳିକା ତୁମ ଲିଙ୍ଗରେ ନ ଆସିଲେ, ଅତି ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାଳିକା ନ ଆସିଲେ, ମୁଁ ବିଶ୍ୱକୁ ଦହି ଦେବି।" "ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ଓ ଆସନ ଦେଖା, ଆସିଛି କି ନାହିଁ।" ତାଳିକା ନ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ବୀରଭଦ୍ର— ବୀରଭଦ୍ର, ଶକ୍ତିରେ ବିଶାଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦହିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରକ୍ଷେପ କଲେ; କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପୃଥିବୀ ଦହିଗଲା। ସାତ ତଳ ଦହି ପରେ, ଉପରକୁ ତିଆରି ହୋଇ, ଉପର ଲୋକମାନେକୁ ଦହିଲେ। ଭୃକୁଟି ତHIRଁ ନାଖର ଦ୍ୱାରା ଜନିତ ଅଗ୍ନି ନେଇ, ଦେବତା ଏହାକୁ ଜମିରା ଫଳର ନିମିତ୍ତ କରି, ତାଙ୍କ ପାଉଁରେ ଧରିଲେ। "ତୁମ ଆସନ ନ ଆସିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଶ୍ୱ ଦହିଯିବ।" ତାଳିକା ନ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ବୀରଭଦ୍ର, ଶକ୍ତିରେ ବିଶାଳ— ମହାତ୍ମାଗଣ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜାଣି, ଗୌତମଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଶ୍ରମରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦେବମାନେକୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ତେବେ ସମସ୍ତ ବେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କଲେ। "ଓଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର, ଶୁଭ୍ର ତେଜ ଓ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁକୁ ନମସ୍କାର, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ବେଦରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛନ୍ତି।" "ଶିବ, ଆଦିଦେବକୁ ନମସ୍କାର; ସର୍ପ ତନ୍ତୁ ଧାରିତିବାକୁ ନମସ୍କାର; ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ, ତିନି ବେଦର ଏସେନ୍ସ, ବିନ୍ଦୁ, ବିଶ୍ୱର ଧାରକାକୁ ନମସ୍କାର।" "ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଜଳ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆତ୍ମା—ଏହି ଆଠ ରୂପ ଶଙ୍କରଙ୍କ; ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ନିତ୍ୟ ଶିବକୁ ନମସ୍କାର।