ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଚାରି ହାତରେ ଚକ୍ର, କଠା, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ନଥିବା, ଶାଶ୍ୱତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅପରାଜିତ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ। ତାଙ୍କର ଦେହ ଦୀପ୍ତିମୟ, ଅତି ଶୋଭାମୟ, ପୁରାତନ, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ପିତାମ୍ବର ଶୋଭିତ, ମୃଦୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୁଭ୍ର। ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପି, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ମନମୋହନ; ତାଙ୍କ ସହିତ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ନାଗ୍ନଜିତୀ ଓ ଶୁଭ୍ର ସୁଲକ୍ଷଣା ଅଛନ୍ତି। ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଅନୁବିନ୍ଦା, ସୁନନ୍ଦା, ଜାମ୍ବବତୀ ଓ ସୁଶୀଳା—ଏହି ଅଷ୍ଟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟତମା। ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଦାସୀମାନେ, ଚମକୁଥିବା ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ସେବାରେ ଲିନ, ବଡ଼ ଉତ୍ତର ଉଦ୍ୟାନରେ ସଂଗ୍ରହୀତ, ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧରେ ମନୋହର। ସୁନାର ଶୋଭିତ ଆସନରେ, ରତ୍ନ ମଣିର ମଣ୍ଡପରେ, ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିବା ସିଂହାସନରେ, ରେବତୀ ସହିତ ସଂକର୍ଷଣ, ହଳ ଧରିଥିବା, ଅନନ୍ୟ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ଗୁଣ ଓ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ସଂକର୍ଷଣ ଶୁଧ୍ଧ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଲାଲ ପଦ୍ମ ଭଳି ଆଖି, ନୀଳବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୃଦୁ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ସେ ସଦା ମଧୁର ମଦ ମଦିରା ପାନ କରିବାକୁ ପ୍ରିୟ, ମଦରେ ତାଙ୍କର ଆଖି ଲୁଡ଼ାଇଥିବା; ତାଙ୍କ ଦାହିନପଟେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଚମକୁଥିବା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବସିଛନ୍ତି। ଏଠି ଚାହାଁଥିବା ଗଛ ତଳେ, ରତ୍ନ ମଣିର ମହଲରେ, ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଓ ମଣିର ଶୋଭାମୟ ସିଂହାସନରେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, କାମଦେବ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦରେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ମୋହର ଏକାତ୍ମା। ସେ ଗଭୀର କଳା ପଦ୍ମର ଗୁଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି, ପଦ୍ମ ପତ୍ର ଭଳି ଆଖି; ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ, ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶୋଭା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରିଥାଏ; ପୂର୍ବ ଉଦ୍ୟାନର ମହା ଅରଣ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ଗଛର ଛାୟାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏଠି ସୁନା ଆସନ ତଳେ, ସୁନା ମଣ୍ଡପରେ, ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଶୋଭାମୟ ସିଂହାସନରେ, ଦିବ୍ୟ ନାରୀ ସହିତ ଶ୍ରୀ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଜଗତ ନାଥ, ଅତି ଆନନ୍ଦମୟ, ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି କଳା, ନୀଳ କେଶ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କର ଭୂକୁଣ୍ଡ ନର୍ମ ଲତା ଭଳି, ଶୋଭାମୟ ଗାଲ, ସୁନ୍ଦର ନାକ, ଗ୍ରାସି ଗଳା, ମନୋହର ଓ ଆକର୍ଷକ ଛାତି। ମୁକୁଟ ଓ କଣ ଶୋଭିତ, ଗଳାରେ ଭୂଷଣ, ଅତିଶୟ ଶୋଭା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଗୁଞ୍ଜିତ ନୂପୁର ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ରୂପ ଅପୂର୍ବ। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଦାସୀମାନେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ଲଗାନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଆନନ୍ଦର ଅବତାର, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଶୁଧ୍ଧ ସତ୍ତା। ଏଠି ତଳ ଉପରେ ଆକାଶରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରୂପ ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ ଚେତନା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆନନ୍ଦମୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସେ ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ, ଅପ୍ରକାଶ, ଶାଶ୍ୱତ, ଅକ୍ଷୟ, ଅଚଳ, ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି କଳା ଓ ଶୋଭାମୟ। ତାଙ୍କର କେଶ ଗଭୀର ନୀଳ, ବେଉଁ ଓ ଚମକୁଥିବା, ଅତି ଶୋଭାମୟ; ତାଙ୍କର ଆଖି ଲମ୍ବା, ମନୋହର, ଓ ଅଳିକ୍ ଭଳି ଶିତଳ। ପରିବେଷ ରେ ଶୁଭ୍ର ହୃଦୟ ଅଳଙ୍କୃତ ମୁକୁଟ, କଣ ଓ ଚମକୁଥିବା ଗାଲ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଚେତନାର ଅବତାର। ତାଙ୍କର ନାକ ତିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଲଗାଇ, ହୃଦୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ, କ୍ରିୟା, ବାକ୍ୟ, ଓ ହୃଦୟ ଓ ଶରୀରର ଚଳନରେ ଅହେତୁକ ଭକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଡାହିନପଟରେ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଦଳ, ସହିତ ଶୋଭାମୟ ଅପ୍ସରାମାନେ, ସମସ୍ତେ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ଲିନ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଆକାଶରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବସିଛନ୍ତି। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ନାରଦ, କୁମାର, ଶୁକ, ଜନକ ଓ ଅନ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବମାନେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ପ୍ରଥମ ଅନୁଭୂତିରେ ଲିନ, ଦେହରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ପ୍ରେମରେ ଭିଜିଥିବା, ଗୁପ୍ତ ନେକ୍ତରରେ ସ୍ନାନ କରୁଛନ୍ତି, ଅର୍ଦ୍ଧ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରମାନ୍ୟର ମୁକୁଟମଣି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଏକମାତ୍ର କାରଣ, ଦେବମାନ୍ୟର ସମସ୍ତ ଯୁବ ମନ୍ତ୍ରର ଏକାତ୍ମା। ଏହି ମୁକୁଟମଣି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଯୁବ ମନ୍ତ୍ରର ଉତ୍ସ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦରେ ନିଆସିଥିବାମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ମନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଚଳ ପ୍ରେମ ଉପାୟକୁ ଚାହାନ୍ତି; ବାହାରେ ଚମକୁଥିବା ଉଚ୍ଚ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ମଣ୍ଡପ, ଅତି ଶୋଭାମୟ। ଚାରି ଦିଗରେ କେଶର, ଧଳା, ଲାଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ୍ଡି ତିଆରି; ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଧଳା, ଚାରି ହାତରେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରପାଳ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ମୁକୁଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ; ଲାଲ, ଚାରି ହାତରେ ପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି। ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ଦ୍ୱାରପାଳ, ମୁକୁଟ ଓ କଣ ଶୋଭିତ; ଧଳା, ଚାରି ହାତରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି। ମୁକୁଟ, କଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣ, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା; ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଧଳା ବିଷ୍ଣୁ, ଦ୍ୱାରପାଳ ରୂପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କଳା, ଚାରି ହାତରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ, କଳା ରୂପରେ ଦ୍ୱାରପାଳ। ଯେଉଁମାନେ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପାସନା କଥା ପଢିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ସେମାନେ ଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରେମ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏପରେ, ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ଗୌରବମୟ ପାତାଳ ଖଣ୍ଡରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ସପ୍ତତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ। ଏହି ଦିନେ, ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: "ଏ ଦୀପ୍ତିମୟ ମୁଖ ଦେବୀ, ଏକାଗ୍ର ହେଉ ଓ ଶୁଣ। ଉଗ୍ରତପ ନାମକ ଏକ ଋଷି ଥିଲେ, ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ।" ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, କେବଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପିତ ଅନ୍ନ ଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପନ୍ଦର ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଇଚ୍ଛାର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶକ୍ତି, ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା, "କୃଷ୍ଣାୟ" ସହିତ "ସ୍ୱାହା" ଉଚ୍ଚାରଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରେ।