ପାଟିର ଗଛର ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧ ଦିଗଦିଗନ୍ତକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାର ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗାନର ଧ୍ୱନିରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଉତ୍ତାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏଠାର ଘରର ଛାଦ ବନାନା ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ତାହା ପ୍ରତିରୋଧକ ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିଲା। ଦ୍ୱାରଗୁଡିକ ପାଟିର କାଠରୁ ତିଆରି ହୋଇ ଏକ ଉତ୍ତଳ ଏବଂ ମସୃଣ ରୂପ ନେଇଥିଲା, ଘରର ଭିତର ଦିଅଲ ମଧ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଘ୍ରାଣରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ଘରର ଶୁଭ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ରମଣୀୟ ମଞ୍ଚ ଥିଲା, ଯାହାକୁ କୁଶଳ କଳାକାରମାନେ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ବଟବୃକ୍ଷ ତଳରେ ଏକ ଛାୟାନିର୍ମଳ ସ୍ଥାନ ଥିଲା, ପାରିଶ୍ରମିକ ଫୁଲମାଳା ଏବଂ ପୋଖରୀ ଦ୍ୱାରା ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା। ବଡ଼ ବଟବୃକ୍ଷର ଶିରେ ଆକାଶର ମେଘ ଲଗି ଏଠାକୁ ଶୀତଳ କରୁଥିଲେ, ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା, ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନର ଦୃଶ୍ୟ। ଏଠି ଅନେକ କୁପ, ପୋଖରୀ ଏବଂ ଅନେକ ଉଦ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା, ଘରର ଭିତରେ ସଦା ଏକ ମୃଦୁ ଏବଂ ଶୀତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା। ଏଠାରେ ରୂପବତୀ ମହିଳାମାନେ ଅନେକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣରେ ଖେଳୁଥିଲେ, ନାୟିକାମାନେ ବୀଣା, ବାଁଶୀ ଏବଂ ତ୍ରିବାଁଶୀ ରେ ସଙ୍ଗୀତ ରଉଥିଲେ। ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ନୃତ୍ୟ ରେ ପାରଙ୍ଗତ ମହିଳାମାନେ ଚାରି ଦିଗ ଏବଂ ଉପରେ ନିୟୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଶୁଭ ଭସ୍ମ ଗୁଡିକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧାତୁର ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଭସ୍ମ ଗୁଡିକୁ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରାଯାଇଥିଲା; ଏଠି କୁଶ ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା ଗୁଛ ଏବଂ ଅନେକ ମାଳା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ଘରର ବାହାର ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହଜାର ହଜାର କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଘରରେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ କରୁଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ବାସ କରୁଥିଲେ। ଋଷି ଚାରି ଦିଗରେ କାପୁର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ; କାଠର ମଞ୍ଚ ଉପରେ କାପୁର ରାଜାସନ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର, ଧଳା, ଭଲ ତେଲ ଲଗାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ, ଗାଢ଼ ଅଗରୁ ଲଗାଇ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଏବଂ ଦୂଧ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସ୍ନାନ ପରେ, ଅନ୍ୟ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, କାଠର ଆସନ ଉପରେ ବସାଇ, ପାତ୍ର ମୁହଁରେ ରଖି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପତ୍ର ଉପରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ। ଏକ ପାତ୍ରରେ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଅନ୍ୟ ଏକରେ ତିଳ ମିଶିତ ଚାଉଳ, ଏକରେ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧି, ଅନ୍ୟ ଏକରେ ଅଠ ପ୍ରକାର ଘ୍ରାଣ ରଖାଯାଇଥିଲା। କାଶ୍ମୀରୀ କେଶର, କସ୍ତୂରୀ, କାପୁର ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇ ପୂଜା ସ୍ଥଳରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରର ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା; ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ସଦାଶିବ ପଞ୍ଚ ମୁଖରେ ବସିଛନ୍ତି। ଲିଙ୍ଗ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆବରଣ, ଶକ୍ତି ତାହାର ଆବରଣ, ବିଷ୍ଣୁ ଶକ୍ତିର ଆବରଣ, ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁର ଆବରଣ। ବ୍ରହ୍ମାର ଆବରଣ ଚନ୍ଦ୍ର, ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାପରେ ବେଦ; ଦିଗପାଳମାନଙ୍କର ଆବରଣ ଦିଗ ନିଜେ। ଦିଗର ଆବରଣ ଶମ୍ଭୁ, ତାହାର ଆବରଣ ଗୁଣ; ଏହି ଦଶ ଆବରଣ ଶିବଲିଙ୍ଗର ଶୁଭ ପୂଜା। କେତେକ ମତାନୁସାରେ ଏହି ହିଁ ଶିକ୍ଷା; ତଥାପି ଅନ୍ୟ ଏକ ଆବରଣ କ୍ରମ ଅଛି: ଜ୍ଞାନର ଆବରଣ ଘୋଷିତ, ତାହାର ଆବରଣ ଉମା। ତାହାର ଆବରଣ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁର ଆବରଣ ବ୍ରହ୍ମା; ବ୍ରହ୍ମାର ଆବରଣ ଚନ୍ଦ୍ର, ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆବରଣ ଈଶ; ଏଭଳି ଛଅ ଆବରଣ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ବ୍ରହ୍ମା ବିନା ପଞ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆବରଣ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଚନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶକ୍ତିର ତିନି ଆବରଣ ଏଭଳି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି; ଅମ୍ବିକାର ଆବରଣ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆବରଣ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଅଲ୍ଟର୍ନେଟିଭ୍ ଭାବେ, ବିଶ୍ୱର ଦିଗପାଳମାନେ ସୋମ ପୂଜାରେ ଆବରଣ ହୋଇପାରନ୍ତି; କିମ୍ବା ଆବରଣ ବିନା ଶିବ ପୂଜାକୁ ବଡ଼ ମହିମା ଦିଆଯାଇଛି। ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ପାତ୍ରର ଅଠ ପତ୍ର ଉପରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ଏବେ ମୁଁ ଏହି ପାତ୍ରର ଲକ୍ଷଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ସୁନ୍ଦର ଅଠ ପତ୍ର ଅଳଙ୍କୃତ ପତ୍ରଟିକୁ ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଳ ମାନିକ ରୂପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା ଅଥବା ତାମ୍ବାରୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପତ୍ରଟିକୁ ଅଠ କୋଣା ମାନିକ ପଦ୍ମପତ୍ର ରୂପରେ, ଭାର ଠିକ ରଖି, ଭଲ ଭାବେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଅଠଟି ପଦ୍ମପତ୍ର ମଧ୍ୟମ ଏବଂ ଉପରେ ଅଧିକ ମୋଟ ନହେଉ, କିମ୍ବା ହଳକା ନହେଉ; କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ପଦ୍ଧତି ଅନୁସାରେ ପାଞ୍ଚ ପତ୍ର ତିଆରି କରିପାରିବେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଶକ୍ତି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ତିନି ପତ୍ର ତିଆରି କରିପାରିବେ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ପାତ୍ରକୁ ରମ୍ୟ ଭାବରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ଶୁଭ ମାଳା ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଏହି ମାଳାରେ ଏକ ଶତ ଆଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଣି ଏବଂ ଶକ୍ତି ମଣି ମିଶାଯାଇଥିଲା; ଏକ ତିହା ମଣିର ଜନ୍ୟ ଶୁଭ ତନ୍ତୁ ଏବଂ ଅଠ ମଣିର ଅନ୍ୟ ଏକ ତନ୍ତୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ କାଠରେ ଏକ ମଣି ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା; ଦୁଇଟି ମଣି ଭୁଜାରେ, ଏକ ମଣି ମୁଣ୍ଡରେ, ଏକ ମଣି ମହା ଋଷି ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଏଠି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ସ୍ଫଟିକ, ମଣି ଦ୍ୱାରା ମାଳା ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା; ଋଷି ବାଘ ଚର୍ମ କିମ୍ବା ପଦ୍ମ ଆସନ ଉପରେ ବସି ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ସେ ଆବାହନ, ଆସନ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ, ଆଚମନ କ୍ରିୟା କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯାଇଥିଲେ। ଫୁଲ ଏବଂ ଅଠ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧିତ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା, ବକୁଳ ଏବଂ ପାଟଳ ଫୁଲ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ରଖି, ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଘ୍ରାଣଦାୟକ ବସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା। ଦ୍ୱାରରେ ଏକ ତାମ୍ବାର ପାତ୍ର ଏବଂ ଏକ ସୁନ୍ଦର କାଠର ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଥିଲା; କେବେ କେବେ ଗାଏ ଅଥବା ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀର ଶିଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର ହୋଇଥିଲା। ଡାହାବା ଶଙ୍ଖ, ମଣିର ପାତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, ତାମ୍ବା, କଂସର ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିଲା।