ଦ୍ୱିଜାତିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ଏହିପରି ଦାନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଶୌନକ ମହାର୍ଷି କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପବିତ୍ର ନିବାସ ଓ କୌଶଳମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିପଦକୁ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ପାପର ଅନ୍ତ କରେ, ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବକୁ ଦୂର କରେ। ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଆଣେ, ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣେ, ସେ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିଶାଳ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ; କେବଳ ଏହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ। ଏହିପରି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅମ୍ମାନେ କିପରି କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ଜିଜ୍ଞାସାରେ ଶୌନକ ମହାର୍ଷି ସୂତଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ଶୌନକ, ମୁଁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ଭାବରେ ଏକ ସଂବାଦ କଥାହେବି। ପୂର୍ବରୁ ନାରଦ ମୁନି କୁମାରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ; ମୁଁ ସେଠିଏ କଥା କହୁଛି। ଏକ ଦିନ ଯମୁନା ତୀରେ ଶାନ୍ତ ମନ ନେଇ ବସିଥିଲେ। ନାରଦ ମୁନି ଅନେକ ଧର୍ମ ଓ ତାହାର ଅତିକ୍ରମ ଶୁଣି, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରୀ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ମାନବମାନେ ଧର୍ମ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଯାହା ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଏହାର ନଶ୍ଟ କିପରି ହେବ? ମୋତେ କହିଦିଅ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦ, ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତିର କାରଣ, ଅନ୍ଧକାର ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ନୀତିରୁ ବଞ୍ଚିତ, ଚତୁର ମନ, ଅନ୍ୟମାନେ, ଦୁନିଆକୁ ବିଞ୍ଚିବାରେ ଚତୁର, ଅଭିମାନ, ମଦ, ନିନ୍ଦା ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଲିନ— ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଧନ, ଜନନୀ, ପୁତ୍ର ଆଦିରେ ଲିନ, ସମସ୍ତ ନିମ୍ନଜନ— ଏମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜାତି, ଶ୍ରୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ପଦକମଳରେ ଶରଣ ନେଇ ପବିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦୟାମୟ, ପୁରାତନ, ଚଳନ୍ତି ଓ ଅଚଳ, ମୁକ୍ତିଦାୟକ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅପରାଧ କରନ୍ତି, ଅପରାଧରେ ଲିନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହେଇଯାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଅପରାଧ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ହରିଙ୍କୁ ଅପରାଧ କରେ, ସେ ଦ୍ୱିପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧୂଳି ସମାନ। ଯଦି କେହି ନାମରେ ଶରଣ ନେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ନାମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଇଯାଏ; କିନ୍ତୁ ନାମରେ ଅପରାଧ କରିଲେ, ତଥାପି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ପତିତ ହେଇଯାନ୍ତି। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ ଅପରାଧ ନାମରେ କରାଯାଏ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନଶ୍ଟ କରେ ଓ ନିମ୍ନ ଦଶାକୁ ନେଇଯାଏ? ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ନାମରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଅପରାଧ; ଏହା ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା। ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ଓ ନାମକୁ ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନାମକୁ ହାନି କରନ୍ତି। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବମାନ, ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା, ଅର୍ଥ ଗଢିବା, ହରିଙ୍କ ନାମର ଅର୍ଥ ନିର୍ମାଣ— ଏମାନେ ନାମର ଅପରାଧ। ପାପ ଭାବନା ରଖିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ଉପାୟରେ ଶୁଦ୍ଧି ନାହିଁ। ଧର୍ମ, ବ୍ରତ, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିବା, କିମ୍ବା ଅସାବଧାନତାରେ ସେମାନେ ସମାନ କରିବା; ଅନୁସୂୟା, ଅବିଶ୍ୱାସ, ଅନିରସ୍ତ, ଶୁଣିବାରେ ଅନିଚ୍ଛା, ଭୁଲ ଶିକ୍ଷା— ଏମାନେ ଶିବଙ୍କ ନାମର ଅପରାଧ। ନାମର ମହିମା ଶୁଣିବା ପରେ ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦ ହୀନ, ନିମ୍ନ, ଅଭିମାନ ଓ ମମତାରେ ଲିନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନାମର ଅପରାଧ କରନ୍ତି। ଏପରି ନାରଦ, ଦୟାବଶତାରେ ଶଂକର ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ: ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, କେବେ ଅସାବଧାନତାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଦଶ ଅପରାଧ ଜଣାଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଧ ନା ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୁଡ଼ାପିଲାମାନେ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ଓ ମାତାକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ଏପରି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଇଯାନ୍ତି। ଅପରାଧ ହୀନ ହୋଇ ନିତ୍ୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଏହି ନାମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ସନତ୍କୁମାର, ଯେଉଁମାନେ ଅସାବଧାନ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ, ଅନିରସ୍ତ, ଦେହ, ଭୋଗ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଲିନ, ସେମାନେ କିପରି ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହେବେ? ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଯଦି ନାମରେ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ଅସାବଧାନତାରେ ହୁଏ, ସେମାନେ ସଦା ନାମ ଚାନ୍ଟ କରି ଏହାରେ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ। ନାମର ଅପରାଧରେ ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ, ନାମ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଶୁଣିଲେ, ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଏହି ନାମ ଦ୍ୱାରା ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଏହି ନାମ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ହୁଏ। ନାମ ମନେ କରିବା, ଶୁଣିବା, କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚାରଣ, ଶୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଅବିରତ ହେଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛି; କିନ୍ତୁ ଦେହ, ଧନ, ଧୂର୍ତ୍ତତାର ଲୋଭ ମଧ୍ୟରେ ନାମ ରଖିଲେ, ଶୀଘ୍ର ଫଳ ମିଳେନାହିଁ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ, ନାରଦ, ପୂର୍ବରୁ ଶଂକରଙ୍କୁ ଶୁଣିଥିଲେ; ଏହା ସମସ୍ତ ଅଶୁଭତା ଦୂର କରେ ଓ ଅପରାଧକୁ ରୋକିଥାଏ। ଏହି ଭଳି ନାରଦ, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମର ଅପରାଧରେ ଲିନ, ଏମାନେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମୁକ୍ତି ପାଇପାରନ୍ତି। ନାମର ସମସ୍ତ ମହିମା ପୁରାଣରେ ଗାଯାଯାଏ; ଏହିପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସହଚର ସହିତ ସେମାନେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ପୁଷ୍କର, ପ୍ରୟାଗ, ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିଲେ ଏହା ଦ୍ୱିଗୁଣ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପୁରାଣ ପଠନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ପ୍ରତି ଅକ୍ଷର ପାଇଁ କପିଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାହିଁ ଯାହା ପାଇଁ ଚାହିଁଥାଏ, ତାହା ପାଇଥାଏ: ସନ୍ତାନ ଚାହିଁଥିଲେ ସନ୍ତାନ, ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ ଧନ, ଜ୍ଞାନ ଚାହିଁଥିଲେ ଜ୍ଞାନ, ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିଲେ ମୁକ୍ତି।