ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଋଷି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପାର୍ବତୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି କଥା ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ସେବକମାନେ କିପରି? ଦୟାସାଗର, ମୋତେ କୃପା କରି କହନ୍ତୁ।” ଈଶ୍ୱର ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦ ଏକ ସୁନା ଶିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦେହ ଆଗରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଛି, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର, ପୋଷାକ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ତିନିଭାଗରେ ବଙ୍କି ରହି ତିନି ପ୍ରକାରର ଭଙ୍ଗୀରେ ଠିଆ ଥିବା, ମଧୁର ଓ ମୃଦୁ ଭାବରେ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଯ୍ୟାସ ଦେଉଛି। ସେଉଁଠି, ଯୋଗାସନରେ, ସୁନା ଶିଂହାସନରେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ପ୍ରିୟା ବନ୍ଧୁମାନେ—ଲଳିତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଲିନ। ରାଧିକା ପ୍ରକୃତିର ମୂଳ ଅଟୁଟ ଅଂଶ। ସମ୍ମୁଖରେ ଲଳିତା, ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମରେ ଶ୍ୟାମଳା, ଉତ୍ତରରେ ଧନ୍ୟା, ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ଶ୍ରୀ ହରିପ୍ରିୟା ବସିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବରେ ବିଶାଖା, ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବରେ ଶୈବ୍ୟା, ଦକ୍ଷିଣରେ ପଦ୍ମା, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି। ଯୋଗାସନର ଶିଂହାସନର ଶିରାରେ ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତି। ଏହି ଆଠ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରକୃତି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା। ପ୍ରଧାନ ପ୍ରକୃତି ରାଧା, ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀ ସମାନ; ଏହି ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୀ, ଚିତ୍ରରେଖା, ଚନ୍ଦ୍ରା, ମଦନସୁନ୍ଦରୀ, ପ୍ରିୟା, ଶ୍ରୀ ମଧୁମତୀ, ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା, ହରିପ୍ରିୟା—ଏହି ସୋଳ ଜଣେ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରକୃତି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା। ରାଧା ବୃନ୍ଦାବନର ରାଣୀ, ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୀ ତାଙ୍କ ସମାନ ଗୁଣ ଓ ଶୋଭାର ଅଧିକାରୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ କମଳ ଚକ୍ଷୁ। ମନୋହର ପୋଷାକରେ ଶୋଭିତ, ଯୁବତୀ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅନେକ ଅନେକ ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ସୁନା ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶାନ୍ତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍ଷୁ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ହୃଦୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଲିନ, ତାଙ୍କ ସ୍ନେହ ଆଲିଙ୍ଗନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଳା ରୂପର ଅମୃତରେ ଲିନ, ତାଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସାହିତ, ତାଙ୍କର କମଳ ଚକ୍ଷୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ ପୂଜା କରୁଛି, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିବେଶିତ। ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣରେ, ବେଦର ହଜାର ହଜାର କନ୍ୟାମାନେ, ଯାହାର ରୂପ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଲାଗି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ। ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ନାନା ମଧୁର ସ୍ୱରରେ, ସେମାନେ ଲୁଚିଥିବା ଦିବ୍ୟ ରହସ୍ୟ ଗୀତ ଗାଇ ରହିଛନ୍ତି। ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ନାନା କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅତିଶୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାବିହୀନ ଭାବରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ନିକଟ ଆସି, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି। ମନ ତାଙ୍କୁ ଲିନ, ହସୁଥିବା ପ୍ରକୱ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି; ପୂର୍ବାସନରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାମାନେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି। ସମାନ ପୋଷାକ ଓ ଅୟସ, ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ, ସମାନ ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ, ସମାନ ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରେମ। ସମାନ ସ୍ୱର ଓ ଗୀତ, ମୁରଲୀ ବାଜାଇବାରେ ଲିନ; ଶ୍ରୀଦାମା ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ, ବସୁଦାମା ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ। ସୁଦାମା ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ, କିଙ୍କିଣୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ; ସେମାନେ ସୁନା ଶିଂହାସନରେ, ସୁନା ରାଜପ୍ରସାଦରେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି। ଭିତରେ, ସୁନା ଅଲତାରରେ, ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଷ୍ଟୋକ କୃଷ୍ଣ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋପବାଳକମାନେ ଅଛନ୍ତି। ହର୍ଣ୍ଣ, ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ଷ୍ଟାଫ୍, ଯୁବକ ରୂପ, ପୋଷାକ ଓ ସ୍ୱରରେ, ତାଙ୍କ ଗୁଣରେ ଧ୍ୟାନ ଲିନ ହୋଇ ଭାବରେ ଗାଇ ରହିଛନ୍ତି। ଅଦ୍ଭୁତ ଉପହାର ଓ ଶୋଭାବନ୍ତି ରୂପରେ, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଅଶ୍ରୁ ବିସର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ପରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭରି। ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦମାନେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି, ଗଳିତ ଧାତୁ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଘିରି ଏକ ସୁନା ଦିଵାଲ, ଦଶ ମିଳିଅନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତି। ଚାରି ଦିଗରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଉଦ୍ୟାନ, ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ; ପଶ୍ଚିମରେ ପାରିଜାତ ଗଛ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ। ଏହା ତଳେ, ସୁନା ଶିଂହାସନରେ, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଶିଂହାସନ, ମଣି ଓ ରୂବୀରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଉପରେ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ବାସୁଦେବ, ଜଗତର ନାଥ, ତିନି ଗୁଣାତୀତ ଚେତନାର ରୂପ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ବାସୁଦେବ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି କଳା, ନୀଳ କୁନ୍ଦଳି ଚୁଲ, ଚକ୍ଷୁ କମଳ ପତ୍ର ପରି ଚଉଡ଼ା, ମକର ଆକାର କୁଣ୍ଡଳ। ଚାରି ହାତରେ ଚକ୍ର, ତଳୱାର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି; ଆଦି ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ନିତ୍ୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ। ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେହ, ବଡ଼ ଶୋଭା, ପୁରାତନ, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ପୀତବସ୍ତ୍ର, ମୃଦୁ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ। ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲିପି, ଅଙ୍ଗ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ; ତାଙ୍କ ସହିତ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ନାଗ୍ନଜିତୀ, ଶୁଭ ଶୁଲକ୍ଷଣା ଅଛନ୍ତି। ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଅନୁବିନ୍ଦା, ସୁନନ୍ଦା, ଜାମ୍ବବତୀ ପ୍ରିୟା, ଏବଂ ସୁଶୀଳା—ଏହି ଆଠ ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିଳା ବାସୁଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା। ଅନୁଚରମାନେ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେବା ଓ ପୂଜାରେ ଲିନ, ସେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ; ବଡ଼ ଉତ୍ତର ଉଦ୍ୟାନରେ, ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧରେ ଭରି। ସେଉଁଠି, ସୁନା ଶିଂହାସନରେ, ମଣି ରାଜପ୍ରସାଦରେ ଶୋଭିତ; ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୁନା ଶିଂହାସନ। ତାଁଠି, ରେବତୀ ସହିତ ସଂକର୍ଷଣ, ହଳଧର, ଅନନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ସମାନ ଗୁଣ ଓ ଦେହର ଅଧିକାରୀ। ସଂକର୍ଷଣ ସ୍ୱଚ୍ଛ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଲାଲ କମଳ ପତ୍ର ପରି ଚକ୍ଷୁ, ନୀଳ ରେଶମ ପୋଷାକ, ମୃଦୁ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର, ମାଳା ଓ ପୋଷାକରେ ଶୋଭିତ। ସଦା ମଧୁ ମଦ୍ୟ ପାନରେ ଆସକ୍ତ, ଚକ୍ଷୁ ମଦିରାମୟ; ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭିତରେ।