ଏକ ଉତ୍କଳ ପୁରାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ, ସୂତ ମୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଦି କୌଣସି ପାପୀ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ପାନ କରେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଦ୍ବିଜ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ସହ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରେ, ଶେଷରେ ସେ ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ହରିଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ଲୋକମାନେ ପାଇଥାନ୍ତି। ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ଏହି ଚରଣାମୃତ ଛୁଇଁଲେ ମିଳିଥାଏ। ଏକ ଅର୍ବ କୋଟି ଯଜ୍ଞ କରିବାର ଫଳ ଚରଣାମୃତ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାରେ କୋଟିଗୁଣା ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ। ଏକ କୋଟି କନ୍ୟା ଦାନ କରିବାର ଫଳ ଚରଣାମୃତ ଛୁଇଁଲେ ଅତିକ୍ରମ ହୋଇଯାଏ। ଏକ କୋଟି ହାତୀ ଦାନ କିମ୍ବା ସାତ କୋଟି ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଚରଣାମୃତ ଛୁଇଁଲେ ମିଳିଥାଏ। ସାତ ଦ୍ବୀପ ସହିତ ଭୂମି ଦାନ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ, ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ କଥା କହୁଛି: ଏକ ପାପୀ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଶୌନକ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଓ ସୂତ, କୃପା କରି କହ, ପୂର୍ବକାଳରେ କିଏ ଚରଣାମୃତ ସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ପାନ କରି ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ?” ସୂତ ମୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଏକ ପାପୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁଦର୍ଶନ ନାମରେ ଥିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ। ସେ ସଦା ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ, ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତକୁ ଅବମାନା କରୁଥିଲେ, ସ୍ବୟଂ ନିଜକୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମାନି ନଥିଲେ, ନିଜ ପେଟ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା କରୁନଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଲେ, ଯମଦୂତମାନେ ଆସି ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଯମଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ। ଯମ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ‘ଓ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣର ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପାପକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ।’ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: ‘ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ଏକମାତ୍ର ଅପରାଧ ହେଉଛି ପ୍ରତିଦିନ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ।’ ଯମ କହିଲେ: ‘ଯିଏ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମଳ ଭୋଜନ କରି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଉ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଏକ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ରଖ; ତା’ପରେ ଗ୍ରାମର ଶୁଅର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ଦିଅ।’ ଏହି ଆଜ୍ଞା ପ୍ରକାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ମଳରେ ରଖାଯାଇଲେ। ତା’ପରେ ଶୁଅର ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ଦୀର୍ଘକାଳ ମଳ ଭୋଜନ କଲେ। ତା’ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇ କାଉ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ତିନିଯିଏ ମଳ ଭୋଜନ କଲେ। ଏକ ଦିନ, କାଉ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଚରଣାମୃତ ପାନ କରିଲେ, ଯାହା ଘରର ଦ୍ୱାରରେ ଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ସେହି ଦିନ, କାଉ ଏକ ଶବର ଘରରେ ପଡ଼ିଲେ, ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲେ। ଏବେ ଏକ ଚମତ୍କାର ରାଜହଂସ ଯୋଗାଯୁକ୍ତ ରଥ ଆସିଗଲା, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ତା’ରେ ଚଢ଼ି ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ବିଦେଇ ହେଲେ। ଏହି ଭାବରେ ଚରଣାମୃତର ମହିମା ବ୍ୟଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ। ଏହି କଥା ଯେ କିଏ ଶୁଣିଥାଏ, ତାଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଶୌନକ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଓ ସୂତ, ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଅବିବେକରେ ଅନୁଚିତ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ତା’ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିପରି?” ସୂତ ମୁନି ଉତ୍ତର କଲେ: “ଯଦି ଦ୍ବିଜ ଚଣ୍ଡାଳୀ କିମ୍ବା ଯେଉଁ ନାରୀ କୁକୁର ମାଂସ ଖାଏ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ତେବେ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରି ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ ଶିଖା ଛଡ଼ି ମୁଣ୍ଡାଇ ଦୁଇ ଗାଈ ଦାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାକ୍ଷିଣା ଦେଇ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ଚଣ୍ଡାଳୀ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କଲେ, ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏକଥର କରି, ଦୁଇ ଜୋଡ଼ା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶୂଦ୍ର ଯଦି କୁକୁର ମାଂସ ରାଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ଚାରି ଜୋଡ଼ା ଗାଈ ଦାନ କରି ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ମା, ଭଉଣୀ, ଝିଅ କିମ୍ବା ଝିଅ ଜାଇକୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ତିନି କୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରି, ତିନି ଜୋଡ଼ା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ ଶିଖା ଛଡ଼ି ମୁଣ୍ଡାଇ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନି ହୋମ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ପିତାଙ୍କ ଜାଇ, ମା, ଭଉଣୀ ପ୍ରତି ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଲାଗୁ ହୋଇଯାଏ। ଯଦି ଗୁରୁଙ୍କ ଜାଇ, ମାମାଙ୍କ ଜାଇ, ଭାଇଙ୍କ ଜାଇ କିମ୍ବା ନିଜ ବଂଶର ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ଦୁଇଥର ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରି ପାଞ୍ଚ ଜୋଡ଼ା ଗାଈ ଦାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାକ୍ଷିଣା ଦେଇ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯଦି ଅବିବେକରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଗାଈ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ତିନି ଉପବାସ କରି ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରି ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ବେଶ୍ୟା, ଗଧା, ଶୁଅର, ବାନର, ମହିଷୀଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଆଲିଂଗନ କରେ, ଗୋମୟ, ପାଣି ଓ କାଦର ମିଶ୍ରଣରେ ଗଲା ଯାଏ, ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରି ମୁଣ୍ଡ ଶିଖା ଛଡ଼ି ମୁଣ୍ଡାଇ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ରାତି ପାଣିରେ ଉଭା ହୋଇ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଅଭିଲାଷାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଇକୁ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ତିନି ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ, ତିନି ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରି ତିନି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାରେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ପାପ ମୁକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।